En daar is… PISA (een ietwat eigenzinnige greep uit de grabbelton)

Geplaatst op door

Terwijl ik dit post, verschijnen de artikels op alle websites van media wereldwijd. Ja, Vlaanderen gaat achteruit. Ja, Het lezen in Nederland is een regelrechte ramp. Wellicht zal men ook snel opmerken dat er iets schort met de dataverzameling in Nederland. Maar… daar is de OESO zeer transparant over. Ik denk trouwens niet dat de tendens veel anders zou zijn met betere dataverzameling.

De voorbije 24 uur heb ik zoveel zitten lezen (sorry, studenten, voor mijn kleine oogjes direct in de les) dat mijn hoofd zowat tolt. Er staat zoveel in PISA dat ik hier niet de verhalen van de andere media wil brengen. Wel geef ik jullie een eigenzinnige greep uit de vele data en inzichten. Data die, voor alle duidelijkheid, vooral correlaties tonen én geen causale verbanden. Al proef je dat bijvoorbeeld afleiding door technologie echt wel de schuld in de schoenen geschoven wordt voor bepaalde achteruitgang.

Lees verder →

Deze blog gaat niet over PISA… maar over een (iets kleinere) studie over geld, zorgen en ons brein

Geplaatst op door

En nee, dan ga ik niet opeens wel over de grote vergelijkende studie van de OESO schrijven die vandaag om 9u30 gepubliceerd wordt en waar je dan ook hier van alles over zal kunnen lezen. Het is gewoon een beetje vreemd om nu iets te zitten schrijven terwijl straks het grote nieuws volgt. Maar misschien is het dan des te interessanter om bij iets anders stil te staan, bijvoorbeeld hoe je zorgen maken over geld samenhangt met ons brein en onze cognitieve vaardigheden als we ouder worden Lees verder →

Onderwijsnieuws: de PISA-voorbeschouwingen

Geplaatst op door

Het lijkt wel alsof het over een voetbalbekerwedstrijd gaat, maar ik merk dat er veel voorbeschouwingen gepubliceerd worden over de PISA-resultaten morgen. Ik schreef er zelf al hier en hier over. Misschien ook belangrijk om nog even te lezen, de blogpost over de link tussen PISA en het latere leven.

Maar trouw aan mijn andere onderwijsnieuwsposts, een overzicht:

Lees verder →

Hoe verdedig je wetenschap als je ook haar problemen ziet?

Geplaatst op door

Het zijn moeilijke tijden voor mensen die met wetenschap bezig zijn, over wetenschap bloggen en wetenschap verdedigen. Ik doe alle drie. Daniel Muijs schreef het voorbije weekend deze blogpost waarin hij onderwijsonderzoek verdedigt. Hij begint met te erkennen dat er wel degelijk problemen zijn (zeker), maar dat er ook veel goed onderzoek wordt gedaan (ook zeker). Hij geeft zelfs een lijstje met recente, prima studies. Maar tegelijk waren voorbije zaterdag onder wetenschappers in Londen vooral de problemen het onderwerp van gesprek.

Lees verder →

Technologie in onderwijs: kijk naar leren én welzijn (APA)

Geplaatst op door

Via Dan Willigham, ontdekte ik het nieuwe rapport van de American Psychological Association over kinderen, jongeren en onderwijstechnologie waar Dan ook aan meeschreef. Veel van wat erin staat, zal vaste lezers van deze blog niet verbazen. Denk bijvoorbeeld aan de vaststelling dat engagement niet hetzelfde is als leren. Ik moet spontaan aan het lijstje van Robert Coe denken. Een leerling kan goed presteren binnen een app en toch weinig onthouden of toepassen zodra die app dichtgaat. Meer of minder schermtijd zegt op zichzelf ook niet zoveel, ondanks soms de grote (morele) paniek. Het hangt er vooral van af wat leerlingen doen, wanneer ze dat doen, met wie en vooral wat die schermtijd vervangt.

Toch vind ik dit rapport behoorlijk sterk. Vooral omdat de auteurs niet in een van de klassieke onderwijsvalkuilen trappen: doen alsof er maar één uitkomst telt.

Lees verder →

Lectuur op zaterdag: wetenschapsschandaal, een column, hoe werkt noise-cancelling, warmte en schizofrenie en zen met potloden

Geplaatst op door

De weekendbijlage bij deze blog:

Lees verder →

Een kans om na te denken moet ook gegrepen worden (deel 2)

Geplaatst op door

Gisteren schreef ik een eerste blogpost over cognitieve activatie en de rol van leraar én leerling. Het werd een verhaal in twee delen over het onderzoek van Sergiou en collega’s  Behalve het belang van denken bekeken de onderzoekers namelijk ook of er een soort van kettingreactie zichtbaar kon gemaakt worden:

De leraar creëert mogelijkheden om diep na te denken
→ de leerling gebruikt die mogelijkheden
→ de leerling leert meer.

En daar vonden de onderzoekers inderdaad aanwijzingen voor. Wanneer deskundige observatoren meer cognitieve activatie in een klas zagen, rapporteerden leerlingen ook meer cognitieve activiteit. Oef. Deze cognitieve activiteit bleek vervolgens samen te hangen met betere algebraresultaten. Nogmaals oef. Een deel van het verband tussen de kwaliteit van het aanbod en de prestaties liep dus via wat de individuele leerling vervolgens daadwerkelijk deed.

Lees verder →

Onderwijsnieuws bij het begin van het schooljaar, deel 7: veel meningen, nog wat AI maar met een maar, versnellen en meer

Geplaatst op door

Normaalgesproken loopt het onderwijsnieuws bij het begin van het schooljaar nu stilaan op een eind. Morgen misschien nog wat in de weekendkranten, maar dat is het dan wel. Maar dat is natuurlijk buiten komende dinsdag gerekend… Hier nog even de oogst van de voorbije dagen!

Lees verder →

Een kans om na te denken in de klas betekent nog niet per se echt denken

Geplaatst op door

Er zit een zekere ironie in het artikel en onderzoek dat ik vandaag met jullie wil bespreken. Ik heb er namelijk behoorlijk hard over moeten nadenken om het te begrijpen. Nee, echt dit onderzoek van Sergiou en collega’s leest ongelooflijk stroef. Maar het gaat wel over iets essentieels in de vaak terugkerende discussie over actief en passief leren. Een goede leraar laat leerlingen namelijk niet alleen antwoorden geven, maar laat hen ook hopelijk uitleggen waarom een antwoord klopt. Of vraagt door naar verschillende oplossingen, laat kennis toepassen in nieuwe situaties of laat de leerlingen nadenken over problemen waarvoor de oplossing niet meteen voor de hand ligt. In dit en andere onderzoek wordt dit cognitieve activatie genoemd. Het klinkt misschien wat technisch, maar het idee erachter is vrij eenvoudig: onderwijs moet leerlingen aan het denken zetten. En gebeurt dit ook?

Lees verder →

15 meta-analyses over project-based learning vertellen ons… in feite niets

Geplaatst op door

Gisteren reageerde Paul Kirschner op mijn Engelstalige blog met kritiek op het onderzoek dat ik besprak, en eindigde met de woorden: “Again, lots of time and money invested to learn virtually nothing.” Paul heeft een punt. En deze nieuwe umbrella-review zal hem, en u als lezer niet hoopvoller stemmen. Beeld je in vijftien meta-analyses, allemaal samen gebaseerd op honderden onderzoeken naar project-based learning. Alle acht de meta-analyses die naar leerprestaties kijken, vinden een positief effect. De gerapporteerde effecten variëren van een bescheiden d = 0,277 tot een spectaculaire d = 1,28. Je zou denken dat we ondertussen behoorlijk goed weten of project-based learning werkt. Maar wat blijkt: die meta-analyses zeggen quasi niets.

Lees verder →