Vraagt de bakker mij hoe hij brood moet bakken? Over leerlingen en ander onderwijs.

Gisteren zag ik op twitter een paar keer zinnen van de volgende strekking passeren: ‘vraag het de leerlingen hoe er moet lesgegeven worden’. ‘Zij weten hoe technologie in elkaar zit’. En op het net duiken er ook nog filmpjes op zoals deze:

Ik heb gisteren niet direct gereageerd, maar er is volgens mij heel veel fout aan deze stellingen. Ik keek trouwens ook even naar wie het filmpje maakte. De jongedame in kwestie werd hoogstwaarschijnlijk prima geïnstrueerd.

Eerst en vooral: ‘ze weten hoe technologie in elkaar zit?’. Ze gebruiken veel technologie, ja, maar dit wil niet zeggen dat ze weten hoe de dingen werken of hoe ze er mee moeten omgaan of wat er in de klas mee mogelijk is. In ons boek gaan we dieper in op de mythe van de digital native, maar check ook even dit recente Europees rapport.

Maar dan: ‘vraag het de leerlingen hoe er moet lesgegeven worden’. Impliciet zit dan vaak de ondertoon: zij willen een meer moderne manier dan het oersaaie traditionele onderwijs.

De bakker heeft mij nog nooit gevraagd hoe hij brood moet bakken. De dokter vroeg me nog maar zelden hoe hij mij moet behandelen. Ze hebben beide al feedback van me gekregen, expliciet (Lekker brood, ik zie deze behandeling niet goed zitten) en impliciet (ik ga naar een andere bakker omdat het brood niet lekker is, eventueel een second opinion bij de dokter).

Leerlingen geven ook aan leerkrachten en scholen constant feedback door of mee te werken of niet, of in het ergste geval te stoppen. Maar dat wil niet zeggen dat de leerlingen heel veel stilstaan bij het ‘hoe’. Ik vertel aan mijn bakker of iets werkt of niet, maar ik reken op zijn of haar professionaliteit om een alternatief te zoeken als het niet ok is. De dokter heeft nu vaak het gevoel dat hij moet opboksen tegen dr. Google omdat mensen de zoekmachine massaal gebruiken, wat vaak tot de nodige paniek zorgt.

Ik ben momenteel druk bezig met het schrijven van mijn phd. Ik vroeg in mijn onderzoek aan leerlingen welke criteria ze gebruiken om een leerkracht als authentiek te zien. Ze hebben het onder andere over het belang van vakkennis (weten waar hij over spreekt), over passie (met het vak bezig zijn) en uniciteit (wij zijn uniek, dus de leerkracht moet zijn les aanpassen die op zijn beurt dus uniek moet zijn). Dit laatste komt het dichtst bij een didactische opmerking, het belang van differentiatie. Maar  het is heel opvallend: de bevraagde respondenten begonnen zelden of nooit spontaan over het hoe. Ze rekenen hiervoor op de professionaliteit van de leerkracht. Hij of zij moet weten hoe het best bepaalde kennis, inzicht of vaardigheden aangeleerd moeten worden.

Wil dit zeggen dat de leerlingen zich niet willen of moeten moeien met het leerproces? Oh, ze doen dit zeker, net door het geven van expliciete of impliciete feedback. Maar het is de taak van de leerkracht om te weten wat werkt. Een docent moet kunnen antwoorden op de verschillende waarom vragen van ‘generation why‘ (waarom moeten we dit kennen, waarom koos u voor deze methode terwijl ik het gevoel heb dat ik het hierdoor niet goed begrijp) . Het is de taak van de leerkracht om bij te blijven en te professionaliseren, zowel inhoudelijk als didactisch.

Oja, mijn ervaring is trouwens dat als je jongeren dan toch vraagt hoe ze willen les krijgen, het net vaak zeer traditioneel is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.