Inclusief onderwijs beroert het Vlaamse onderwijslandschap. In een gloednieuwe reviewstudie brengen onderzoekers van het Steunpunt Onderwijsonderzoek (SONO) het beschikbare internationale onderzoek naar de invoering van inclusief onderwijs in kaart. Daaruit vallen interessante lessen voor de Vlaamse situatie te trekken.
De belangrijkste conclusie die de onderzoekers trekken uit al dat onderzoek is “dat professionele ontwikkeling van leraren, gebaseerd op goede praktijkvoorbeelden die leiden tot succesvolle ervaringen en gelegenheid tot intervisie of bespreking van concrete casussen achteraf, van vitaal belang is voor de implementatie van inclusief onderwijs.”
Leraren die een rol opnemen in inclusief onderwijs hebben duidelijk nood aan deskundigheidsbevordering. Die kan best niet algemeen en theoretisch van aard zijn, maar eerder uitgaan van heel concrete ervaringen. Nascholing, coaching en vorming kunnen dus best vastgehangen worden aan het rechtstreeks contact van leraren met leerlingen met specifieke onderwijsbehoeften (SOB) en concreet ingaan op hoe de leraren op die SOB kan inspelen…
View original post 353 woorden meer
Volledig mee eens dat de professionalisering vooral praktijkgericht moet zijn : het voordoen en samendoen.
Inclusie is na te streven. Is een meerwaarde voor alle kinderen . Maar werkt énkel en alleen als men beseft dat het niet kan zonder regelmatig overleg. Hiervoor moet tijd vrij kunnen gemaakt worden. Geef ons dan ook extra zorguren als we inclusief werken. Dan gaan de zorguren voor andere leerlingen niet verloren aan overleg voor die ene leerling.
Geeft ons tijd én ruimte. Dat komt alle leerlingen ten goede!