John Hattie heeft met Visible Learning zonder twijfel een enorme invloed gehad op het onderwijs, en ik beken, ook op mijn werk. Zijn boeken en site, waarin hij de resultaten van duizenden meta-analyses samenbrengt, hebben mee geholpen om onderzoek naar onderwijs toegankelijk te maken voor leraren en beleidsmakers. Tegelijkertijd is er al jaren kritiek op zijn aanpak, zo vond ik zelf ook al fouten. Want kun je al die verschillende onderzoeken zomaar samenvoegen? En wat betekenen die bekende effectgroottes eigenlijk?
Een nieuwe studie van Kalmendal Bruns en collega’s, gepubliceerd in Educational Research Review, gaat een stuk verder dan eerdere kritieken. De onderzoekers bekijken niet enkele voorbeelden waar het mogelijk misloopt, maar proberen systematisch de kwaliteit van Visible Learning te beoordelen. En hun conclusies zijn behoorlijk vernietigend. Niet noodzakelijk voor de conclusies, maar wel voor de kwaliteit en kwaliteitscontrole!