Na de twee leidraden over taal eind september, staat er een nieuwe leidraad klaar bij Leerpunt!
Wat zijn de 6 aanbevelingen voor de aanpak van gedrag en klasmanagement?
Een moeilijk vraagstuk over de wereldwijde achteruitgang in PISA, PIRLS, TIMSS,…
Zoals ik gisteren al schreef, heb ik vorige week met verschillende andere wetenschappers (en beleidsmensen trouwens ook) nagedacht over de wereldwijde achteruitgang van prestaties op PISA, PIRLS, TIMSS… Opvallend weinig aandacht voor het didactische, trouwens. Ik schreef bewust niet “leerprestaties”, want dat raakt net aan een van de rode lijnen doorheen de verschillende discussies. Naast alle mogelijke verklaringen die de revue passeerden, kwam er steeds weer wel iemand met de ongemakkelijke vraag: zijn testen zoals PISA en de andere internationale vergelijkingen nog van deze tijd.
10-jarigen zijn vaker moe op school (en dat is slecht nieuws)
Vorige vrijdag was ik in Warschau met heel veel onderzoekers om verschillende bevindingen over de wereldwijde achteruitgang van de leerprestaties samen te brengen. Er kwamen heel veel verschillende verklaringen aan bod, waar ik zelf ook nog een nieuwe aan toevoegde, waarover ik binnenkort hopelijk meer kan vertellen. In afwachting deel ik graag het wel al gepubliceerde onderzoek achter een van de meer indringende presentaties van vrijdag door de Deense Christian Christrup Kjeldsen. En dat onderzoek draait volledig om de vermoeidheid van onze tienjarigen!
Een leraar die blijft, blijft niet altijd dezelfde leraar
We hebben het relatief vaak over het lerarentekort en de redenen waarom mensen het onderwijs verlaten. Laten we het vandaag eens over een andere boeg gooien. Waarom blijven leraren? Dit is de focus van een kwalitatieve studie van Wanyue Chen en collega’s. Een kwalitatief onderzoek betekent geen causale claims of grote representatieve stalen van de hele lerarenpopulatie, maar is zeer aangewezen om net het ‘waarom’ beter te begrijpen; En dan duiken er uit de interviews met Engelse leerkrachten een paar opvallende elementen op.
Lectuur op zaterdag: een boek rave, onmenselijke tijden, 15 jaar na Stapel, een onmogelijk toetsenbord en meer
De weekendbijlage bij deze blog:
Tussen droom en daad: over mooie pedagogische dromen in de vorm van een gebouw
Nee, dit wordt geen zoveelste blog van me waarin ik afgeef op leerpleinen (doe dat ook zelden, hoor). Het is wel een boeiend nieuw Fins onderzoek. Want het interessante aan deze studie is niet zozeer de vraag of open of flexibele leeromgevingen goed of slecht zijn. Markku Lang en collega’s stellen een alternatieve, boeiende vraag. Wat gebeurt er eigenlijk met de pedagogische dromen die in zo’n gebouw zijn ingebouwd zodra leraren en leerlingen het gebouw daadwerkelijk gaan gebruiken?
Hiervoor bekeken ze eerst de plannen en ontwerpdocumenten van vijftien Finse scholen en observeerden vervolgens in vier scholen veel nauwkeuriger hoe vijf zogenaamde shared learning spaces daadwerkelijk werden gebruikt. Daarbij werkten ze onder andere met time-lapsecamera’s en geluidsmetingen. En jawel: tussen droom en daad bleek er behoorlijk wat ruimte te zitten.
Overschatten we het effect van een goede leraar-leerlingrelatie op leerprestaties?
Soms lees je onderzoek dat mooi aansluit bij je visie. En soms botst het met wat je al wist, of dacht te weten. Bijvoorbeeld omdat het haaks lijkt te staan op eerder onderzoek dat je las, Of erger, omdat het niet per se in lijn ligt met… je eigen onderzoek. Maar net daarom voelde ik me verplicht om dit onderzoek over de relatie tussen leerlingen en hun leerkracht zeker te brengen!
Amerikaanse waakhond waarschuwt voor ChatGPT voor tieners
Laten we eerlijk zijn, jongeren gebruiken massaal AI-chatbots. Via Axios ontdekte ik een nieuwe evaluatie van de Amerikaanse organisatie Common Sense Media. Volgens hen heeft 67 procent van de 9- tot 17-jarigen in de Verenigde Staten al AI-chatbots gebruikt. ChatGPT wordt daarbij door 40 procent genoemd. En dat alarmeerde deze waakhond. Ze vroegen zich af wat er gebeurt wanneer een jongere niet alleen om een samenvatting van een geschiedenisles vraagt. Wat gebeurt er als diezelfde jongere vraagt om zijn volledige huiswerk te maken? Of erger, wat gebeurt er als een jongere bijvoorbeeld praat over zelfbeschadiging of over zijn of haar eetstoornis?
Een ander onderzoek over huiswerk?
Het is een verzuchting die ik wel eens durf te maken op deze blog of op een podium: over huiswerk is al behoorlijk veel geschreven en onderzocht. Vaak draait de discussie om een vrij eenvoudige vraag: werkt huiswerk? Of soms ietsje concreter: hoeveel huiswerk moet je geven, vanaf welke leeftijd heeft het zin en hoeveel tijd mogen leerlingen eraan besteden?
Een nieuwe meta-analyse van Jianzhong Xu en collega’s in Educational Research Review kiest een andere invalshoek. De onderzoekers bekeken niet in de eerste plaats hoeveel huiswerk leerlingen krijgen, maar wat leraren ermee doen. Hoe goed ontwerpen de lesgevers de opdrachten die ze aan hun leerlingen meegeven? Hoe worden die leerlingen ondersteund? Hoe degelijk is de feedback? En hangt dat alles dan vervolgens samen met motivatie, gedrag en leerprestaties?
Een ouderprogramma leek na enkele jaren niet meer te werken. Tot de scholen sloten.
Investeren in onderwijs voor jonge kinderen via programma’s gebeurt op veel plaatsen, maar dankzij James Heckman weten we dat sustaining, onderhouden, belangrijk is, omdat anders het effect kan uitdoven. Dat verklaart al een deel van de titel van deze post die bijna klinkt als het begin van een raadsel. Het is precies wat onderzoekers Shruti Jha, John List, Rebecca Royer en Anya Samek beschrijven in een nieuwe NBER-working paper. Centraal in hun paper staat de vraag: als het effect van een onderwijsinterventie na verloop van tijd niet meer zichtbaar is in testscores, betekent dit dan ook dat het effect echt verdwenen is?