Wat leert een week YouTube analyseren PEW? Kinderen lijken de baas.

PEW analyseerde de meest populaire videokanalen gedurende de eerste week van 2019, een goed idee al kan het feit dat het de eerste week was wel voor een vertekening zorgen.

Concreet werden meer 43770 kanalen gevolgd die elk minstens 250000 abonnees hebben:

Lees verder

Tech bedrijven overdrijven de positieve leereffecten van hun producten

Vond dit onderzoek via Larry Ferlazzo, en zoals Larry het stelt, zal het niet veel mensen verbazen: technologiebedrijven overdrijven nogal sterk de positieve leereffecten van hun producten. Let wel het onderzoek “Do Developer-Commissioned Evaluations Inflate Effect Sizes?” van Rebecca Wolf en collega’s heeft momenteel de status van working paper. Het werk werd wel al voorgesteld op een conferentie.

Samengevat wat de onderzoekers vaststelden:

On average, the developer research showed benefits — usually improvements in test scores — that were 70 percent greater than what independent studies found for math and reading interventions.

When independent and the developer studies are compared side by side, the developer studies tended to post 80 percent higher gains for students for the same educational product.

Microsoft introduceert inclusief gamen met nieuwe controller

Toen ik enkele jaren geleden bij Microsoft langs mocht gaan bij de voorstelling van hun onderwijsproducten, stond hun (strafste) toepassingen ergens verstop in een hoekje. Ze verbluften me toen met onder andere PowerPoint voor blinden en andere aanpassingen voor leerlingen met een handicap.

Vandaag steken ze het minder weg, en werd een nieuwe game controller zelfs het onderwerp van een Superbowl video. Een game controller voor wie fysiek niet over twee gewoon werkende handen beschikt. Een mooie video en duidelijk statement:

Amplificatiebots op Twitter: wat zijn het en hoe herken je ze (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Op Twitter zijn er verschillende soorten nepaccounts die allemaal verschillende doelen hebben. Veel van hen zijn erop gericht om grassroots activiteit te faken, dus om te doen alsof iets leeft onder ‘de bevolking’. Ze kunnen ervoor zorgen dat ideeën of accounts meer geloofwaardigheid verkrijgen, door tweets of personen populairder te laten lijken dan ze daadwerkelijk zijn. Namaakvolgers zijn een bekend voorbeeld: die kun je kopen en dan lijk je heel wat op Twitter.

Een amplificatiebot is een account dat bestaat om ideeën groter te lijken zijn. Onderzoekers van het commerciële bureau Duo Security analyseerden gedeelde kenmerken van zulke accounts. Ze schreven vervolgens een script dat zulke nepaccounts opspoort. Na 24 uur had dat script al ruim 7000 accounts gevonden.

Onderzoekers Jordan Wright en Olabode Anise stelden eerst vast wat ‘normale’ twitteractiviteit is. Zo is het logisch dat een echte tweet meer likes dan retweets krijgt. Een normaal account mixt retweets, replies en eigen content. Een amplificatie-account heeft meer retweets – daar is ‘ie immers voor gemaakt. Tot slot is het waarschijnlijk dat een echt account tweets min of meer chronologisch retweet, terwijl een bot dit niet zal doen. Om bots vervolgens op te sporen formuleerden ze drie criteria:

  • Minstens negentig procent van de tweets zijn retweets;
  • Minimaal een derde van deze retweets zijn geamplificeerd, dat wil zeggen: hebben minder likes dan retweets;
  • Het aantal inversies (niet-chronologische retweets) was groter dan honderd.

Op deze manier is het mogelijk amplificatiebots te herkennen.

Zulke bots kunnen worden ingezet voor verschillende doelen: commercieel en politiek. Een vervolgstap die de onderzoekers niet doen is nagaan welke content precies door zulke amplificatiebots wordt versterkt. Uiteindelijk willen we natuurlijk weten wie zulke bots inzet, om zo manipulatie aan het licht te brengen.

Natuurlijk gebruikt Facebook je telefoonnummer wel (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Facebook wil heel graag je telefoonnummer. Een van de manieren waarop het sociale netwerk je dat probeert te ontfutselen is de 2-stapsverificatie. Onder het mom van jouw veiligheid, vraagt Facebook je nummer. Die extra veiligheidslaag moet je account beschermen tegen derden die proberen toegang te krijgen. Facebook gebruikt dat nummer echter ook voor andere doeleinden.

Gizmodo rapporteert dat adverteerders die je nummer al hebben, jou kunnen targeten via dat nummer, ook al heb je dat alleen aan Facebook gegeven voor de 2-stapsverificatie. Dat targeten werkt als volgt: sommige bedrijven willen een advertentie richten op iemands wiens nummer of e-mailadres ze hebben, bijvoorbeeld omdat ze eerder iets bij hen gekocht hebben. Facebook heeft veel meer informatie over haar gebruikers dan zij weten. Via het adresboek van je vrienden bijvoorbeeld, of dus verkregen op deze doortrapte manier. Een bedrijf kan je dus ‘vinden’ op basis van je nummer of dat ene e-mailadres dat je nooit voor Facebook hebt gebruikt.

Gizmodo baseert zich op onderzoek waarin deze targeting-methodes zijn getest met een grote dataset. Over de onderzoekers en hun studie:

“They found that when a user gives Facebook a phone number for two-factor authentication or in order to receive alerts about new log-ins to a user’s account, that phone number became targetable by an advertiser within a couple of weeks. So users who want their accounts to be more secure are forced to make a privacy trade-off and allow advertisers to more easily find them on the social network. When asked about this, a Facebook spokesperson said that “we use the information people provide to offer a more personalized experience, including showing more relevant ads.” She said users bothered by this can set up two-factor authentication without using their phone numbers; Facebook stopped making a phone number mandatory for two-factor authentication four months ago.”

Extra frustrerend is dat het voor jou als gebruiker niet mogelijk is te achterhalen welke ‘schaduwinformatie’ Facebook allemaal van jou heeft. Ook voor mensen die hun Facebook weg hebben gedaan is dit onderzoek van belang: diensten als Twitter, Pinterest en Google werken op een zelfde manier.

Oops, Google liet bedrijven je gmail lezen

Bij GMail is het mogelijk om apps toe te voegen aan het populaire mail-programma van Google. Deze Third party apps helpen je bijvoorbeeld bij het beheren van je contacten, maken van mailinglists, enz. Maar wat blijkt nu volgens een bericht in The Wall Street Journal? Google liet deze bedrijven toe je mails te lezen.

Google – maar de tech gigant zou niet de enige zijn – controleert wel vooraf welke bedrijven dit mogen, maar zelden blijken de kleine lettertjes of beter de stukken tekst die je nooit leest vooraleer je akkoord aanvinkt, duidelijk te stellen dat de app je mails inhoudelijk zal lezen. En dan betekent dit niet noodzakelijk dat een algoritme je mails scant, The Wall Street Journal vond voorbeelden van mensen die door de mails van gebruikers gingen.

De krant maakte dit overzicht van welke informatie er allemaal bekeken wordt of kan worden: