Toen ik gisteren deze studie las, begon mijn hoofd te knetteren. Nathalie Aerts, Thijs Bol en en Eddie Brummelman vertrokken vanuit een theorie die de voorbije jaren steeds meer aandacht kreeg. Volgens de Social Class–Academic Context Mismatch-theorie zouden competitieve schoolomgevingen leerlingen uit lagere sociaaleconomische milieus benadelen. Iets waar ik ook van uitging op basis van de onderzoeken die ik las. Competitie zou beter aansluiten bij de waarden waarmee kinderen uit hogere SES-gezinnen opgroeien. Leerlingen uit lagere SES-gezinnen zouden zich daardoor minder thuis voelen, een negatiever beeld van hun eigen kunnen ontwikkelen en uiteindelijk ook minder goed presteren. Geef toe, dat klinkt op zich niet onlogisch. Maar…
Lectuur op zaterdag: nieuwsvermijden, een belangrijke deur, AI en onderzoek, onderzoek in chaos, en ik over voetbal?
De weekendbijlage bij deze blog:
Multimodaal is niet altijd multimodaal (en dus niet altijd bewezen)
Via deze Substack die massaal opdook in mijn tijdlijn vond ik deze interessante systematische review die onlangs in Review of Education verscheen. De auteurs deden iets wat eigenlijk nog nooit was gebeurd: ze gingen op zoek naar experimenteel bewijs voor de in bepaalde onderwijskringen beroemde Pedagogy of Multiliteracies van de New London Group uit 1996. Ze doorzochten meer dan twintigduizend publicaties. Het resultaat? Een zogenaamde empty review. Ze vonden geen enkele studie die voldeed aan de criteria van een (quasi-)experimenteel onderzoek met een controlegroep waarin onderzoekers de volledige interventie op leeruitkomsten testten.
Hoe komen ouders best aan bod in de lerarenopleiding?
Samenwerking tussen school en ouders is een van die onderwerpen waar bijna iedereen het over eens is. Goede samenwerking draagt bij aan betere leerresultaten, meer welzijn en minder conflicten. Daarom ook dat Leerpunt er een leidraad over publiceerde. Toch geven veel beginnende leraren aan zich onvoldoende voorbereid te voelen om met ouders samen te werken. Dat geldt nog sterker wanneer het gaat om meertalige gezinnen of gezinnen van kinderen met een beperking. Een nieuwe systematische review in het prestigieuze Review of Educational Research brengt voor het eerst samen wat we hierover eigenlijk weten. En het antwoord is iets, maar niet heel veel.
Leren we nu eigenlijk beter van fouten of niet?
Het is een onderwerp dat al een paar keer de revue passeerde op deze blog: leren van fouten. Een nieuwe studie in het Journal of Educational Psychology laat zien dat het antwoord opnieuw genuanceerder is dan een simpele ja of nee. Wat had je verwacht? Maar lees verder, want het wordt praktischer dan je denkt.
Is bingekijken slecht voor je?
Het zijn momenteel examens, maar beste studenten: het einde is in zicht! En dan kan bingewatchen een aantrekkelijk ding lijken, zeker als het veel te warm wordt voor veel anders? Maar… is dat wel een goed idee?
Deze video vat samen wat de risico’s zijn (al zijn het vaak correlaties die vermeld worden, eerder dan duidelijk causale verbanden)
Opvolgpost: Meer perfectionisme én lagere schoolprestaties? Dat hoeft geen tegenstelling te zijn
Na mijn vorige blog over de toename van perfectionisme kreeg ik verschillende keren dezelfde reactie: hoe valt dat te rijmen met de dalende schoolprestaties die we op veel plaatsen zien? Als jongeren steeds perfectionistischer worden, zouden ze dan niet juist beter moeten presteren?
Het klinkt logisch, maar het vertrekt van een misverstand. Perfectionisme is namelijk niet hetzelfde als streven naar kwaliteit of hoge ambities.
Nog een mogelijk stukje van de puzzel rond mentale gezondheid van jongeren
Waarom kampen steeds meer jongeren met mentale problemen? Het is een vraag die regelmatig terugkeert in media, beleid, onderzoek en ook deze blog. Mijn boodschap is tot nu toe dat het zelden eenvoudig en eenduidig blijkt. Sociale media, slaaptekort, prestatiedruk, economische onzekerheid, veranderende verwachtingen, diagnostiek, maatschappelijke gebeurtenissen zoals corona… Het lijstje mogelijke verklaringen is ondertussen lang. Nieuwe onderzoeksresultaten die ik vond via Dirk Van Damme, suggereren dat we misschien nog een extra element aan die lijst mogen toevoegen: perfectionisme.
We werden derde!
Nee, ik heb het niet over een of ander WK met allemaal mannen die achter ballen aanlopen op ontiegelijke uren, maar wel over de verkiezing van het onderwijsboek van het jaar! Deze prijs werd zaterdag uitgereikt op ResearchED. Wij waren genomineerd met Bijna Alles Wat Je Moet Weten Over Lesgeven, maar… noch Liese, noch Jeroen, noch ikzelf konden erbij zijn. Daarom namen we het onderstaande filmpje op (drie maal raden wie de Paul is in de video).
Dank aan iedereen die voor ons heeft gestemd! Dank ook aan de duizenden die al het boek kochten (en hopelijk ook al lazen). Je schrijft om gelezen te worden, maar het is en blijft altijd een gok of dat ook effectief zal gebeuren. Grappig moment woensdag toen ik van de trein stapte in Gent Dampoort en er net iemand opstapte met het boek letterlijk in de hand. Ik heb haar maar veel leesplezier gewenst.
Zijn leraren nog tevreden met hun job? Een verrassende blik op 16 jaar TALIS-data
Wie de berichtgeving over onderwijs de voorbije jaren, maanden en weken heeft gevolgd, zou gemakkelijk kunnen denken van niet. Het lijstje redenen om te klagen is behoorlijk lang. Denk maar aan het lerarentekort, de toenemende werkdruk, de administratieve lasten, moeilijke vacatures, zorgen over het imago van het beroep, en enkele jaren geleden de impact van corona… Niets nieuws in deze blog tot nu toe, maar… Tegen een dergelijke achtergrond zou je verwachten dat de arbeidstevredenheid van leraren de voorbije jaren een flinke duik zou hebben genomen. Een nieuwe studie in Teaching and Teacher Education van Jelena Veletic en collega’s onderzocht precies die vraag met gegevens uit vier rondes van TALIS, de internationale bevraging van leraren en schoolleiders. Samen gaat het om gegevens uit 49 onderwijssystemen tussen 2008 en 2024. De resultaten zijn op zijn minst opmerkelijk (en ja, dat is een cliffhanger)