Leerlingen in NY lusten het curriculum volgens Zuckerberg niet

Zag net dit passeren:

Check ook de online versie met oa dit stuk:

Brooklyn teens are protesting their high school’s adoption of an online program spawned by Facebook, saying it forces them to stare at computers for hours and “teach ourselves.”

Nearly 100 students walked out of classes at the Secondary School for Journalism in Park Slope last week in revolt against “Summit Learning,” a web-based curriculum designed by Facebook engineers, and bankrolled by CEO Mark Zuckerberg and his wife Priscilla Chan.

It’s annoying to just sit there staring at one screen for so long,” said freshman Mitchel Storman, 14, who spends close to five hours a day on Summit classes in algebra, biology, English, world history, and physics. “You have to teach yourself.”

Listen to the students. They make more sense than the adults. Not always

Summit stresses “personalized learning” and “self-direction.” Students work at their own pace. Teachers “facilitate.” Each kid is supposed to get 10 to 15 minutes of one-on-one “mentoring” each week.

Mitchel said his teachers sometimes give brief lessons, but then students have to work on laptops connected to the Internet.

“The distractions are very tempting,” he said. “I have seen lots of students playing games instead of working.”

Kids can re-take tests until they pass — and look up the answers, he added: “Students can easily cheat on quizzes since they can just copy and paste the question into Google.”

Mag je experimenteren met kinderen? (gastblog Paul Kirschner)

Deze post van Paul stond eerst op onderzoekonderwijs.net, overgenomen met zijn toestemming.

Het artikel ‘Mag je experimenteren met kinderen’ in Van twaalf tot achttien heeft mij aan het denken gezet.

Ik ben van beroep onderwijsonderzoeker. Een van de onderdelen van mijn vak – zo niet het meest bepalende onderdeel – is het uitvoeren van (onderwijs)experimenten. Deze experimenten kunnen plaatsvinden in een lab onder kunstmatige condities via zogeheten gerandomiseerd onderzoek met controlegroep maar kunnen ook ecologisch valide studies[1] zijn, dus ‘in het wild’ in de klas / in scholen. De experimenten die ik doe kunnen zeer gecontroleerde experimentele interventiestudies zijn waar ik probeer alle toeval uit te bannen, maar ze kunnen ook quasi-experimenteel of zelfs design-based zijn waar van alles (onverwacht) kan opspelen.

Echter, wat voor onderzoek ik ook doe, met uitzondering van literatuuronderzoek of deskresearch, moet ik uit ethische overwegingen (die ook vastliggen in mijn vakgebied) alles laten toetsen door een instantie die de ethische toetsingscommissie[2] (ETC) heet. Het doet er niet toe of ik alleen een vragenlijst afneem over hoe een kind zegt te leren, een andere onderwijsvorm probeer (en deze al dan niet vergelijk met een vergelijkbare groep zonder deze interventie) of visolie toedien om te zien of dit leidt tot beter leren. In het laatste geval moet ik zelfs naar een medisch ethisch toetsingscommissie (METC). Ongeacht wat ik doe, moet ik deze commissie laten zien dat ik ethisch handel, dat ik via de gekozen instrumenten of ingrepen geen schade zal toebrengen bij de leerling (of de ouder/verzorger), dat ik ‘nazorg’ verzorg na de ingreep , zoals het voeren van een nagesprek of het rapporteren aan de participanten over wat de gevonden resultaten en ga zo maar door.

Als mijn onderzoek – het experimenteren – wordt gedaan met jonge kinderen, moet ik eerst toestemming krijgen van hun ouders of verzorgers. Gaat het om kinderen tussen 12 en 18, dan moet ik zowel van de ouders/verzorgers als van de kinderen zelf toestemming krijgen en voor leerlingen/studenten van 18 of ouder alleen van de jongeren zelf. Ik moet ook leerlingen de mogelijkheid geven om niet aan het experiment mee te doen zonder enige nadelige gevolgen voor hen en ik moet hen ook de ruimte geven om op welk moment dan ook uit het onderzoek te stappen (idem zonder gevolgen).

Met deze ‘klaagzang’ wil ik niet betogen dat dit allemaal teveel is en dat het allemaal minder kan of moet. Integendeel. Ik vind het uitstekend dat ik en mijn collega’s gedwongen worden om ons enerzijds ethisch te moeten verantwoorden voor wat wij doen in onze onderwijsexperimenten en anderzijds (nog belangrijker) vooraf goed na te moeten denken over wat onze ‘onschuldige’ experimenten voor mogelijke nadelige effecten / gevolgen kunnen hebben voor de deelnemers, dus onze kinderen.

Wat ik daarom des te vreemder vind, is dat scholen en zelfs de overheid van alles mogen doen zonder rekening te moeten houden met dergelijke ethische overwegingen. Denk hier aan wat de Commissie Parlementair Onderzoek Onderwijsvernieuwing oftewel de Commissie Dijsselbloem vond (waarvoor ik samen met Frans Prins een van de deelstudies uitvoerde). Drie van de conclusies van het parlementaire onderzoek waren:

  • Er zijn grote risico’s genomen met kwetsbare leerlingen;
  • De wetenschappelijke onderbouwing van ‘het nieuwe leren‘ ontbreekt grotendeels;
  • De wijze van invoering van ‘het nieuwe leren’ was risicovol).

Scholen en overheden kunnen, bijvoorbeeld, een niet weloverwogen ingreep gebaseerd op vage vermoedens of hypes van onderwijsgoeroes en eduquacks en geleid door niet getrainde mensen zomaar uitvoeren (ik zal hier geen namen of onderwijsingrepen noemen maar jullie kennen ze wel). Ook kunnen zij veranderingen / vernieuwingen waar slechts een ietsiepietsie over is nagedacht is, invoeren. Deze veranderingen / vernieuwingen zijn dan gebaseerd op vermoedens of aannames (denk hier aan de Tweede Fase). Nogmaals, in beide gevallen zonder enige ethische toetsing vooraf!

Ik vind dit absurd. Laten wij eisen dat scholen en de overheid zich aan dezelfde normen, regels en standaarden moeten houden als professionele onderwijsonderzoekers. Het gaat om onze kinderen en de schade die wij hen kunnen toebrengen. Daar mogen wij niet lichtzinnig over doen!

[1] Ecologische validiteit (ecological validity) is de mate waarin de onderzoeksresultaten uit een onderzoek overeenkomen met de alledaagse praktijk

[2] ETCs hebben tot doel de waarden, rechten en belangen van deelnemers aan een onderzoek te waarborgen. Bij elk aangevraagd onderzoek gaat deze commissie na of de onderzoekers rekening houden met algemeen geldende wettelijke en/of ethische standaarden met betrekking tot het type onderzoek dat zal worden uitgevoerd. De ETC beoordeelt de ethische aspecten van een onderzoek en zijn methoden, promoot volledig geïnformeerde en vrijwillige deelname door potentiële deelnemers die in staat zijn om dergelijke keuzes te maken (of, indien dat niet mogelijk is, geïnformeerde toestemming gegeven door een geschikte proxy zoals de ouders of verzorgers van een kind), om de alle aspecten van de veiligheid van de deelnemers te garanderen.

Boer Charel, Steven Pinker, thermodynamica en onderwijs

Deze grap hoorde ik ooit als kind:

Een oude pastoor loopt door de velden en ziet daar boer Charel hard aan het werk op zijn land. De pastoor kijkt een tijdje hoe de man zwoegt.
“Boer Charel, uw land ligt er mooi bij. Groeit alles een beetje?”
“Zeker, mijnheer pastoor, zeker.”
“Gods werk is toch fantastisch, nietwaar boer Charel.”
“Wel, mijnheer pastoor, kijk eens achter u naar dat veld.”
De pastoor kijkt naar het verwilderde stuk land achter hem.
“Ja, boer Charel, wat is daar mee?”
“Daar heb ik God alleen laten werken.”

Moest spontaan aan deze grap denken toen ik gisteren Steven Pinker de drie belangrijke inzichten hoorde opsommen die volgens hem de Verlichting gemist hebben, gewoon omdat ze er nog niet waren. Het ging over de evolutietheorie, informatie en een woord dat ik niet kende: entropie.

Wat is entropie, beste Wikipedia?

Entropie (S) is een belangrijk begrip in de thermodynamica. Het is op het fundamenteelste niveau een maat voor de wanorde of de ontaarding in een systeem, of liever de waarschijnlijkheid, als het aantal mogelijke moleculaire configuraties van een macroscopische toestand (in termen van macroscopische grootheden druk, temperatuur, etc.) gedeeld door het totale aantal mogelijke moleculaire configuraties. Een toestand waarin macroscopische grootheden als druk en temperatuur ongelijk verdeeld zijn over een volume heeft in het algemeen veel minder realisatiemogelijkheden dan één met een gelijkmatige verdeling. De ongelijke verdeling van macroscopische grootheden in een geïsoleerd systeem (dat wil zeggen met een vast volume, zonder dat er energie in of uit kan) neigt dus op statistische gronden tot afvlakken van die ongelijkmatigheden. Een formele manier om dit uit te drukken is de tweede wet van de thermodynamica. Het begrip entropie werd geïntroduceerd door Rudolf Clausius.

Pinker vatte het gisteren als volgt samen: systemen die niet begeleid of gecontroleerd worden, ontaarden in chaos.

“The ultimate purpose of life, mind, and human striving: to deploy energy and information to fight back the tide of entropy and carve out refuges of beneficial order.”

Alles wil zichzelf afbreken en herleid worden tot meer chaos, wij als mens willen meer orde brengen.

De link met onderwijs leek me niet ver te zoeken. Behalve dat onderwijs mensen helpt wapenen tegen de ‘golf van entropie’, kan het ook iets zijn dat een beetje leerkracht herkent. Chaos ontstaat (of kan ontstaan) als je leerlingen niet genoeg structuur of middelen tot structuur geeft.

Het is geen toeval dat Pinker stelde dat de Verlichting het concept bijna ontdekte, maar nog net niet kende. Het staat namelijk haaks op het Romantisch denken van bijvoorbeeld Rousseau die meester Charel liefst niet het land zou zien bewerken of ordenen.  Het maakt ook duidelijk waarom Pinker tongue in cheek meegaf dat het de reden is waarom intellectuelen en zeker ‘progressieve‘ intellectuelen net geen vooruitgang willen zien. Dat laatste nuanceerde hij in het gesprek achteraf tot “veel intellectuelen”.

Toch me de komende tijd me wat meer in dit concept verdiepen in relatie tot onderwijs.

Lectuur op zaterdag: betere opiniepeilingen, pestende volwassenen en vergat jij je kindertijd?

De weekendbijlage bij deze blog:

Tot slot: 38 foto’s van mensen die iets goed doen voor een ander zoals deze:

Facebook lanceert nieuwe viral video-app voor tieners: Lasso

Dit is Tik Tok, een alternatief voor Musical.ly dat al aan tijdje populair aan het worden is:

En je weet wat Zuckerberg en co doen als een app populair wordt op sociale media: opkopen of kopiëren. In dit geval werd het, het laatste met de nieuwe app: Lasso:

En wat valt vooral op? De jaren 90 lijken helemaal terug.

Een pleidooi voor het plukken van laaghangend fruit in onderwijs

Gisteren gaf ik een lezing op het High Impact Teaching event in Barneveld en stelde er iets misschien wat aparts voor. Onder andere onder invloed van Hattie kijken we in onderwijs zeer graag naar zaken die een enorm groot effect hebben zoals recent collective teacher efficacy. Het is zeker belangrijk aan dergelijke zaken met mogelijks grote impact te blijven werken, maar vaak kosten deze heel veel moeite en tijd voor dat groot effect te zien.

Het gevaar is dat we door ons hier enkel of vooral op te concentreren, vergeten dat er ook zaken kunnen zijn die weinig moeite en tijd kosten, maar die ook positief effect kunnen hebben. Het effect kan misschien kleiner zijn dan de spectaculaire effectgroottes waarmee geschermd worden, maar als het makkelijk toe te passen is?

Daarom dat ik de benadering van de Education Endowment Foundation wel kan appreciëren. In hun toolkit geven ze niet enkel aan hoe groot het mogelijk effect is -uitgedrukt in maanden-, ze kijken ook naar de moeite die het kost én naar de sterkte van de evidentie.

Voorbeelden van dergelijk laag fruit zijn bijvoorbeeld samenwerkend leren, werken aan metacognitie – zie ook de posters, effectief huiswerk (ja huiswerk!), en veel van wat in Klaskit staat.

Soms is het zelfs cynisch te noemen als we liever geld uitgeven aan (zeer) dure maatregelen waar weinig of geen evidentie voor bestaat dat het enig effect zou hebben zoals bijvoorbeeld co-teaching, terwijl we laaghangend fruit over het hoofd zien of soms zelfs afraden.

P.S.: als er iemand met een grote zak geld dit leest, het EEF staat open voor een Vlaamse en/of Nederlandse vertaling van de Toolkit.

De kracht van sociaal kapitaal: een goede school verbindt

Kleutergewijs

Om kwaliteitsvol onderwijs te bieden is er geld nodig, maar wist je dat sociaal kapitaal zelfs belangrijker is? In een recente studie door de Ohio State University (2018) bleek dat het effect van sociaal kapitaal groter was dan het effect van financieel kapitaal op de lees- en wiskundescores. Verkijk je dus bijvoorbeeld niet enkel op de opbrengst van een ‘eetdag’ of ander schoolevenement, maar kijk vooral ook naar de ontmoetingskansen die zo’n evenement biedt.

Wat is sociaal kapitaal?

Sociaal kapitaal is het vermogen dat zit in sterke positieve relaties tussen kinderen, leerkrachten, ouders en de gemeenschap. Deze richtvragen helpen je om zicht te krijgen op het sociaal kapitaal van een school:

  • Stimuleert de school positieve relaties tussen de kinderen? Leert de school hen om constructief samen te werken?
  • Stimuleert de school positieve relaties tussen de leerkrachten? Helpt de school hen om actief samen te werken?
  • Is er een postieve…

View original post 486 woorden meer

Waar krijgen leerkrachten het meeste respect? Nieuw rapport toont oa slechte score Nederland

De Varkey Foundation, die ook de Global Teacher Prize organiseert, publiceert vandaag een nieuw rapport waarin de status van leerkrachten bekeken wordt in 35 landen. Het is de opvolger van het zelfde onderzoek dat ze vijf jaar geleden al deden. Ik moet u nu al teleurstellen: België is niet een van de 35 onderzochte landen. Nederland wel… Ik breng enkele van de belangrijkste conclusies:
Lees verder