Een iets langer verhaal over hoe onderwijs een baken van stabiliteit moet worden/blijven/terug worden (schrappen wat niet past)

Maandag kwam Tracey Burns langs bij Leerpunt en een groot deel van haar professionele leven stond tot nu toe in teken van het bekijken van trends die onderwijs beïnvloeden. Het was een sterke bijdrage die het idee zou kunnen voeden dat we leven in tijden van verandering. Maar… dat is natuurlijk een huizenhoog cliché, en ze bracht het heel genuanceerd. Er zijn natuurlijk zaken zoals artificiële intelligentie, sociale media, geopolitieke verschuivingen, demografische veranderingen, klimaatverandering. Dit lijstje is lang en al deze topics komen ook op deze blog regelmatig langs. En dan is het niet onlogisch om te denken dat als de wereld verandert, ook onze instituties mee moeten veranderen. Daarom is het vaak bon ton om te stellen dat scholen moeten veranderen omdat de samenleving verandert. Universiteiten moeten zich aanpassen aan AI.

De redenen zijn legio. De arbeidsmarkt verandert, dus moeten opleidingen mee veranderen, ook al bleek uit de harde data die Tracey citeerde dat die verandering er wel degelijk is, maar minder dan de vaak geciteerde 65% (in haar slides 22%). In feite lijkt het dan onmogelijk om een instituut te noemen dat niet door die alles geraakt wordt, naast scholen, ook gerecht, leger, media,… Maar ik wil vandaag een andere klok laten horen, deels geïnspireerd door een oudere blogpost.

Lees verder →

Kan thuiswerken ervoor zorgen dat we meer kinderen krijgen? Een complexer lesje correlatie en causaliteit

Correlatie is geen causaliteit. Het is wellicht een van de meest gebruikte zinnen als ik hier over onderzoek schrijf en ik merkte al dat het soms mensen kan irriteren. Maar een nieuwe NBER-working paper van Andrew Johnston laat mooi zien dat het verhaal daarmee meestal nog maar begint. De vraag van Johnston is eenvoudig: kan thuiswerken ervoor zorgen dat mensen meer kinderen krijgen? Dat idee is niet zo gek. Thuiswerk betekent geen of minder woon-werkverkeer, kan voor meer flexibiliteit zorgen en kan het misschien makkelijker maken om werk en gezin te combineren. Maar is het zo?

Lees verder →

Wat zeg je? Een nieuwe Leidraad? Jazeker: de nieuwe leidraad “Aanpak van gedrag en klasmanagement”

Na de twee leidraden over taal eind september, staat er een nieuwe leidraad klaar bij Leerpunt!

Wat zijn de 6 aanbevelingen voor de aanpak van gedrag en klasmanagement?

Lees verder →

Een moeilijk vraagstuk over de wereldwijde achteruitgang in PISA, PIRLS, TIMSS,…

Zoals ik gisteren al schreef, heb ik vorige week met verschillende andere wetenschappers (en beleidsmensen trouwens ook) nagedacht over de wereldwijde achteruitgang van prestaties op PISA, PIRLS, TIMSS… Opvallend weinig aandacht voor het didactische, trouwens. Ik schreef bewust niet “leerprestaties”, want dat raakt net aan een van de rode lijnen doorheen de verschillende discussies. Naast alle mogelijke verklaringen die de revue passeerden, kwam er steeds weer wel iemand met de ongemakkelijke vraag: zijn testen zoals PISA en de andere internationale vergelijkingen nog van deze tijd.

Lees verder →

10-jarigen zijn vaker moe op school (en dat is slecht nieuws)

Vorige vrijdag was ik in Warschau met heel veel onderzoekers om verschillende bevindingen over de wereldwijde achteruitgang van de leerprestaties samen te brengen. Er kwamen heel veel verschillende verklaringen aan bod, waar ik zelf ook nog een nieuwe aan toevoegde, waarover ik binnenkort hopelijk meer kan vertellen. In afwachting deel ik graag het wel al gepubliceerde onderzoek achter een van de meer indringende presentaties van vrijdag door de Deense Christian Christrup Kjeldsen. En dat onderzoek draait volledig om de vermoeidheid van onze tienjarigen!

Lees verder →

Een leraar die blijft, blijft niet altijd dezelfde leraar

We hebben het relatief vaak over het lerarentekort en de redenen waarom mensen het onderwijs verlaten. Laten we het vandaag eens over een andere boeg gooien. Waarom blijven leraren? Dit is de focus van een kwalitatieve studie van Wanyue Chen en collega’s. Een kwalitatief onderzoek betekent geen causale claims of grote representatieve stalen van de hele lerarenpopulatie, maar is zeer aangewezen om net het ‘waarom’ beter te begrijpen; En dan duiken er uit de interviews met Engelse leerkrachten een paar opvallende elementen op.

Lees verder →

Lectuur op zaterdag: een boek rave, onmenselijke tijden, 15 jaar na Stapel, een onmogelijk toetsenbord en meer

De weekendbijlage bij deze blog:

Lees verder →

Tussen droom en daad: over mooie pedagogische dromen in de vorm van een gebouw

Nee, dit wordt geen zoveelste blog van me waarin ik afgeef op leerpleinen (doe dat ook zelden, hoor). Het is wel een boeiend nieuw Fins onderzoek. Want het interessante aan deze studie is niet zozeer de vraag of open of flexibele leeromgevingen goed of slecht zijn. Markku Lang en collega’s stellen een alternatieve, boeiende vraag. Wat gebeurt er eigenlijk met de pedagogische dromen die in zo’n gebouw zijn ingebouwd zodra leraren en leerlingen het gebouw daadwerkelijk gaan gebruiken?

Hiervoor bekeken ze eerst de plannen en ontwerpdocumenten van vijftien Finse scholen en observeerden vervolgens in vier scholen veel nauwkeuriger hoe vijf zogenaamde shared learning spaces daadwerkelijk werden gebruikt. Daarbij werkten ze onder andere met time-lapsecamera’s en geluidsmetingen. En jawel: tussen droom en daad bleek er behoorlijk wat ruimte te zitten.

Lees verder →

Overschatten we het effect van een goede leraar-leerlingrelatie op leerprestaties?

Soms lees je onderzoek dat mooi aansluit bij je visie. En soms botst het met wat je al wist, of dacht te weten. Bijvoorbeeld omdat het haaks lijkt te staan  op eerder onderzoek dat je las, Of erger, omdat het niet per se in lijn ligt met… je eigen onderzoek. Maar net daarom voelde ik me verplicht om dit onderzoek over de relatie tussen leerlingen en hun leerkracht zeker te brengen!

Lees verder →

Amerikaanse waakhond waarschuwt voor ChatGPT voor tieners

Laten we eerlijk zijn, jongeren gebruiken massaal AI-chatbots. Via Axios ontdekte ik een nieuwe evaluatie van de Amerikaanse organisatie Common Sense Media. Volgens hen heeft 67 procent van de 9- tot 17-jarigen in de Verenigde Staten al AI-chatbots gebruikt. ChatGPT wordt daarbij door 40 procent genoemd. En dat alarmeerde deze waakhond. Ze vroegen zich af wat er gebeurt wanneer een jongere niet alleen om een samenvatting van een geschiedenisles vraagt. Wat gebeurt er als diezelfde jongere vraagt om zijn volledige huiswerk te maken? Of erger, wat gebeurt er als een jongere bijvoorbeeld praat over zelfbeschadiging of over zijn of haar  eetstoornis?

Lees verder →