Een nieuwe, vernietigende doorlichting van Hatties Visible Learning (maar gooi niet alles weg)

John Hattie heeft met Visible Learning zonder twijfel een enorme invloed gehad op het onderwijs, en ik beken, ook op mijn werk. Zijn boeken en site, waarin hij de resultaten van duizenden meta-analyses samenbrengt, hebben mee geholpen om onderzoek naar onderwijs toegankelijk te maken voor leraren en beleidsmakers. Tegelijkertijd is er al jaren kritiek op zijn aanpak, zo vond ik zelf ook al fouten. Want kun je al die verschillende onderzoeken zomaar samenvoegen? En wat betekenen die bekende effectgroottes eigenlijk?

Een nieuwe studie van Kalmendal Bruns en collega’s, gepubliceerd in Educational Research Review, gaat een stuk verder dan eerdere kritieken. De onderzoekers bekijken niet enkele voorbeelden waar het mogelijk misloopt, maar proberen systematisch de kwaliteit van Visible Learning te beoordelen. En hun conclusies zijn behoorlijk vernietigend. Niet noodzakelijk voor de conclusies, maar wel voor de kwaliteit en kwaliteitscontrole!

Lees verder →

Mijn punten waren slechter, want het was te warm op de dag van het examen?

Het klimaat is al langer een belangrijk thema, en wordt soms over het hoofd gezien in discussies over bijvoorbeeld kortere zomervakanties. We weten al langer dat hoge temperaturen invloed kunnen hebben op hoe goed leerlingen presteren op toetsen. Maar betekent dit ook dat leerlingen minder leren als het warm is? Dat zijn twee verschillende vragen, en een nieuwe studie van Carlson en Shepardson, gepubliceerd in American Educational Research Journal, probeert beide te beantwoorden. Met nog een interessante vraag erbij waar ik zelf nooit bij zou zijn gekomen: maakt het uit in welk seizoen het warm is?

Lees verder →

Praten jongens en meisjes anders tijdens groepswerk? Een interessante studie met een grote beperking

Bij het selecteren van onderzoek voor deze blog trap ik soms in de val om vooral naar grote studies te kijken. Maar verkennende studies met een relatief kleine steekproef kunnen ook zeker waarde hebben (zie ook hier). Tenminste, als je voldoende rekening houdt met de beperkingen. Dit is vandaag het geval. Bij groepswerk kijken we vaak naar wie er veel of weinig aan het woord is. Maar is het niet een verhaal van kwaliteit versus kwantiteit? Want wat zeggen leerlingen precies? Stellen ze vragen. Werken ze ideeën verder uit. Stemmen ze vooral in met anderen of proberen ze het gesprek in een bepaalde richting te sturen? En misschien nog belangrijker: hoe reageren de andere leerlingen daarop?

Lees verder →

Over AI en onderzoek, een persoonlijk verhaal

In de weekendkrant van De Standaard staat dit artikel met een heel onheilspellende titel: AI-slop en neponderzoek overspoelen de wetenschap: “Het hele systeem staat op instorten.” Maar, ik kan het wel ergens onderschrijven, eerlijk gezegd.

Het deed me namelijk denken aan iets wat ik de afgelopen maanden al regelmatig heb meegemaakt. Ik probeer nog regelmatig artikels te reviewen voor wetenschappelijke tijdschriften. Vind het mijn taak. Ook al kun je bedenkingen hebben bij het gratis werken voor multinationals die heel veel poen scheppen. Maar steeds vaker denk ik: dit is nep, dit is AI.

Lees verder →

Wat bepaalt hoe goed je begrijpend leest? Een analyse van bijna 50.000 correlaties

Lezen is al een tijdje een belangrijk thema. Als ik er zelf over spreek, komt al vaak de Simple View of Reading voorbij: het model dat stelt dat begrijpend lezen in essentie het resultaat is van de vermenigvuldiging van twee componenten: het vermogen om te decoderen enerzijds en (taal)begrip anderzijds. Maar hoe verhoudt dit model zich tot andere cognitieve vaardigheden, zoals werkgeheugen, verwerkingssnelheid of algemene intelligentie?

Lees verder →

Lectuur op zaterdag: AI en toekomst hoger onderwijs, AI & onderzoek, geen AI is geen zoekfunctie, 7 redenen voor lezen én 3 klikken naar geluk

De weekendbijlage bij deze blog:

Lees verder →

Wie zwijgt op de campus? Vooral de gematigde studenten!

Nu de identiteitsstrijd op veel plekken nogal hevig aan het woeden is – ja, ik hou van understatements- wordt er ook vaak geschreven over zelfcensuur aan universiteiten. Daarbij gaat de aandacht vaak vooral naar conservatieve stemmen die hun mening niet zouden durven uiten op een overwegend progressieve campus. Maar wie zwijgt er nu werkelijk het vaakst? Een nieuw onderzoek van Peter Arcidiacono, Cory Dowd en Matthew Lilley komt met een opvallend antwoord. Het blijken net vooral de studenten met meer gematigde opvattingen die zichzelf censureren.

Lees verder →

Degoutant: hoe Meta Jonathan Haidt wou aanpakken

Ja, ik weet dat ik pas morgen zou bloggen, maar dit artikel in The Guardian maakte me te kwaad en ik wou er niet gewoon een linkje van maken in mijn lectuur op zaterdaglijst. Ik heb zelf de nodige bedenkingen bij de soms vergaande uitspraken van Jonathan Haidt, maar wat uit vrijgekomen documenten van Meta (het moederbedrijf achter Facebook, Instagram, Whatsapp,…) blijkt, is gewoon te grof voor woorden én doet erg denken aan de tabaksindustrie.

Lees verder →

Even een weekje geen posts

Normaal gesproken blog ik enkel niet in juli en in de kerstperiode, maar nu ga ik er uitzonderlijk ook een weekje tussenuit. De voorbije maanden waren zelfs voor mijn doen extreem druk en ik wil even wat meer rust, ook al ligt er deze week ook wel behoorlijk wat werk op de plank.

Maar ik merk dat ik sinds de opnames van deze zomer nauwelijks nog een gitaar heb aangeraakt. Ook wil ik zo graag verder schrijven aan een boek dat al half klaar was voor de zomer, maar waar ik de voorbije 5 maanden ook nog geen minuut tijd voor gehad heb. En als je De Schaduw Van De Raaf las, weet je dat hoofdpersonages ongeduldig kunnen worden.

Tot binnen een klein weekje. Amuseer jullie.

De komende week lees ik 2 keer voor! #DeSchaduwVanDeRaaf! #Boektopia #Oudenaarde!

Voorlezen is belangrijk en ondanks mijn beetje veel te drukke agenda (nee, echt, het is momenteel niet gezond) ga ik het de komende week twee keer doen!

Lees verder →