Hoe verhoud jij je ten aanzien van de rest van de wereld?

28% van de wereldbevolking is ouder dan mij momenteel. En ergens in 2024 zou ik wel eens de 6 miljardste mens op deze bol kunnen zijn. Hoe weet ik dat? Via deze site: population.io.

Meer uitleg over de site in deze TED-talk:

Jongeren worden meer perfectionistisch en ervaren meer druk van de ouders (onderzoek)

Deze video vat kort de meta-analyse samen waarbij gekeken werd onder gekeken werd naar data van jongeren uit de U.K., de V.S., en Canada waarbij een duidelijke evolutie zichtbaar was tussen 1989 en 2019. Let wel: dit onderzoek suggereert een correlatie tussen de (evolutie van de) verwachtingen van ouders en het perfectionisme bij hun kinderen, maar laat geen causale uitspraken toe.

Abstract van het onderzoek:

Recent evidence demonstrates rising self-oriented, other-oriented, and socially prescribed perfectionism among young people from the United States, United Kingdom, and Canada (Curran & Hill, 2019). One reason why perfectionism is increasing may be that rising competitiveness and individualism are requiring parents to engage in anxious, overly involved, and/or overly controlling forms of parenting. Yet, data to support this claim are limited and contested. In two meta-analyses, we expanded upon and tested this claim by examining whether excessive parental expectations and harsh parental criticism are correlated with perfectionism (Study 1) and whether these perceived practices are changing over time among American, Canadian, and British college students (Study 2). In Study 1, meta-analyses found small-to-moderate positive mean weighted effects of parental expectations and parental criticism on self-oriented and other-oriented perfectionism, and large positive mean weighted effects of parental expectations and parental criticism on socially prescribed perfectionism. In Study 2, using cross-temporal meta-analysis, we found that mean levels of parental expectations and parental criticism had linearly increased between 1989 and 2019 among college students. With rising competitiveness, individualism, economic inequality, and pressure to excel at school and college as the societal background, increases in parental expectations and parental criticism offer the most plausible explanation for rising perfectionism to date. (PsycInfo Database Record (c) 2022 APA, all rights reserved)

Even iets anders…

Zoals verschillende onder jullie weten, schrijf en speel ik muziek. Soms schrijf je songs omdat je een goed idee hebt, soms schrijf je een song omdat het niet anders kan. Maar heel soms loopt het nog net iets anders.

Ooit zag ik een aflevering van een of ander programma van het leven zoals het is op een luchthaven. Het inspireerde me tot een song Transit Zone waarin de aparte toestand probeer te vatten over dat niemandsland waar je je soms kan bevinden. Een song op basis van een idee dus.

Een tijdje later werd een van mijn zussen ernstig ziek. Een vergaande spoedoperatie was nodig en ik bleef de nacht voor de operatie bij haar. Die nacht heb ik geen oog dichtgedaan, ik kon het jonge meisje niet troosten, niet geruststellen. Toen ik naar huis reed wou ik een song schrijven, maar het lukte niet. Tot ik opeens besefte dat ik de song al schreef. Transit Zone dus, een lied dat een hele nieuwe betekenis kreeg.

Vandaag maken we ons hier samen terug zorgen over iemand die ons meer dan dierbaar is, waarbij geruststellen en troosten een moeilijke, bijna onmogelijke opdracht lijkt. Het zal net als bij mijn zus ongetwijfeld goed komen, maar duim gerust mee.

De song klopt nog steeds.

Onderzoek toont dat schermtijd verminderen kinderen meer doet bewegen

Wacht, is dat geen fout in mijn titel? Is het niet terug een correlatie en geen oorzakelijk verband? Wel, nee. Een groep onderzoekers van de Universiteit van Zuid-Denemarken heeft wel degelijk getracht om een duidelijk causaal verband aan te tonen via een zorgvuldig opgezet gerandomiseerde gecontroleerd experiment. Het experiment duurde voor deelnemers twee weken, hou dat wel in het achterhoofd. Het vastgestelde effect kan dus tijdelijk zijn.

In het experiment weden 89 gezinnen (181 kinderen, 164 volwassenen) willekeurig verdeeld over twee groepen. De gezinnen in de interventiegroep moesten hun smartphones en tablets twee weken lang afstaan en hun recreatief gebruik van beeldschermmedia terugbrengen tot minder dan drie uur per week (sommige lezers beginnen nu al te griezelen). De gezinnen uit de controlegroep kregen de instructie om gewoon door te gaan met hun gebruikelijke mediagebruik en schermtijd. De dagelijkse fysieke activiteit van de deelnemers werd gedurende zeven dagen objectief gevolgd met behulp van technologie dat op de dij en de romp werd gemonteerd. Men nam een nulmeting bij het begin en volgde de fysieke activiteit van alle deelnemers gedurende de twee weken.

De onderzoekers stelden vast dat kinderen in de schermreductie-interventiegroep gemiddeld 45 minuten meer dagelijkse fysieke activiteit hadden in vergelijking met de kinderen in de controlegroep. Het verschil tussen de groepen was het grootst tijdens het weekend, waar de kinderen met verplicht minder schermtijd gemiddeld 73 min meer fysieke activiteit per dag hadden in vergelijking met kinderen in de controlegroep die wel nog onbeperkt op schermpjes mochten zitten.

Anders Grøntved, hoogleraar aan de Universiteit van Zuid-Denemarken. stelt dat “de resultaten van onze proef suggereren duidelijk dat het doorbrengen van vele uren met digitale schermen na school, kleuterschool en in het weekend sommige activiteiten waarbij kinderen meer bewegen, verdringt. Het is dus belangrijk dat gezinnen met kinderen zorgen voor een gezond en evenwichtig gebruik van schermpjes in de thuisomgeving.”

Het onderzoek leerde ook iets bij over de ouders. De volwassenen zijn in hun vrije tijd doorgaans minder lichamelijk actief dan kinderen en hun recreatief gebruik van technologie is minstens even hoog als dat van hun  kinderen. Tot verrassing van de onderzoekers was er echter geen significant verschil in dagelijkse beweging tijdens de vrije tijd tussen de volwassenen uit de groep met verplicht minder schermtijd en de controlegroep.

Abstract van het onderzoek:

Importance  Children and adults spend large amounts of their leisure time using screen media, which may affect their health and behavior.

Objective  To investigate the effect of reducing household recreational screen media use on physical activity and sleep in children and adults.

Design, Setting, and Participants  This was a cluster randomized clinical trial with a 2-week follow-up. Enrollment began on June 6, 2019, and ended on March 30, 2021. This study included a population-based sample from 10 Danish municipalities. A total of 89 families (181 children and 164 adults) were recruited based on a population-based survey on screen media habits in families with children. To be eligible, the responding parent had to list self-reported recreational screen use greater than the 40th percentile of recreational screen time use in the source population (>2.4 hours per day). In addition, the parent had to be full-time employed (with no regular night shifts) or enrolled in full-time education.

Interventions  Families were randomly assigned to the screen media reduction intervention (45 families, 86 children, 82 adults) designed to ensure participant compliance to a maximum use of screen media (≤3 hours per week) for a 2-week period. Families randomly assigned to the control group (44 families, 95 children, 82 adults) were instructed to carry on as usual.

Main Outcomes and Measures  The primary outcome was between-group difference in leisure nonsedentary activity (in minutes per day) measured by combined thigh and waist accelerometry. Secondary outcomes included other physical activity and sleep parameters measured by single-channel electroencephalography.

Results  Among the 89 randomized families (intervention group [45 families]: 86 children; mean [SD] age, 8.6 [2.7] years; 44 boys [51%]; 42 girls [49%]; control group [44 families]: 95 children, mean [SD] age, 9.5 [2.5] years; 38 boys [40%]; 57 girls [60%]), 157 children (87%) had complete data on the primary outcome. Eighty-three children (97%) in the intervention group were compliant to the screen use reduction during the intervention. The mean (SD) change in leisure nonsedentary activity in the intervention group was 44.8 (63.5) minutes per day and in the control group was 1.0 (55.1) minute per day (intention-to-treat between-group mean difference, 45.8 minutes per day; 95% CI, 27.9-63.6 minutes per day; P < .001). No significant between-group mean differences were observed between intervention and control for the electroencephalography-based sleep outcomes.

Conclusions and Relevance  In this cluster randomized clinical trial, a recreational screen media reduction intervention resulted in a substantial increase in children’s engagement in physical activity. The large effect size suggests that the high levels of recreational screen media use seen in many children should be a public health concern.