Hoe goed moet je zelf zijn om kritiek te geven?

Mensen die Paul, Casper en mezelf een beetje volgen, weten dat we al een tijdje met een nieuw mytheboek bezig zijn. Maak van dat tijdje drie jaar, als ik naar de eerste documenten kijk. Een van de belangrijkste redenen voor mezelf is dat na boek 1 het allemaal veel groter werd dan verwacht. Boek 1 was al uitgebreid gecheckt, maar je bent als de dood om zelf fouten te maken als je mythes probeert te doorprikken. Het is nog niet verlammend.

Moest aan deze persoonlijke besognes denken bij twee dossiers die de voorbije dagen de media hebben gehaald. Er is de verschrikkelijke affaire Fabre. Ok, misschien mag ik niet verschrikkelijk zeggen, want iedereen is onschuldig tot het tegendeel is bewezen. Maar eerlijk, bij elke getuigenis die ik las, was de gruwel groot. Op de poel der verderf die soms Twitter heet, werd al snel door sommigen ook de link gelegd tussen “linkse culturos” die nu zelf geconfronteerd werden met een schandaal en die dit zouden minimaliseren. Sommige reacties verbaasden mij eerlijk gezegd ook nogal, maar er waren ook veel mensen van alle mogelijke gezindtes die onmiddellijk met meer dan straffe woorden aangaven: dit kan niet. Het zou fout zijn om fouten van enkelen te gebruiken om anderen het recht te ontnemen kritiek te geven. Ja, je kan de vorige zin om verschillende politieke dossiers toepassen, bedenk ik na herlezen.

Het tweede dossier is dat van het verbod op gender studies in Hongarije. Ik schreef zelf met Linda Duits een boek en een hoofdstuk dat gender-gerelateerd is. En het verbieden van een denkrichting in wetenschap door de politiek is niet goed te praten. Tegelijk kan ik zelf behoorlijk boos worden als ik sommige artikels zie die door de Twitter-account Real Peer Review verspreid worden en die behoorlijk vaak uit gender studies komen. Los van dat elke tak van wetenschap zijn eigen aanpak en paradigma’s heeft, zie je regelmatig dingen verschijnen waarvan je je afvraagt of niemand even gevraagd heeft of het wel wetenschappelijk genoeg was. Die twitter-account heeft ook al veel kritiek gekregen omdat ze wetenschap zouden belachelijk maken, maar eerlijk: ze hoeven meestal maar iets te quoten. Punt is wel dat ze niet enkel naar gender studies moeten kijken. Ik lees voor mijn werk zeer veel onderzoek, en heb toch ook regelmatig in mijn haren zitten krabben. Gelukkig is er ook nog veel degelijk onderzoek, ook in gender studies. Maar het gevaar is wel dat net door de minder sterke papers het vakgebied weggezet wordt en het onmogelijk gemaakt wordt om kritiek te geven op de samenleving.

En dus komt terug de vraag: Hoe goed moet je zelf zijn om kritiek te geven? Het is een vraag zonder antwoord van mijn kant. Antwoorden zijn welkom op een gele briefkaart, of gewoon hieronder.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.