Je kan een korte samenvatting van dit bijna anderhalf uur durende gesprek hier lezen. Er komt veel meer aan bod dan de zelfdeterminatietheorie of growth mindset, en terwijl je het zeker niet met alles eens hoeft te zijn, geeft het wel stof tot nadenken.

Over beide theorieën is dit de essentie, maar bekijk dus zeker ook de rest:

Kritiek op de zelfdeterminatietheorie en groeimindset in onderwijs.

Biesta is kritisch over de aanname dat alle leerlingen dezelfde basisbehoeften hebben, zoals autonomie, competentie en verbondenheid. Hij vindt het te beperkt en massief om te veronderstellen dat deze theorie universeel toepasbaar is op elke leerling. In plaats van te kijken naar de individuele behoeften en unieke situatie van een kind, dreigt deze theorie leerlingen te framen en te versimpelen. Hij wijst erop dat het gevaar bestaat dat onderwijs daardoor slechts een set standaard psychologische behoeften volgt, terwijl het juist zou moeten gaan om het begrijpen van het kind als een uniek individu met een eigen context.

Biesta erkent de goede bedoelingen achter de groeimindset, maar stelt kritische vragen over de focus op persoonlijke groei zonder een duidelijke morele of pedagogische richting. Hij waarschuwt dat iemand, bijvoorbeeld een terrorist, ook een geweldige groeimindset kan hebben. Groeien of competentie ontwikkelen zonder de vraag “waartoe” en “voor wie” kan gevaarlijk zijn.Voor Biesta is het belangrijk om ook de ethische dimensie en de vraag naar volwassenheid in het onderwijs centraal te stellen. Het is niet genoeg om simpelweg te groeien, het gaat erom waar die groei naartoe leidt.