Korting voor mijn drie onderwijsboeken als vakantielectuur!

Mooi nieuws van LannooCampus. Om het einde van het schooljaar te vieren én om lesgevers, directies en ouders van het nodige leesvoer te voorzien, doet mijn uitgever een leuke actie deze week!

Bestel nu één van deze drie titels van Pedro De Bruyckere, en ontvang 3 euro korting per titel of 12 euro korting als je ze alle drie bestelt!

Bestellen kan via deze link:
https://www.lannoocampus.be/nl/eindeschooljaar

Concreet gaat het over deze drie boeken:

Voor wie nieuwe eindtermen zocht: hier zijn ze

Vandaag verscheen op de website van de Vlaamse regering de documenten bij de beslissingen die vrijdag genomen zijn, dus ook het overzicht van de mogelijke nieuwe eindtermen!

De Vlaamse Regering hecht haar principiële goedkeuring aan het voorontwerp van decreet over de onderwijsdoelen voor de eerste graad van het secundair onderwijs. Meer bepaald gaat het dan om, afzonderlijk voor de A-stroom en voor de B-stroom, 1) de eindtermen, 2) de eindtermen basisgeletterdheid en 3) de uitbreidingsdoelen Nederlands, die progressief vanaf 1 september 2019 in werking treden. Het onderwijsdoelendecreet bepaalt dat de doelen die de decreetgever vastlegt én de doelen van de onderwijsverstrekkers worden geïntegreerd in één curriculumdossier enerzijds voor de A-stroom van de eerste graad en anderzijds voor de B-stroom van de eerste graad. Het voorontwerp van decreet wordt voor advies voorgelegd aan de VLOR en aan de SERV, daarna aan de Raad van State.

Enkele kritische artikels over Silicon Valley en hun blik op de wereld, wat commentaar

De voorbije uren is er veel te doen geweest over de tweet van Elon Musk waarin hij een Britse duiker die kritiek op hem had een pedofiel noemde. Hoewel pijnlijk, is het interessanter om te kijken naar het artikel dat de directe aanleiding van de tweet was. Dit was namelijk dit opiniestuk van Zeynep Tufekci met de vraag wat Silicon Valley dan de duikers in Thailand zou kunnen leren:

The Silicon Valley model for doing things is a mix of can-do optimism, a faith that expertise in one domain can be transferred seamlessly to another and a preference for rapid, flashy, high-profile action. But what got the kids and their coach out of the cave was a different model: a slower, more methodical, more narrowly specialized approach to problems, one that has turned many risky enterprises into safe endeavors — commercial airline travel, for example, or rock climbing, both of which have extensive protocols and safety procedures that have taken years to develop.

This “safety culture” model is neither stilted nor uncreative. On the contrary, deep expertise, lengthy training and the ability to learn from experience (and to incorporate the lessons of those experiences into future practices) is a valuable form of ingenuity.

Het was niet het enige stuk dat verscheen de voorbije tijd rond de “Move fast and break things” mentaliteit in sectoren die misschien een andere benadering nodig hebben. De aanleiding was onder andere het mislukte experiment dat 600 miljoen doller kostte waarvan slechts een deel opgehoest werd door de Bill en Melinda Gates foundation maar dat wel door de filantropen aangestuurd werd. Het zorgde voor de vraag hoe deze gefortuneerde donoren ter verantwoording kunnen geroepen worden:

When foundation grants fail to achieve the objectives officials sought, philanthropists turn their backs, shrug, and walk away. Or try again. They have no responsibility to districts, individual schools, teachers, students and parents for hopes raised and dashed. Donors are beyond the reach of being fired or voted out of office. Yet as anyone knows from personal experience, admitting error is crucial to insights into a problem and, ultimately invention of better ways to solve it.

Persoonlijk heb ik wel schrik dat dit soort denken overslaat naar Vlaanderen en Nederland. Dergelijk denken zorgde er al voor dat ik vorig jaar deze post schreef. Zeker als onderwijs het minder goed doet, kan de drang om ‘onderwijs even op te lossen’ al snel ontstaan. Of beter: als het idee bestaat dat het onderwijs voor de eigen kinderen niet goed genoeg is (aka het mijn-dochter argument), kan de drang ontstaan voor iedereen het onderwijs aan te passen.

Opgelet: de voorbije jaren heb ik filantropische organisaties ontmoet die – vaak in de luwte – zeer mooi werk leveren. Maar nog maar zeer onlangs confronteerde ik een van de architecten van de Bill & Melinda Gates foundation met een van de mislukkingen waar hijzelf en Mark Zuckerberg bij betrokken waren. Hij wou het zelf geen mislukking noemen, het project had gewoon meer tijd nodig. Het is hetzelfde project dat in het stuk van Tufekci genoemd wordt en dat ondertussen 100 miljoen doller heeft gekost. Als tijd geld is, dan heeft het mijn inziens genoeg tijd gekost, maar dat is wellicht anders als je bij de rijkste mensen ter wereld hoort.

Hoe kan het beter? Een van de organisaties die het mijn inziens beter doen, zetten niet in op 1 of andere aanpak, willen zich ook niet op een bepaalde visie vastpinnen, maar steunen verschillende aanpakken zelfs vanuit verschillende visies die elk wel gebaseerd zijn op wetenschappelijke evidentie en belangrijk: eerst klein monitoren wat werkt en niet werkt in die precieze omstandigheden om te kijken waar dan in de toekomst verder op ingezet wordt en tegelijk ook monitoren of het vergroten van de schaal wel lukt. Je kan je dan nog vragen stellen bij het democratisch gehalte, maar de kans op breken is dan alvast kleiner dan de kans dat er effectief voor kinderen een verschil gemaakt wordt.

Lectuur op zaterdag: grade-inflation en andere onderwijsproblemen, oplichterij en andere kleurmodellen, en meer

De weekendbijlage bij deze blog:

Ten slotte, deze video deed me glimlachen (en niet enkel omwille van de vele gitaren aan de muur):

Er is iets met rituelen en executieve functies

De voorbije 2 jaar zag ik al een paar keer onderzoeken opduiken rond hoe rituelen kunnen helpen met meer zelfcontrole, en meer impulsonderdrukking, dingen die vaak tot de executieve functies gerekend worden (zie oa hier). Een nieuw onderzoek voegt hier nieuwe evidentie aan toe waarbij nietsbetekende rituelen in 6 experimenten tot meer zelfcontrole leidden.

Een voorbeeld van dergelijk ritueel:

Dit is een voorbeeld van een betekenisloos ritueel in tegenstelling met culturele rituelen zoals bijvoorbeeld bij religieuze rituelen. BPS Digest suggereert volgens mij terecht dat je wellicht ook rituelen kan bedenken die misschien zelfcontrole kunnen verminderen en dat er vooral veel extra onderzoek nodig is. Zelf denk ik dan aan verder onderzoek naar de link tussen klasrituelen, klasmanagement en leerprestaties of aan of het ritueel aspect van mindfulness misschien niet een deel van het effect af en toe kan verklaren.

Abstract van het onderzoek:

Rituals are predefined sequences of actions characterized by rigidity and repetition. We propose that enacting ritualized actions can enhance subjective feelings of self-discipline, such that rituals can be harnessed to improve behavioral self-control. We test this hypothesis in 6 experiments. A field experiment showed that engaging in a pre-eating ritual over a 5-day period helped participants reduce calorie intake (Experiment 1). Pairing a ritual with healthy eating behavior increased the likelihood of choosing healthy food in a subsequent decision (Experiment 2), and enacting a ritual before a food choice (i.e., without being integrated into the consumption process) promoted the choice of healthy food over unhealthy food (Experiments 3a and 3b). The positive effect of rituals on self-control held even when a set of ritualized gestures were not explicitly labeled as a ritual, and in other domains of behavioral self-control (i.e., prosocial decision-making; Experiments 4 and 5). Furthermore, Experiments 3a, 3b, 4, and 5 provided evidence for the psychological process underlying the effectiveness of rituals: heightened feelings of self-discipline. Finally, Experiment 5 showed that the absence of a self-control conflict eliminated the effect of rituals on behavior, demonstrating that rituals affect behavioral self-control specifically because they alter responses to self-control conflicts. We conclude by briefly describing the results of a number of additional experiments examining rituals in other self-control domains. Our body of evidence suggests that rituals can have beneficial consequences for self-control.

Het volledige Millennial-rapport van Deloitte

Vandaag staat in De Morgen een samenvatting van de Deloitte Millennial Survey en de toon is pessimistisch (en de Belgische millennials zijn bij de meest cynische). Ik volg Tom Palmaerts dat het wel eens een behoorlijk reality check is door de leeftijdsfase en ik vrees dat het optimisme bij veel mensen al een tijdje onder druk staat, los van leeftijd. Spijtig genoeg geeft het rapport niet echt weer hoe het met persoonlijk optimisme staat (met mij komt het goed ipv de wereld is om zeep).

Het hele rapport kan je hier downloaden, maar de video en infografiek vatten verder samen: