Bij het selecteren van onderzoek voor deze blog trap ik soms in de val om vooral naar grote studies te kijken. Maar verkennende studies met een relatief kleine steekproef kunnen ook zeker waarde hebben (zie ook hier). Tenminste, als je voldoende rekening houdt met de beperkingen. Dit is vandaag het geval. Bij groepswerk kijken we vaak naar wie er veel of weinig aan het woord is. Maar is het niet een verhaal van kwaliteit versus kwantiteit? Want wat zeggen leerlingen precies? Stellen ze vragen. Werken ze ideeën verder uit. Stemmen ze vooral in met anderen of proberen ze het gesprek in een bepaalde richting te sturen? En misschien nog belangrijker: hoe reageren de andere leerlingen daarop?
Over AI en onderzoek, een persoonlijk verhaal
In de weekendkrant van De Standaard staat dit artikel met een heel onheilspellende titel: AI-slop en neponderzoek overspoelen de wetenschap: “Het hele systeem staat op instorten.” Maar, ik kan het wel ergens onderschrijven, eerlijk gezegd.
Het deed me namelijk denken aan iets wat ik de afgelopen maanden al regelmatig heb meegemaakt. Ik probeer nog regelmatig artikels te reviewen voor wetenschappelijke tijdschriften. Vind het mijn taak. Ook al kun je bedenkingen hebben bij het gratis werken voor multinationals die heel veel poen scheppen. Maar steeds vaker denk ik: dit is nep, dit is AI.
Wat bepaalt hoe goed je begrijpend leest? Een analyse van bijna 50.000 correlaties
Lezen is al een tijdje een belangrijk thema. Als ik er zelf over spreek, komt al vaak de Simple View of Reading voorbij: het model dat stelt dat begrijpend lezen in essentie het resultaat is van de vermenigvuldiging van twee componenten: het vermogen om te decoderen enerzijds en (taal)begrip anderzijds. Maar hoe verhoudt dit model zich tot andere cognitieve vaardigheden, zoals werkgeheugen, verwerkingssnelheid of algemene intelligentie?
Lectuur op zaterdag: AI en toekomst hoger onderwijs, AI & onderzoek, geen AI is geen zoekfunctie, 7 redenen voor lezen én 3 klikken naar geluk
De weekendbijlage bij deze blog:
Wie zwijgt op de campus? Vooral de gematigde studenten!
Nu de identiteitsstrijd op veel plekken nogal hevig aan het woeden is – ja, ik hou van understatements- wordt er ook vaak geschreven over zelfcensuur aan universiteiten. Daarbij gaat de aandacht vaak vooral naar conservatieve stemmen die hun mening niet zouden durven uiten op een overwegend progressieve campus. Maar wie zwijgt er nu werkelijk het vaakst? Een nieuw onderzoek van Peter Arcidiacono, Cory Dowd en Matthew Lilley komt met een opvallend antwoord. Het blijken net vooral de studenten met meer gematigde opvattingen die zichzelf censureren.
Degoutant: hoe Meta Jonathan Haidt wou aanpakken
Ja, ik weet dat ik pas morgen zou bloggen, maar dit artikel in The Guardian maakte me te kwaad en ik wou er niet gewoon een linkje van maken in mijn lectuur op zaterdaglijst. Ik heb zelf de nodige bedenkingen bij de soms vergaande uitspraken van Jonathan Haidt, maar wat uit vrijgekomen documenten van Meta (het moederbedrijf achter Facebook, Instagram, Whatsapp,…) blijkt, is gewoon te grof voor woorden én doet erg denken aan de tabaksindustrie.
Even een weekje geen posts
Normaal gesproken blog ik enkel niet in juli en in de kerstperiode, maar nu ga ik er uitzonderlijk ook een weekje tussenuit. De voorbije maanden waren zelfs voor mijn doen extreem druk en ik wil even wat meer rust, ook al ligt er deze week ook wel behoorlijk wat werk op de plank.
Maar ik merk dat ik sinds de opnames van deze zomer nauwelijks nog een gitaar heb aangeraakt. Ook wil ik zo graag verder schrijven aan een boek dat al half klaar was voor de zomer, maar waar ik de voorbije 5 maanden ook nog geen minuut tijd voor gehad heb. En als je De Schaduw Van De Raaf las, weet je dat hoofdpersonages ongeduldig kunnen worden.
Tot binnen een klein weekje. Amuseer jullie.
De komende week lees ik 2 keer voor! #DeSchaduwVanDeRaaf! #Boektopia #Oudenaarde!
Voorlezen is belangrijk en ondanks mijn beetje veel te drukke agenda (nee, echt, het is momenteel niet gezond) ga ik het de komende week twee keer doen!
Lectuur op zaterdag: slechte redenen om taken op je te nemen, AI en cybersecurity, Apple 404 en meer
De weekendbijlage bij deze blog:
Retrieval practice, gespreid oefenen en interleaving werken ook in echte klassen
Retrieval practice, gespreid oefenen (spaced practice) en interleaving behoren ondertussen tot de bekendere inzichten uit de cognitieve psychologie die hun weg naar het onderwijs hebben gevonden (zie ook de studieposters die ik vertaalde). Voor alle drie bestaat behoorlijk wat onderzoek. Maar… een belangrijk deel daarvan gebeurde in lab-settings of in hoger onderwijs. Maar hoe werkt het in een klas met echte leerstof voor pakweg 25 twaalfjarigen die elk verschillende voorkennis hebben.