Big brother in onderwijs, deel 3: het verhaal van de wereldbank, gezichtsherkenning, moslims en Chinese scholen

Via de uitstekende mailing van Axios, ontving ik dit verbazingwekkend verhaal:

Chinese schools receiving World Bank loans wanted to buy facial recognition technology for use against Muslims in Xinjiang, according to documents obtained by Bethany Allen-Ebrahimian, Axios’ new China expert.

  • Why it matters: The World Bank loan program in Xinjiang shows the extreme moral hazard facing organizations operating in the region, where China has built a surveillance state and detained more than 1 million ethnic minorities.

A World Bank-funded school unsuccessfully requested a facial-recognition software system to create a “blacklist face database that can be set and armed.”

  • The purpose: “[W]hen blacklisted individuals pass through,” the images could be sent directly to Chinese police.

In more than 8,000 pages of World Bank Chinese-language procurement documents dated June 2017, participants in the loan program requested tens of thousands of dollars to buy facial recognition cameras and software, night-vision cameras, and other surveillance technology for Xinjiang schools.

  • The World Bank told Axios those funds were not provided.
  • A World Bank spokesperson said: “[I]nclusive societies are key to sustainable development, and we take a strong line against discrimination of any kind.”

What happened: In 2015, the World Bank began a loan program providing $50 million over five years to five Xinjiang vocational schools.

  • By 2017, China had blanketed Xinjiang with surveillance tech that it used to force Uighurs and other ethnic minorities into internment camps Beijing calls “vocational training centers.”
  • The World Bank didn’t review or scale back the program at that time.

In August, the loan program came under congressional scrutiny for possible complicity in China’s repression.

  • In November, the World Bank announced it was scaling back the program.
  • But the five original schools continue to receive World Bank funding.

A World Bank spokesperson told Axios that procurement documents had not been translated into English, making oversight difficult because only Chinese-speaking staff could read them.

Meneer?

Mijn studenten noemen me Pedro als ze onderling over mij praten. Is al jaren zo. Tegelijk komen ze naar mijn lessen – wat in hoger onderwijs niet altijd evident is – en doen ze het goed op behoorlijk pittige evaluaties, dus waarom zou ik klagen. Ik merk genoeg dat mijn studenten me respecteren.

Het was aanpassen voor me. Zelf kom ik namelijk uit een schooltijd waar iedereen de lesgever per definitie met meneer of mevrouw aansprak. Dit wilde niet noodzakelijk zeggen dat iedereen evenzeer gerespecteerd werd, herinner ik me. Jaren geleden was er hier discussie over, en ik weet dat op veel scholen in Vlaanderen het laatste nog regel is, en ik vind dit prima. Wat het beste werkt: doen.

Ondertussen leven we in tijden waar instituties onder druk staan. Binnenkort komen de nieuwe Vlaamse regionale indicatoren uit, en zullen we zien hoe het bijvoorbeeld met het vertrouwen in onderwijs zit. Het vertrouwen in politiek is al tijden behoorlijk laag. De zeden in de politiek zijn dan ook al een hele tijd vaak wat ruwer, ook in de vorige eeuw werd er al pittig gediscussieerd. Gelukkig zitten we (nog) niet op het niveau van een zekere Amerikaanse president die voor elke politieke tegenstander een negatieve typering of bijnaam hanteert op sociale media.

Daarom moet ik bekennen dat ik raar opkeek toen gisteren de nieuwe voorzitter van SP.a het op zijn sociale media over ‘Fluppe’ had om aan te geven dat hij voor de eerste keer bij de koning op audiëntie mocht. Klinkt lekker hip op instagram, maar tegelijk is Conner Rousseau ook weer niet zo jong meer en politici die hip proberen te zijn, lijkt me altijd ongemakkelijk.

Maar hij is nu eenmaal zo? Je hebt de persoon, maar je hebt ook de functie. Dan gaat het er dus over op hoe ik met de studenten omga als docent, en niet zozeer hoe de studenten met mij omgaan. En mijn job komt met een model-zijn opdracht. Dat geldt niet enkel voor mijn job. Respect voor instituten komt er wellicht ook pas als die instituten elkaar respecteren?

Hoeveel leerlingen spreken vandaag thuis geen Nederlands?

Op 5 december werden nieuwe cijfers vrijgegeven door Agentschap voor Binnenlands Bestuur (ABB) en Statistiek Vlaanderen in het kader van de Lokale Inburgerings- en Integratiemonitor 2019 (LIIM 2019).

Je kan bijvoorbeeld dit afleiden over het aantal kinderen met een buitenlandse herkomst (check hier voor jouw gemeente):

Maar ik ging zelf ook aan de slag met de data voor verschillende steden en de thuistaal in de verschillende onderwijsniveaus en onderwijsvormen. Hier zie je de cijfers voor het kleuteronderwijs:

Het volledige bestand kan je hier downloaden.

 

Lectuur op zaterdag: het gevaar van eureka-momenten, bankkaarten en gedrag en 15 inzichten over video en leren

De weekendbijlage bij deze blog zal niet over PISA gaan, behalve dat het natuurlijk wel leeswerk is:

Tot slot: hoe kwam Darwin tot de evolutietheorie?

Begrijpend lezen is een vermenigvuldiging

Nu de PISA-storm een beetje gaat liggen, en iedereen zijn of haar eigen agenda aan bod heeft kunnen laten komen, wil ik mijn eigen agenda doorduwen een belangrijk inzicht meegeven over begrijpend lezen: het is geen optelsom, maar een vermenigvuldiging.

Misschien ben je niet vertrouwd met de formule van eenvoudige visie op lezen van Hoover & Gough uit 1990, maar voor hen was Reading = decoding x (listening) comprehension. Deze visie is misschien te beperkt, oa leesmotivatie ontbreekt, maar de vermenigvuldiging vind ik zelf geniaal.

Wat is het verschil tussen een som en een vermenigvuldiging? Bij een som tel je op en kan zelfs als er 1 element wat minder is, je toch nog een mooi resultaat krijgen. Bij een vermenigvuldiging krijg je niks als een van de elementen nul is, of weinig als een van de elementen nagenoeg niets is hoeveel je ook op het andere element inzette.

Vertaald naar begrijpend lezen: nee, leesmotivatie compenseert niet voor technisch lezen, noch vice versa, al helpen ze elkaar wel. Woordenschat- of voorkennis compenseren de andere zaken ook nauwelijks, al kunnen ze terug elkaar versterken.

Daarom dat we met de Taalraad (toch agenda puntje) vanuit een frustratie van vele leden met vorige, ineffectieve aanpakken, duidelijk hebben gepleit voor inzetten op alle elementen, dus én leesplezier, én technisch lezen en taalvaardigheid (zoals Dirk Van Damme al aankondigde dinsdag), én leesstrategieën, én woordenschat, én brede kennis,…

Soms, heel soms, hoor ik van mensen – zelfs politici, zelfs een minister van onderwijs – dat pedagogen onderzoekers het vaak niet eens zijn. Er zijn de voorbij twee jaar drie rapporten in ons taalgebied van Houtveen, van Vandenbrande et al en ons rapport van de taalraad verschenen en een zeer degelijke internationale review studie van Castle & Ratles. Wat vooral opvalt in die vier bijdragen is de unanimiteit. Dat onderzoekers er het niet over eens zijn wat er moet gebeuren, is in deze geen excuus…