Over AI en onderzoek, een persoonlijk verhaal

In de weekendkrant van De Standaard staat dit artikel met een heel onheilspellende titel: AI-slop en neponderzoek overspoelen de wetenschap: “Het hele systeem staat op instorten.” Maar, ik kan het wel ergens onderschrijven, eerlijk gezegd.

Het deed me namelijk denken aan iets wat ik de afgelopen maanden al regelmatig heb meegemaakt. Ik probeer nog regelmatig artikels te reviewen voor wetenschappelijke tijdschriften. Vind het mijn taak. Ook al kun je bedenkingen hebben bij het gratis werken voor multinationals die heel veel poen scheppen. Maar steeds vaker denk ik: dit is nep, dit is AI.

Lees verder →

Wat bepaalt hoe goed je begrijpend leest? Een analyse van bijna 50.000 correlaties

Lezen is al een tijdje een belangrijk thema. Als ik er zelf over spreek, komt al vaak de Simple View of Reading voorbij: het model dat stelt dat begrijpend lezen in essentie het resultaat is van de vermenigvuldiging van twee componenten: het vermogen om te decoderen enerzijds en (taal)begrip anderzijds. Maar hoe verhoudt dit model zich tot andere cognitieve vaardigheden, zoals werkgeheugen, verwerkingssnelheid of algemene intelligentie?

Lees verder →

Lectuur op zaterdag: AI en toekomst hoger onderwijs, AI & onderzoek, geen AI is geen zoekfunctie, 7 redenen voor lezen én 3 klikken naar geluk

De weekendbijlage bij deze blog:

Lees verder →

Wie zwijgt op de campus? Vooral de gematigde studenten!

Nu de identiteitsstrijd op veel plekken nogal hevig aan het woeden is – ja, ik hou van understatements- wordt er ook vaak geschreven over zelfcensuur aan universiteiten. Daarbij gaat de aandacht vaak vooral naar conservatieve stemmen die hun mening niet zouden durven uiten op een overwegend progressieve campus. Maar wie zwijgt er nu werkelijk het vaakst? Een nieuw onderzoek van Peter Arcidiacono, Cory Dowd en Matthew Lilley komt met een opvallend antwoord. Het blijken net vooral de studenten met meer gematigde opvattingen die zichzelf censureren.

Lees verder →

Degoutant: hoe Meta Jonathan Haidt wou aanpakken

Ja, ik weet dat ik pas morgen zou bloggen, maar dit artikel in The Guardian maakte me te kwaad en ik wou er niet gewoon een linkje van maken in mijn lectuur op zaterdaglijst. Ik heb zelf de nodige bedenkingen bij de soms vergaande uitspraken van Jonathan Haidt, maar wat uit vrijgekomen documenten van Meta (het moederbedrijf achter Facebook, Instagram, Whatsapp,…) blijkt, is gewoon te grof voor woorden én doet erg denken aan de tabaksindustrie.

Lees verder →

De komende week lees ik 2 keer voor! #DeSchaduwVanDeRaaf! #Boektopia #Oudenaarde!

Voorlezen is belangrijk en ondanks mijn beetje veel te drukke agenda (nee, echt, het is momenteel niet gezond) ga ik het de komende week twee keer doen!

Lees verder →

Lectuur op zaterdag: slechte redenen om taken op je te nemen, AI en cybersecurity, Apple 404 en meer

De weekendbijlage bij deze blog:

Lees verder →

Retrieval practice, gespreid oefenen en interleaving werken ook in echte klassen

Retrieval practice, gespreid oefenen (spaced practice) en interleaving behoren ondertussen tot de bekendere inzichten uit de cognitieve psychologie die hun weg naar het onderwijs hebben gevonden (zie ook de studieposters die ik vertaalde). Voor alle drie bestaat behoorlijk wat onderzoek. Maar… een belangrijk deel daarvan gebeurde in lab-settings of in hoger onderwijs. Maar hoe werkt het in een klas met echte leerstof voor pakweg 25 twaalfjarigen die elk verschillende voorkennis hebben.

Lees verder →

Hoe ervaren jongeren met een beperking inclusie?

Bij reviews (en zeker bij meta-analyses) denk je spontaan al snel aan kwantitatief onderzoek. Maar we kunnen zoveel ook leren van kwalitatief onderzoek. Bijvoorbeeld bij discussies over inclusief onderwijs, praten we in de praktijk vaak over systemen (zie ook eerder het onderzoek van Fuchs en collega’s). Moeten leerlingen met een beperking zoveel mogelijk les krijgen in het reguliere onderwijs? Wanneer wordt buitengewoon of speciaal onderwijs meer aangewezen? Wat betekent inclusie voor leerprestaties? En zeker ook niet onbelangrijk: wat vraagt dit alles van leraren en bij uitbreiding het hele team? Maar je kunt ook een andere vraag stellen: hoe ervaren de jongeren zelf het reguliere onderwijs? En voor antwoorden op die vraag kan kwalitatief onderzoek ons op weg helpen.

Lees verder →

Nieuw rapport van het Rekenhof over het lerarentekort: slecht én licht positief nieuws

Je zou kunnen zeggen: we hebben het Rekenhof niet nodig om te weten dat er een lerarentekort is in Vlaanderen. Klopt, maar wat ik altijd merk als het over deze instelling gaat: men gaat niet voor half werk. Dit nieuwe rapport maakt duidelijk hoe groot het probleem ondertussen is (met een lichte positieve evolutie), maar vooral wat scholen doen om ermee om te gaan.

Lees verder →