De tol van de pandemie voor jongeren, enkele grafieken uit het nieuwe OESO-rapport (not for the faint of heart)

Op 5 december publiceerde de OESO Health at a Glance: Europe 2022, met daarin enkele opvallende grafieken die tonen hoe de pandemie de levens van vele jongeren hard raakte:

  • Het aantal jongeren (18-29) met symptomen van depressie meer dan verdubbelde tijdens de pandemie, ook in België (het goede nieuws, het was ergens anders nog erger?):

  • Hierbij was de verhouding tussen jongeren en volwassen enorm verschillend:

  • Angststoornissen namen toe, volgden het pad van de pandemie, maar bleven zelfs in rustmomenten hoger dan voor de pandemie:

  • Het aantal jongeren met een eetstoornis nam in België een enorme vlucht:

  • Zoals vaak blijken meisjes meer last te hebben van symptomen van angststoornissen. Je ziet ook dat in 2022 het aantal terug daalt – oef – maar nog steeds hoger blijkt dan voor de pandemie:

  • En jongeren moesten het vaker doen zonder gespecialiseerde hulp (Europese data):

De verwoestende verantwoordelijkheid van een enkeling of een paar enkelingen

Het was een tijdje na het uitbreken van het schandaal rond Sihame El Kaouakibi. Ik sprak met een andere sociale ondernemer die klaagde dat hij merkte hoe mensen hem nu minder geloofden. Het stak hem erg dat de gedrag van die enkeling heel erg afstraalde op de hele sector.

Het is een mechanisme dat we vaak zien. Van de rellen in Brussel die afstralen op een hele bevolkingsgroep over de schandalen in de kinderdagverblijven tot de verhalen die recent opdoken over onderwijs. Behalve de directe slachtoffers, leidt een hele groep mensen ongewild en onterecht gezichtsverlies. Die enkelingen hebben een verwoestende verantwoordelijkheid, maar het is een illusie te denken dat dergelijke daders ooit helemaal zullen verdwijnen. Laten we dus ook naar de perceptiekant kijken.

Het is wellicht iets menselijks, maar hoe ga je met dergelijke beeldvorming om? Misschien door ook de mooie voorbeelden genoeg te tonen? Misschien maar slecht nieuws verkoopt nu eenmaal meer (online) kranten en mooie voorbeelden gaan fout als ze net gezien worden als een uitzondering, waardoor ze een negatief beeld kunnen versterken.

Misschien kan net het gewone, “het leven zoals het is”, hier een meest gezonde tegenstem zijn.

Of gewoon wij als publiek die beseffen dat negatief nieuws vaak toch wel een uitzondering is, dat kan ook.

Lectuur op zaterdag: 52 dingen geleerd in 22, vragen die mensen beter beantwoorden dan computers, en al heel lang wil niemand meer werken.

De weekendbijlage bij deze blog:

Tot slot: hoe ziet de levenscyclus van SARS-CoV-2 er uit?

Als taal je tegenhoudt: wat laaggeletterdheid met een mens kan doen

DUURZAAM ONDERWIJS

“2,5 miljoen mensen in Nederland hebben moeite met lezen en schrijven. Ze kunnen niet goed meekomen in de maatschappij. Ze hebben moeite met het vinden van werk, hebben te maken met spanningen thuis, met schulden, en met een slechte gezondheid. Hoe kan het eigenlijk dat er nog zoveel laaggeletterden zijn in ons land?”

Zo begon zondagavond een uitzending van De Publieke Tribune op de Nederlandse televisie, waarin een aantal ervaringsdeskundigen een beklijvende getuigenis aflegden over wat laaggeletterdheid met een mensenleven doet. Saïda ontdekte dat ze laaggeletterd is toen bleek dat ze haar kinderen in het basisonderwijs niet kon helpen met hun huiswerk. “Laaggeletterd” betekent dat mensen niet voldoende kunnen lezen en schrijven om te participeren in de maatschappij: ze kunnen wel technisch lezen, maar hebben het lastig met het begrijpend lezen van verkeersborden, bijsluiters en instructies en met het invullen van formulieren en schrijven van ziektebriefjes of boodschappenlijstjes. Gezinsadministratie blijft…

View original post 458 woorden meer

Ik-Jij-Wij: de kracht van peer relaties in de kleuterklas

Kleutergewijs

Op een dag in de instapklas…

Samir speelt alleen op de automat. Hij heeft twee auto’s in zijn handen en laat ze om de beurt rijden en even botsen. Hij lijkt gefascineerd door het draaien van de wielen… Plots kijkt hij op. ‘Pling pling.’ Hij reageert op het geluid dat hij hoort.Hij twijfelt niet en staat onmiddellijk op. Hier wil hij bij zijn! Hij gaat recht naar de muziekhoek, een tafel waarop verschillende instrumenten liggen om vrij te verkennen. Vik heeft een pianootje voor zich en tokkelt er vrolijk op los, met zijn tong uit zijn mond.

Samir wil ook proberen te tokkelen en wringt zich erbij. Beiden worden ze afgeleid door de stem van de juf die een begeleide activiteit doet bij de zandbak. Samir kijkt even rond naar wat er nog ligt op de tafel, maar richt zich dan terug op de piano. Dat is wat…

View original post 1.460 woorden meer

Trieste grafiek van de dag: mentale problemen dreigen voor 1 op 4 17 tot 19-jarigen in de UK

Dat het vaker voorkomt bij kinderen uit gezinnen die het moeilijker hebben, mag niet verbazen. Maar de evolutie bij de groep tussen 17 en 19 jaar, die is enorm:

Percentage of children and young people with a probably mental health disorder

Lees meer hier bij de BBC!