Word je gelukkiger door te glimlachen? Wel, dat hangt ervan af…

Kun je jezelf gelukkiger maken door gewoon te glimlachen? Het klinkt als een van die typische aanbevelingen uit zelfhulpboeken. Voel je je wat minder goed? Zet een glimlach op je gezicht en je humeur zal vanzelf volgen. Eerder besprak ik al onderzoek naar hoe een leerkracht enthousiasme mag faken. Maar klopt het ook dat je je meer geluk voelt als je lacht? In een liedje zou het antwoord ja zijn, maar nieuw onderzoek geeft zoals steeds nuance.

Lees verder →

Is oud onderzoek een probleem?

Toen ik de voorbije week het (zeer) kritische onderzoek over het werk van Hattie bracht, schrapte ik op het allerlaatste moment nog een passage. Niet als censuur. Wel omdat ik er zelf nog niet uit was, of ik het met de kritiek wel of niet eens was. Concreet ging het erover dat Kalmendal Bruns en collega’s aangaven dat veel onderzoek dat Hattie gebruikte in zijn analyses rond bijvoorbeeld technologie in onderwijs verouderd zou zijn. De vraag is of het dan wel slim was om die oudere meta-analyses nog te gebruiken. Nu maken de auteurs zelf ook een onderscheid. Ze stellen niet dat alle oudere onderzoeken onbruikbaar zijn, maar dat sommige onderwerpen, zoals onderwijstechnologie, sneller om actualisering vragen.

Lees verder →

Lectuur op zaterdag: Richard Scarry & Marx, betere slaap, sporten en je brein, en meer

De weekendbijlage bij deze blog:

Lees verder →

Generatieve AI helpt bij het leren van een vreemde taal. Maar hoe zeker weten we dat?

Ik heb het nu lang genoeg uitgesteld. De voorbije weken heb ik bewust vermeden om nog over onderzoek te schrijven over AI en onderwijs. Maar ik wil het vandaag wel doen over deze nieuwe meta-analyse van Zhang en collega’s in Review of Education. De centrale vraag in hun onderzoek is: ‘Werkt generatieve AI om een vreemde taal te leren?’ De meta-analyse lijkt alvast goed nieuws te brengen voor wie AI in het talenonderwijs wil inzetten. En er is veel goeds te vertellen over deze studie. Maar toch zal ik vooral moeten uitleggen waarom je niet enkel naar het positieve effect moet kijken.

Lees verder →

Leerlingen waren veel aandachtiger tijdens de leesles, maar leerden niet beter lezen

Meer aandacht tijdens de les betekent meer leren. Klinkt logisch. Je zou hopen dat leerlingen die minder afgeleid zijn en beter opletten, meer meenemen uit de les. Een recente studie laat zien dat het toch iets ingewikkelder kan zijn.

Lees verder →

Groepswerk werkt beter met de juiste ondersteuning, maar hoe doe je dat als leraar?

Laat ik deze post beginnen met een kleine bekentenis. Ik hou zelf niet zo van groepswerk. Deed het niet zo graag als student en ik organiseer het niet zo graag als docent. Maar tegelijk weet ik dat groepswerk wel degelijk een krachtige manier kan zijn om leerlingen te laten leren. Maar mijn ervaring leert me dat het zeker niet altijd loopt zoals gehoopt. Sommige leerlingen nemen het voortouw, anderen kijken toe omdat ze niet mee kunnen, er geen woord tussen kunnen krijgen, of omdat ze gewoon parasieten zijn. Soms wordt er druk overlegd, maar bitterweinig geleerd. En soms komt een groep tot een prima eindresultaat, terwijl je je kunt afvragen of alle leerlingen er evenveel van hebben opgestoken. Ok, ik ben hier geen reclame aan het maken, besef ik. Laten we kijken naar hoe je als leraar groepswerk het best kunt begeleiden om dit allemaal te voorkomen?

Lees verder →

Beïnvloedt de school het welbevinden van leerlingen, of vice versa?

De voorbije dagen las ik verschillende stukken over hoe de school een (in de artikels vaak negatieve) invloed heeft op het welbevinden van de leerlingen. Maar hoe groot is die invloed eigenlijk? Het lijkt een eenvoudige vraag, maar het antwoord is dat een pak minder. Eerder onderzoek, zoals de JOP-monitor, toonde al dat scholen vaak het welbevinden van hun leerlingen voor een groot deel van buitenaf erven. Leerlingen laten hun thuissituatie, persoonlijke ervaringen en eventuele psychische problemen immers niet aan de schoolpoort achter. Dat betekent uiteraard niet dat scholen geen verschil kunnen maken, maar wel dat we voorzichtig moeten zijn wanneer we verschillen in welbevinden tussen scholen zomaar aan die scholen zelf toeschrijven.

Lees verder →

Een nieuwe, vernietigende doorlichting van Hatties Visible Learning (maar gooi niet alles weg)

John Hattie heeft met Visible Learning zonder twijfel een enorme invloed gehad op het onderwijs, en ik beken, ook op mijn werk. Zijn boeken en site, waarin hij de resultaten van duizenden meta-analyses samenbrengt, hebben mee geholpen om onderzoek naar onderwijs toegankelijk te maken voor leraren en beleidsmakers. Tegelijkertijd is er al jaren kritiek op zijn aanpak, zo vond ik zelf ook al fouten. Want kun je al die verschillende onderzoeken zomaar samenvoegen? En wat betekenen die bekende effectgroottes eigenlijk?

Een nieuwe studie van Kalmendal Bruns en collega’s, gepubliceerd in Educational Research Review, gaat een stuk verder dan eerdere kritieken. De onderzoekers bekijken niet enkele voorbeelden waar het mogelijk misloopt, maar proberen systematisch de kwaliteit van Visible Learning te beoordelen. En hun conclusies zijn behoorlijk vernietigend. Niet noodzakelijk voor de conclusies, maar wel voor de kwaliteit en kwaliteitscontrole!

Lees verder →

Mijn punten waren slechter, want het was te warm op de dag van het examen?

Het klimaat is al langer een belangrijk thema, en wordt soms over het hoofd gezien in discussies over bijvoorbeeld kortere zomervakanties. We weten al langer dat hoge temperaturen invloed kunnen hebben op hoe goed leerlingen presteren op toetsen. Maar betekent dit ook dat leerlingen minder leren als het warm is? Dat zijn twee verschillende vragen, en een nieuwe studie van Carlson en Shepardson, gepubliceerd in American Educational Research Journal, probeert beide te beantwoorden. Met nog een interessante vraag erbij waar ik zelf nooit bij zou zijn gekomen: maakt het uit in welk seizoen het warm is?

Lees verder →

Praten jongens en meisjes anders tijdens groepswerk? Een interessante studie met een grote beperking

Bij het selecteren van onderzoek voor deze blog trap ik soms in de val om vooral naar grote studies te kijken. Maar verkennende studies met een relatief kleine steekproef kunnen ook zeker waarde hebben (zie ook hier). Tenminste, als je voldoende rekening houdt met de beperkingen. Dit is vandaag het geval. Bij groepswerk kijken we vaak naar wie er veel of weinig aan het woord is. Maar is het niet een verhaal van kwaliteit versus kwantiteit? Want wat zeggen leerlingen precies? Stellen ze vragen. Werken ze ideeën verder uit. Stemmen ze vooral in met anderen of proberen ze het gesprek in een bepaalde richting te sturen? En misschien nog belangrijker: hoe reageren de andere leerlingen daarop?

Lees verder →