Soms moet ik heel veel onderzoek lezen vooraleer ik iets vind om over te bloggen. Dit was nu het geval, eerlijk gezegd. Maar dan vond ik deze studie die tegelijk ontzettend herkenbaar is, maar ook veel gevolgen heeft. De perstekst vat het zo samen: op dagen dat mensen mentaal scherper zijn, krijgen ze meer gedaan. Klopt. Maar wat erachter zit, is een pak interessanter en genuanceerder.

Lees verder →

Google publiceerde onlangs een reeks (eenvoudige) studietips rond hun AI-tool Gemini. Ze klinken vertrouwd: organiseer je materiaal, genereer studiegidsen, zet notities om in audio, visualiseer concepten, test jezelf en identificeer wat je nog niet weet via feedback.

Op het eerste gezicht lijkt dit een nette vertaling van wat we weten over leren naar de praktijk. Maar kijk je wat beter, dan zie je al snel dat er iets niet klopt. Deze tips gaan namelijk minder over hoe leren werkt en meer over hoe AI studeren makkelijker kan laten aanvoelen.

Lees verder →

Steeds meer studenten zijn geroepen om te doctoreren. Ikzelf deed het op latere leeftijd in mijn eigen tijd. Maar beeld je in dat je begint aan een doctoraat. Je werkt jaren aan één project, vaak met veel autonomie, maar tegelijk in een relatie waarin één persoon een enorme invloed heeft op je toekomst. Die ene persoon is je promotor. Dat blijkt terug tegelijk de kracht en de kwetsbaarheid van het systeem.

De voorbije jaren doken er namelijk geregeld verhalen op, denk bijvoorbeeld aan de uitzendingen van Pano. Getuigenissen over grensoverschrijdend gedrag, machtsmisbruik, pesterijen. De verhalen zijn vaak schrijnend. Maar zoals dat gaat met zulke reportages: ze worden al snel gelezen als uitzonderingen. Het zijn extreme gevallen of rotte appels. De rest is niet zo. En terwijl ik zelf ook goede ervaringen heb en ik ken andere gelukkigen. Toch blijkt het toch echt wel degelijk veel vaker voor te komen.

Lees verder →

Je zou denken dat als je mensen volledig vrijlaat, alles alle kanten op gaat. Geef tien groepjes dezelfde opdracht, zonder voorbeelden, zonder overleg, en je verwacht variatie. Veel variatie. En die komt er wellicht ook. Maar zelden is die variatie volledig willekeurig. Als je goed kijkt, zie je patronen opduiken. Oplossingen die op elkaar lijken, zonder dat ze van elkaar hebben afgekeken.

Een recente studie deed iets gelijkaardigs, maar dan op een veel grotere schaal. Onderzoekers bekeken honderden talen wereldwijd. Talen die zich over duizenden jaren hebben ontwikkeld, vaak los van elkaar. Als er ergens ruimte is voor willekeur, dan is het hier wel. Maar dat is niet wat ze vonden.

Lees verder →