“Zo gaf ik onlangs les op MIT…”

Het is al een paar jaar geleden, dus kan ik eindelijk deze anecdote delen, al wil ik voorkomen dat het te herkenbaar is. Ik laat daarom in het midden of het bijvoorbeeld 1, 2, 5,… jaar geleden is. Het gebeurde toen ik ergens sprak ergens in Europa, hopelijk is dit vaag genoeg. Ik was de laatste spreker van een reeks van keynotes en kende de andere sprekers niet.

De eerste spreker begon zijn (of was het haar) verhaal en gaandeweg klapte ik gedurende de lezing mijn laptop open. De spreker vermeldde namelijk het ene onderzoek na het andere en ik kende er geen enkele van, nochtans was het wel degelijk in mijn eigen vakgebied. Dus ik begon te zoeken, want de onderzoeken en resultaten klonken zeer interessant. Ik vond er geen enkele. Nog erger, er bleek geen enkele referentie terug te vinden in Scholar van de spreker. Geen. Zelfs geen scriptie.

De spreker vertelde in de keynote ook dat zij (of was het toch hij) twee weken voor de keynote een online les gegeven had aan MIT, waar de spreker ook werkte. De online les werd uitvoerig besproken, de aanpak klonk spectaculair. Omdat ik toch bezig was, checkte ik dit ook maar. Niets over terug te vinden. Noppes. Nada. Nochtans zouden er duizenden deelnemers geweest zijn, maar geen enkel spoor, noch bij MIT, noch van deelnemers op sociale media die toch over zo iets spectaculair wel zouden gepost hebben. Over de spreker vond ik bij MIT sowieso niks.

Misschien denk je dat je de persoon herkent die ik hier beschreef. Het erge is… ik combineerde verschillende ervaringen met verschillende sprekers. Iemand stelt al snel dat hij of zij gelieerd is aan een universiteit – meestal zijn het business schools – omdat ze er ooit een sessie gaven of gewoon zelfs maar volgden. En wie zou het ooit checken? Nochtans kost het meestal niet heel veel moeite om dat te doen.

Er zijn gelukkig ook veel eerlijke mensen die op een podium kruipen, in mijn persoonlijke ervaring echt wel de meerderheid. Ze hoeven geen wetenschapper te zijn om een goed en degelijk verhaal te brengen dat er toe doet. Het essentiële verschil is dat ze niet dergelijke claims denken nodig te hebben…

Oja, ik gaf zelf nooit les op MIT. Liep er wel een keertje voorbij.

6 gedachten over ““Zo gaf ik onlangs les op MIT…”

  1. “Oja, ik gaf zelf nooit les op MIT. Liep er wel een keertje voorbij.” 🙂 🙂 🙂

    Maar het gebeurt wel vaker. Niemand die het controleert. Ik ken iemand die bij zijn (of was het haar) Masterthesis de data gewoon verzonnen heeft en op basis daarvan conclusie heeft getrokken. zij (of was het toch een hij) daar zelfs mee is geslaagd….

    Hoe kunnen we dit voorkomen?

      • Natuurlijk, maar wie is verantwoordelijk (naast de onderzoeker). Als je als docent de student beoordeeld, ben je dan niet mede verantwoordelijk?

      • Goede vraag. Indien je het niet ontdekt, noch de jury of assessor? Heb zelf weet van 1 dergelijk voorbeeld waar ik niet bij betrokken was, maar waar de dader of was het de daders het me pas toevertrouwde jaren na de feiten. Trots hoe niemand het had gemerkt. Als je merkt hoe pas nu de zaak rond Hans Eysenck begint te rollen?

  2. Pingback: Een update op “Zo gaf ik onlangs les op MIT”… | X, Y of Einstein?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.