Kusjespolitiek

Ik ben momenteel het boek ‘Oversold and underused’ van Larry Cuban aan het (her)lezen en het is een absolute must voor beleidsmensen, maar ook voor critici tegen hervormingen. Deze zin uit deze blogpost zou er kunnen uitkomen: “In de laatste tien jaar zijn digitale leermiddelen de heilige graal van onderwijsvernieuwing/-verbetering geworden. Maar het zijn middelen, niets meer en niets minder dan dat. Alsof de bakker ineens van de snijmachine z’n unique selling point maakt.” Waarbij dus niet gesteld wordt dat die middelen geen meerwaarde hebben, maar dat ze ook niet alles bepalen of heiligmakend zijn.

Michelle van Dijk

Omdat leraren volgens het Jongerenpanel van EenVandaag niet zo handig zijn met ICT, vindt de PvdA dat er in de lerarenopleiding meer aandacht moet zijn voor ICT-bekwaamheid; of nee, het moet zelfs een eis worden!

Kijk, dat noem ik nou kusjespolitiek. Als mijn kinderen voor de zoveelste keer met een zere vinger of ander leed bij mij komen – en ik ben bezig met iets anders, iets belangrijks of niet, in ieder geval niet met zere vingers – dan gaat het wel eens van zo: ‘Kom maar hier, dan doe ik er een kusje op.’ En ik mik ergens een kusje op de plek waar het misschien wel zeer doet. ‘Nee, niet daar,’ zeggen ze dan. ‘Oh, waar dan?’ Ze hebben ook wel eens een zere kies of een zere keel, plekken die moeilijk te kussen zijn. Dan kus ik ook zomaar in de buurt. ‘Is het nu beter?’ En…

View original post 946 woorden meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.