De student

Mooi pleidooi voor consequente aanpak!

meesterlezer

Het ergste van mijn tijd als pabo-student was wel dat je maar een dag per week op je stageschool kwam. Als je op dinsdagmorgen de klas binnenstapte, dan kon de wereld in de klas compleet anders zijn in vergelijking met de week ervoor. Vriendschappen bleken verdampt, kinderen waren verplaatst en de leraar had plotsklaps besloten een andere aanpak te kiezen.

Dat laatste is me herhaaldelijk overkomen. Het kwam op mij over alsof er in het onderwijs geen continuïteit bestond. Ik vond dat naast bijzonder ook angstaanjagend. Op alle drie de instituten waar ik daarvoor geschoold was, lagere school, middelbare school en universiteit, was de aanpak vertrouwd en voorspelbaar. Tijdens mijn stageperiodes echter bemerkte ik dat sommige leraren een windvanenmethodiek hanteerden. Waren ze de ene week sturend of leidend, de week erna konden ze kinderen opzadelen met een eindeloze hoeveelheid zelfstandig werk. Er was wat mij betreft geen pijl op te…

View original post 397 woorden meer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.