Het belang van slaap voor het leren van motorische handelingen

Bij het lezen van het persbericht dacht ik dat het onderzoek mij bekend voorkwam, maar misschien is het omdat het basisidee al langer bekend is: slaap is cruciaal voor leren.

In dit onderzoek bekeek met de neurologische kant van het verhaal bij het leren van motorische handelingen zoals bijvoorbeeld piano spelen. Voor dit onderzoek kregen de proefpersonen een nieuwe vingerbeweging op de piano aangeleerd en werden de hersenen gescand voor en na het slapen via fMRI, de resultaten:

The researchers had already shown that the putamen, a central part of the brain, was more active in subjects who had slept. Furthermore, they had observed improved performance of the task after a night of sleep and not the simple passage of daytime. Using a brain connectivity analysis technique, which identifies brain networks and measures their integration levels, they found that one network emerged from the others — the cortico-striatal network — composed of cortical and subcortical areas, including the putaman and associated cortical regions. “After a night of sleep, we found that this network was more integrated than the others, that is, interaction among these regions was greater when consolidation had occurred. A night of sleep seems to provide active protection of this network, which the passage of daytime does not provide. Moreover, only a night of sleep results in better performance of the task,” Debas said. (bron)

De directe bruikbaarheid van dit nieuw inzicht is niet veel anders dan wat we al wisten, namelijk dat slaap belangrijk is voor leren. Wel staan we een stapje dichter bij het begrijpen waarom.

Abstract van het onderzoek:

The consolidation of motor sequence learning is known to depend on sleep. Work in our laboratory and others have shown that the striatum is associated with this off-line consolidation process. In this study, we aimed to quantify the sleep-dependent dynamic changes occurring at the network level using a measure of functional integration. We directly compared changes in connectivity before and after sleep or the simple passage of daytime. As predicted, the results revealed greater integration within the cortico-striatal network after sleep, but not an equivalent daytime period. Importantly, a similar pattern of results was also observed using a data-driven approach; the increase in integration being specific to a cortico-striatal network, but not to other known functional networks. These findings reveal, for the first time, a new signature of motor sequence consolidation: a greater between-regions interaction within the cortico-striatal system.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.