Hoe reageren op “1 op de 3 eerstejaars aan de KU Leuven kampte met psychische klachten”? Meer vragen dan antwoorden.

Een zeer opvallend bericht op de website van De Morgen. 1op 3 eerstejaarsstudenten aan de KU Leuven zou kampen met psychische klachten. Dit lijkt gigantisch en als je er al vraagtekens bij durft plaatsen, zou het kunnen overkomen als harteloos. Nochtans zien we uit ander onderzoek dat in Vlaanderen zowat 5,7% zich minder goed in zijn vel voelt, en die kunnen echt niet allemaal aan de KU Leuven zitten. Kijkt men naar een ouder artikel in VETO zou je kunnen zeggen dat het goed nieuws, in 2016 sprak men nog over de helft van de studenten, maar dan ging het niet alleen over eerstejaars.

Op Twitter reageerde Wim Van den Broeck als volgt:

Is er sprake van overdiagnose? Is er sprake van meer druk? Is er sprake van minder weerbaarheid bij jongeren? Zijn er meer moeilijkere thuissituaties zoals verder in het artikel aangegeven wordt, thuis een belangrijke oorzaak volgens de JOP-monitor? Heeft prof Van den Broeck gelijk? Het zijn allemaal verklaringen die ik de voorbije jaren al zag passeren, maar die moeilijk vast te pakken zijn. Maar misschien is er nog iets helemaal anders aan de hand… met de cijfers?

Als je wat dieper kijkt in de cijfers, ontdek je al snel een pak nuance en meer herkenbare percentages die tegelijk ook vragen bij mij oproepen:

31 procent van de 1.650 participerende eerstejaars meldden psychische klachten zoals faalangst (6,4 procent), slaapstoornissen (6,2 procent), aanpassing/eenzaamheid (5,6 procent), behandeling bij psycholoog of psychiater (2,6 procent), familiale of relationele problemen (2,5 procent), depressie (2,5 procent), paniekaanvallen (0,8 procent), eetstoornis (0,6 procent) en zelfmoordgedachten of -pogingen (0,4 procent).

Hierbij vraag ik namelijk me wel af hoeveel overlap tussen de percentages zitten? Ik kan me inbeelden dat 1 persoon slechter scoort op verschillende van die factoren? Het lijkt alsof men in het jaarverslag van de KU Leuven een fout gemaakt is en men alle klachten heeft opgeteld? De tabel is niet echt sluitend te noemen, maar het kan zijn dat er ook andere klachten waren die niet opgenomen zijn in het overzicht.

In hetzelfde jaarverslag vind je namelijk ook deze cijfers terug:

De belangrijkste redenen voor een consultatie zijn:

  • Urogenitale klachten 24%
  • Luchtwegenaandoeningen 16%
  • Huidaandoeningen 11%
  • Preventieve raadplegingen 9%
  • Orthopedie en traumatologie 9%
  • Maagdarmklachten 8%
  • Psychische aandoeningen 5%

Waarbij die laatste percentages meer in de lijn liggen van de verwachtingen op basis van ander onderzoek. En het zou betekenen dat er veel mensen die klachten hebben, niet de weg vinden naar hulp binnen de universiteit, wat op zich dan weer een ernstig probleem zou zijn, iets wat ook in het VETO-artikel aangekaart wordt. Nog meer vragen dus.

Wat voor mij vooral belangrijk is en blijft: iedereen die hulp nodig heeft, moet die krijgen. Daarbij is overdiagnosticering – als die er al dan niet zou zijn – gevaarlijk omdat zo de mensen die echt hulp nodig hebben misschien minder hulp krijgen of ondergesneeuwd worden. Laagdrempeligheid blijft belangrijk en het taboe op psychische problemen heeft spijtig genoeg nog steeds Te Gek-campagnes nodig, al zie ik een positieve evolutie. Preventie is wellicht ook noodzakelijk, naast meer zicht op al dan niet dalende weerbaarheid en/of stijgende druk.

Los daarvan: een persbericht dat dus meer vragen dan antwoorden oproept.

Een gedachte over “Hoe reageren op “1 op de 3 eerstejaars aan de KU Leuven kampte met psychische klachten”? Meer vragen dan antwoorden.

  1. Wat me opvalt in veel persberichten is dat we heel goed zijn in het lanceren van cijfers en percentages om dan later ook de schuld in de schoenen van de overheid te schuiven. Eens heel goed in de spiegel kijken helpt soms ook. Ik verneem gisteren via de radio dat de bloeddrukmetingen eigenlijk niet accuraat zijn. Men zou 24 uur lang moeten meten want 1 op …..kampt met een te hoge bloeddruk wat dan weer een gevaar kan zijn voor hartproblemen etc….maar dat kost allemaal veel geld en wordt niet terugbetaald waardoor die 24 uur metingen niet te betalen zijn. Ik ben toevallig op vakantie aan de Belgische kust, nou, niet toevallig, en ik zie, zonder te stigmatiseren, hoeveel mensen-waaronder ook jongeren- kampen met overgewicht. Hoeveel mensen-waaronder ook jongeren, roken. Hoeveel mensen er- waaronder ook jongeren- alcohol drinken vroeg op de dag. Dan denk ik bij mezelf dat we misschien eerst daaraan eens moeten werken in plaats van dingen te organiseren om de kwalen van ons bon vivant leven op te lossen. Op het appartement waar we verblijven zie ik jongeren de lift nemen om op de eerste verdieping te geraken. Faalangst om de trap te nemen? Paniekaanval omdat de treden te hoog zijn? Of ga ik te kort door de bocht?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.