Ja, ik ben voorzichtig als het over de effectiviteit van AI in het onderwijs gaat en zeker ook nog steeds over onderzoek hierna. Niet omdat ik tegen AI zou zijn, maar om een heel ander soort reden. Een nieuwe reviewstudie van Edison Marino Cerón Salazar en Diana Carolina Burbano González laat me toe duidelijk te maken waarom.
Is nieuwsgierigheid altijd goed voor leren?
Nieuwsgierigheid heeft een bijna mythische status in het onderwijs. We willen het bij onze leerlingen en studenten aanwakkeren, stimuleren en centraal zetten. Dit is logisch. Wie nieuwsgierig is, wil weten, zoekt informatie en leert. Veel onderzoek toont dat ook netjes aan.
Maar… ik zou er niet over schrijven als het verhaal niet net iets complexer zou zijn.
Lectuur op zaterdag: The Codebreaker, een boze Paul, praten over de manosphere, ver kijken en meer
De weekendbijlage bij deze blog:
- Paul Kirschner maakt zich soms boos. Deze week over leerpleinen en de hele dure rekening.
- Ik schreef er eerder dit stuk over, maar nu is er weer een oud-Nobelprijswinnaar in Epstein-opspraak gekomen.
- Het soort onderzoek waar ik een beetje bang van word: schrik hebben om ouder te worden gaat gepaard met sneller ouder worden.
- Vragen die je niet wist dat je had: Wat is het theoretisch verste zicht dat je kan hebben op de wereldbol?
- Onlangs was het de dag van de vrouwelijke wetenschapper. Ik deelde opnieuw mijn post over mijn persoonlijke heldin Hedy Lamarr. Maar via Kottke.org ontdekte ik nu ook Elizebeth Smith Friedman, aka The Codebreaker.
- Hoe je met jongens over de manosphere praat
Tot slot: deze maand geen onderwijsnieuws spijtig genoeg, maar ik was wel te gast in een andere podcast:
Soms is iets gewoon… af?
De voorbije week was ik voor werk op hotel. Het was zo’n hotel waar alles klopt. Strak design, mooie materialen, alles netjes weggewerkt. Tot ik een douche nam. Ik wou de kraan opendraaien. Of beter: ik wou proberen ze aan te zetten. Want er bleek geen kraan meer te zijn. Je kan nog draaien aan een knop voor de temperatuur, maar verder was het gewoon alleen een drukknop. Aan of uit.
Op het eerste gezicht voelt dat als vooruitgang. Minimalistisch. Intuïtief. “Less is more.” Tot je merkt dat je iets kwijt bent. Je kan niet meer bijregelen. Niet iets harder, niet iets zachter. Alleen: alles of niets.
Kleine dienstmededeling: even geen onderwijsnieuws met Rinke (veel beterschap!)
Normaal gesproken hadden Rinke en ik gisteren onze maandelijkse afspraak. We zouden op de maand februari terugkijken qua onderwijsnieuws en -onderzoek. Maandag zou dan de nieuwe aflevering verschijnen.
Maar voorlopig moet Rinke vooral herstellen van zijn sleutelbeenbreuk.
Veel beterschap en steun aan mijn maandelijkse podcast-host en hopelijk tot snel!
Ervaren leraren verschillen van beginners. Maar wellicht niet zoals je denkt
Ervaren leerkrachten en nieuwelingen verschillen. Dat is logisch. Ervaring kan niet anders dan een rol spelen in hoe je les geeft. Maar hoe verschillen ze concreet? Een nieuwe meta-analyse en reviewstudie van Xiao en collega’s probeert precies die vraag te beantwoorden door 45 studies samen te brengen waarin expertleraren worden vergeleken met nieuwelingen of ook wel “novices” genoemd. De onderzoekers doen dit niet op basis van opinies of zelfrapportage, maar op basis van prestaties. En belangrijker, ze maken een onderscheid tussen
- kennis,
- vaardigheden en
- oordeelsvorming.
Met oordeelsvorming bedoelen ze het vermogen van een leraar om in een concrete, vaak complexe klassituatie snel en onderbouwd in te schatten wat er gebeurt, te bepalen wat belangrijk is en te beslissen wat een gepaste volgende stap of reactie is. Dat dit onderzoek naar deze drie elementen apart kijkt, is voor mij dé meerwaarde, omdat we kennis, vaardigheden en oordeelsvorming in discussies over expertise vaak impliciet samen nemen. Terwijl dit onderzoek toont dat ze echt wel niet hetzelfde zijn.
Hoe het internet weken verwijderd was van een totale ramp (en niemand ervan wist)
Vanmorgen vroeg deze video van Veritasium bekeken (aan 1,5 snelheid). Wat deze video sterk doet, is tonen hoe fragiel onze digitale infrastructuur eigenlijk is. Het verhaal draait rond een ogenschijnlijk kleine wijziging in een obscure, maar cruciale open-sourcecomponent (de XZ-library), die uiteindelijk bijna een achterdeur creëerde in een groot deel van het internet. Het verontrustende zit niet in een geniale “Hollywood-hack”, maar net in het tegenovergestelde: een traag opgebouwde, subtiele infiltratie via vertrouwen, reputatie en samenwerking in open source.
Kleinere scholen: oplossing of te simpel? Wat nieuw onderzoek toont
Ik heb het al vaker gehad in lezingen en boeken over schoolgrootte. Over hoe sommige studies suggereren dat er zoiets bestaat als een optimale vork. Niet te groot, want anonimiteit ligt op de loer. Niet te klein, want dan wordt het moeilijk om als team te professionaliseren, expertise te delen en een stevig curriculum te dragen.
En dan maak ik meestal één uitzondering. De kleine secundaire scholen in New York.
Die case is interessant omdat ze niet zomaar “kleiner” zijn, maar het resultaat van een bewuste hervorming waarbij grote, zwakke scholen werden opgesplitst in kleinere, thematische scholen met een duidelijke focus op relaties, relevantie en academische verwachtingen. En nog interessanter: die scholen zijn al langer het onderwerp van degelijk onderzoek.
Er is nu nieuw langetermijnonderzoek dat daar nog een laag bovenop legt. En niet zomaar onderzoek. Het gaat om een studie die gebruikmaakt van loterijtoewijzing bij inschrijvingen. Leerlingen die ingeloot worden in zo’n small school worden vergeleken met leerlingen die net niet ingeloot worden. Methodologisch zit je dan dicht bij een experiment, wat in het onderwijs altijd moeilijk is, zeker voor dergelijke onderwerpen.
Wat blijkt?
Je kan alles volgen van je kind. Misschien is dat net het probleem
Het is al een tijdje aan de gang. Als ouder kan je vandaag bijna alles volgen van en over je kind. Punten, feedback, taken, deadlines, soms zelfs hoe vaak je kind iets opnieuw bekeken heeft. Via Smartschool, apps, mails en allerhande dashboards. De stroom aan data en informatie stopt eigenlijk nooit meer, al beperken sommige goeie scholen ondertussen die stroom wel wat.
Waarom succesverhalen vaak misleiden (en wat dat zegt over perfectionisme)
Al langer dan vandaag volg ik de video’s van TED-Ed, maar zoals bij TED-talks is het cruciaal dat je blijft kritisch denken. Neem bijvoorbeeld deze video: