“Je brein begint al na tien minuten AI-gebruik weg te rotten”, kopte Vice deze week. Ook elders verschenen vergelijkbare interpretaties van een nieuwe preprint over AI-gebruik en cognitieve prestaties. Toen ik het onderzoek besprak bij Nieuwe Feiten probeerde ik het onderzoek correcter weer te geven.

De studie zelf is nochtans interessanter dan de headlines doen vermoeden. Onderzoekers van onder andere Carnegie Mellon, Oxford en MIT onderzochten in een reeks gerandomiseerde experimenten wat er gebeurt wanneer mensen korte tijd met AI werken en daarna opnieuw zonder AI moeten functioneren. In totaal namen 1.222 deelnemers deel aan experimenten rond het oplossen van breuken en leesbegrip. De opzet was relatief eenvoudig: sommige deelnemers kregen toegang tot GPT-5 tijdens het oefenen, anderen niet. Daarna moest iedereen vergelijkbare taken zelfstandig oplossen, zonder AI.

Lees verder →

Waarom voelt een kind zich wel of niet verbonden met een school? Het is een plek waar ze vele uren van hun leven doorbrengen, maar toch kan het klikken of net niet. Er bestaat wel al onderzoek naar deze vraag, maar opvallend genoeg gaan veel van die studies over adolescenten of oudere leerlingen. Een nieuwe studie in de British Educational Research Journal probeerde daarom iets relatief eenvoudigs te doen: luisteren naar wat lagere schoolkinderen zelf zeggen over wat hen verbonden doet voelen met school.

Lees verder →

Ik heb soms het gevoel dat ik in herhaling val, maar de effecten van smartphones al dan niet verbieden op scholen blijft voor interessant onderzoek zorgen. Zo tracht een nieuwe NBER working paper van Henry Saffer voor het eerst de effecten van schoolbrede smartphoneverboden in de Verenigde Staten causaal te onderzoeken. Jonathan Haidt leest wellicht alvast mee. De conclusie zal voor voor- én tegenstanders van smartphonebans wellicht wat frustrerend zijn: voorlopig vindt de studie geen duidelijk bewijs dat smartphoneverboden op school het mentale welzijn van jongeren verbeteren. Dat betekent niet dat smartphones geen probleem kunnen zijn. Maar het betekent ook niet automatisch dat een verbod dé oplossing is.

Lees verder →

Sociaal-emotioneel leren, of SEL zoals het vaak wordt afgekort, blijft één van die thema’s waar de discussies opvallend snel alle richtingen uitgaan. Voor sommigen is het bijna de oplossing voor alles wat fout loopt in onderwijs: van pestgedrag tot leerachterstanden en van welbevinden tot burgerschap. Voor anderen is het net een containerbegrip geworden waar scholen te veel tijd aan verliezen ten koste van “echte kennis”.

Een nieuwe meta-analyse in Review of Educational Research probeert alvast één stuk van die discussie concreter te maken: zorgen SEL-programma’s er effectief voor dat leerlingen prosocialer gedrag vertonen? Dus concreet: meer helpen, samenwerken, ondersteunen, delen of rekening houden met anderen?

Lees verder →

Soms lijkt het alsof iedereen tegenwoordig kritisch wil denken of vooral wil dat we het onze kinderen leren doen. Het staat in leerplannen, beleidsdocumenten, visieteksten en is onderwerp van gesprekken over zogenaamde “21st century skills”, alsof er vroeger geen kritisch denken nodig was. Leraren moeten het stimuleren, leerlingen moeten het ontwikkelen en scholen zouden het centraal moeten zetten. Alleen… wat is kritisch denken eigenlijk?

Een nieuwe systematische review in Review of Educational Research laat mooi zien dat dit niet zo een eenvoudige vraag is als je misschien zou denken. Jarmila Bubikova-Moan en collega’s analyseerden 208 studies over kritisch denken in de lerarenopleiding en kwamen tot een opvallende conclusie: onderzoekers gebruiken het begrip voortdurend, maar bedoelen vaak verschillende dingen.

Lees verder →