Lectuur op zaterdag: leren lezen, meta-analyses, emo’s, goths en rockers (en meer)

De weekendbijlage bij deze blog:

Een moeilijk evenwicht in de werkdrukdiscussie

Deze cartoon postte ik enkele jaren geleden:

Het grote tijdsonderzoek dat gisteren gepubliceerd werd, bevestigt dit beeld. Leerkrachten werken veel en hard. Nu zou je een paar fouten kunnen maken. Enkel naar uren kijken, bijvoorbeeld. Sommige leerkrachten werken misschien minder uren, maar hebben een meer belastende taak zoals bijvoorbeeld in het buitengewoon onderwijs.

Een andere fout zou zijn dat je leerkrachten zou verplichten enkel nog een bepaald aantal uren te werken. Dit staat haaks op wat nodig is als leerkracht. Leraren gaan voor hun leerlingen graag die extra mile. Het laatste wat ons onderwijs nodig heeft zijn urentellers of urenkloppers.

Dat laatste is wat in veel landen misbruikt wordt, door steeds meer van lesgevers te vragen in het besef dat die toch hun leerlingen niet in de stuk willen laten. Tot het barst, zoals momenteel in Nederland of tot niemand meer les wil geven (ook zoals in Nederland).

Wat kan je wel doen? Maken dat er niet teveel gevraagd wordt. De kans is groot dat leerkrachten dan misschien zelfs evenveel uren zullen werken, maar dat ze met de dingen bezig zijn die het meeste voldoening geven (lesgeven, zorg, leerlingbegeleiding,…) en die toevallig ook er meest toe doen.

Onderwijs is een roeping en moet dat blijven. Maar een roeping mag geen excuus zijn om niet na te denken over de aantrekkelijkheid en zwaarte van een beroep.

Het belang van ervaren leerkrachten voor leren én schoolklimaat (PISA in Focus)

Het is iets dat geen nieuws is, maar niet genoeg kan herhaald worden ook in tijden: de ervaring van leerkrachten maken een verschil. Dit wordt ook weer duidelijk door een nieuwe PISA in Focus:

  • Students in the best-performing schools achieve significantly higher PISA scores on average than students in the lowest-performing schools. Some aspects of school climate, such as the disciplinary climate in science lessons, also vary greatly between schools.
  • These between-school differences in school performance and climate are strongly related to differences in the socio- economic status of students attending the schools.
  • In addition, schools with more experienced teachers tend to perform better in PISA and also have a classroom climate that is more conducive to learning (on average across 18 countries and economies that administered the optional teacher questionnaire in 2015).

Maar hoe komt dit? De redenen zijn meervoudig:

Research studies indicate that experienced teachers are more effective, but also suggest multiple explanations why this might be the case – whether because teachers gain valuable skills on the job and through formal professional development opportunities, or because the least effective teachers tend to quit teaching earlier, while more effective teachers remain in the profession. Each of these possible reasons has distinct implications for policy: from increasing hiring standards, improving teacher training and raising the attractiveness of the teaching profession, to ensuring that novice teachers receive the necessary support to quickly learn the tools of the trade and taking measures to prevent good teachers from dropping out of the profession.

Waarom is dit allemaal zo belangrijk? Even 2 grafiek bovenhalen die ik al een paar keer postte hier:

en:

Begrijp me niet verkeerd: elke ervaren leerkracht startte als een onervaren lesgever. Maar we doen in Vlaanderen vaak extra ons best , lijkt het, om die jonge lesgevers het extra moeilijk te maken, terwijl we de ervaren lesgevers niet gunnen aan die leerlingen die het meeste nodig hebben.

Lectuur op dinsdag: onderwijsactua, werk van de toekomst, dyslexie vs dyscalculie en meer

Uitzonderlijk een lectuur op dinsdag wegens teveel relevante zaken die niet kunnen wachten tot zaterdag:

Apple snapt het en maakt telefoon die je minder gebruikt (Linda Duits)

Deze post verscheen eerst op dieponderzoek.nl.

Toen de iPhone net uitkwam, was het fantastisch. De smartphone bood allerlei nieuwe manieren waarop we het internet konden gebruiken en waarnaar we blijkbaar al een tijdje op zoek waren geweest. Ik herinner me nog hoe ik Shazam een bijna magische app vond: echt de toekomst.

Wat bleek: het zat andersom. ‘Het internet’ was op zoek geweest naar manieren waarop het ons kon gebruiken. Smartphones en sociale netwerken waren het antwoord. We gingen eindeloze hoeveelheden data afstaan. Soms heel bewust en opzettelijk, bijvoorbeeld door in Foursquare aan te geven waar we waren. Het grootste gedeelte van die dataverzameling verliep echter zonder dat we het wisten. Allerlei andere apps hielden ook onze locaties bij, apps die we dachten alleen te gebruiken om mee te gamen.

De verhoudingen zijn gedraaid. We zijn ons bewust geworden van hoe onze telefoon ons gebruiken in plaats van andersom. We willen minder. Minder notificaties ook. Als je wilt winnen in de markt, dan speel je in op die veranderde behoeften voortkomend uit voortschrijdend inzicht.

Apple begrijpt dit. Het nieuwe besturingssysteem heeft een aantal hulpmiddelen dat helpt inzicht te krijgen in je smartphonegebruik. Mashable schrijft hierover:

“There’s reason to believe Screen Time isn’t just lip service to a serious concern. Apple’s business model isn’t dependent on how much time you spend with its devices; whether you unlock your iPhone once a minute or once a week, Apple made its money when you bought it. Sure, Apple wants to fuel its burgeoning services business as well, but most of its services (like Apple Music) have straightforward subscription models — as opposed to the devil’s bargain of social media where services are cost-free in exchange for data.

This is why Apple stands the best chance of weathering the current tech backlash. Not only do its customers connect with its products in a physical, intimate way, but it’s also the least interested in keeping you constantly engaged with them. If Screen Time makes you use the device less, but generally improves your experience, the company is totally fine with that.”

Apple verliest dus geen geld als je je telefoon minder gebruikt. In het artikel komt Nir Eyal aan het woord, een consultant die boeken heeft geschreven over de gewoontes die hedendaagse technologie creëert. Hij zegt:

“With iOS 12 with Screen Time, they’re building into these devices a way for you to use the devices less. … You might think that doesn’t make any sense, but it does. It’s like seat belts. It wasn’t regulation that first put seat belts in cars — it was consumer demand. And the cars that had seat belts outsold the cars that didn’t have seat belts.”

De eerste iPhone ontworpen om minder gebruikt te gaan worden: het wordt vast een groot succes.

De onderzoeker die ons de Marshmallow test gaf is overleden: Walter Mischel

Het is een klassieker voor veel mensen, de Marshmallow test. Ik postte er al af en toe berichten over. De man die het oorspronkelijke onderzoek bedacht, Walter Mischel is dit weekend overleden. Hier een interview met Mischel over zelfcontrole: