Grote veranderingen bij Teacher Tapp vanaf vandaag: welkom DKO, Volwassenenonderwijs en Hoger onderwijs

Het zijn zeer boeiende maar intensieve maanden geweest voor Teacher Tapp Vlaanderen. We hadden nooit durven dromen hoe alles verlopen is, maar er bleef iets knagen. Al vanaf onze start kregen we de vraag om ook het Volwassenenonderwijs, het Deeltijds Kunstonderwijs en het Hoger onderwijs mee te nemen.

Al vanaf de start was het onze wens om ook het Volwassenenonderwijs, het Deeltijds Kunstonderwijs en het Hoger onderwijs mee te nemen in de bevraging, maar de app bood ons daar technisch nog geen mogelijkheden toe. Sinds kort is dit wel mogelijk geworden! Dit betekent dat je de komende tijd meer vragen op maat zal krijgen.

Vanaf nu zal een nieuwe gebruiker niet meer een meerkeuzevraag krijgen over welke rollen hij of zij opneemt of in welke onderwijsniveaus hij of zij aan de slag is. Wel zullen er ja-nee vragen komen, zoals ‘Geef je les’, ‘Ben je directie’ …

In de dagen die volgen, zullen er ook regelmatig vierde vragen komen (bovenop de gebruikelijke dagelijkse drie), waarbij we bijvoorbeeld vragen ‘Werk je in het kleuteronderwijs’, ‘Werk je in het DKO’ …

Deze vragen gebruiken we om …

  • Gerichter vragen te stellen die passen bij jouw profiel. Zo stelden we al regelmatig aparte vragen voor het kleuteronderwijs. De bedoeling is om de vragen waar je ‘Niet van toepassing’ moet kiezen te beperken.
  • Gerichter tips te geven.
  • Gerichter te kijken hoe de afspiegeling is van onze deelnemers t.a.v. de hele onderwijspopulatie.

Wat blijft er?

  • We blijven hameren op de privacy.
  • We blijven vragen stellen die voor iedereen relevant zijn.
  • Je kan nog steeds vragen en tips inzenden.

Wat betekent dit voor de gebruikers die al een tijdje meedoen?

  • Jij zal ook deze vragen krijgen, alsook de vragen over de rol(len) die je wel of niet opneemt op school. Dit waren we sowieso van plan om af en toe te doen, omdat mensen nu eenmaal soms veranderen van functie of job.

Omdat het in totaal over een 11-tal vragen gaat, gaan we pas tegen 5 april deze optie beginnen te gebruiken.

Juist, 5 april is de dag dat we een half jaar bestaan!

Hou jullie gezond!

Het TTVL-team

Episode 18 van Tweespraak: Linda Cappelle & Pedro De Bruyckere

“We verwelkomen Linda Cappelle en Pedro De Bruyckere. Linda, general manager bij Bright Plus, investeert al jaren in een krachtig welzijnsbeleid om haar werknemers te laten groeien tot productieve ambassadeurs. Dat leverde maar liefst 8 keer de award voor Great Place to Work op. Een paar meter verder brengt Pedro zijn verhaal. De bekendste pedagoog van Vlaanderen doceert in Gent en schreef verschillende boeken waarin hij de meest hardnekkige mythes over onderwijs en opvoeding ontkracht. Een boeiende tocht, zoveel is zeker. Welkom!”

Een jaar geleden ontplofte mijn blog. Een kleine, persoonlijke terugblik op de ‘marathon’

In maart 2020 kwamen er evenveel bezoekers als normaalgesproken in een half jaar. 1 welbepaalde blogpost werd op een dag alleen al meer dan 13000 keren gelezen en ik ben er het voorbije jaar vaak op aangesproken. De titel? Beste collega, trap niet in de val waar ik bijna in trapte: dit wordt een marathon, doe geen sprint.

Wat had ik zo graag ongelijk gekregen. We zijn nu een jaar later en het is moeilijk om mijn gedachten op orde te krijgen. Er zijn fijne momenten geweest, zeker. Er zijn grappige momenten geweest. Toen ik die blog schreef, wist ik bijvoorbeeld nog niet dat ik opeens in een hoodie zou zitten op De Afspraak (en daardoor in  De Ideale Wereld) of dat Dan Willingham me een berichtje zou sturen dat er een tweelingbroer van mij op de Belgische TV zit omdat hij nooit zou geloven dat ik ooit een kostuum zou dragen.

Maar ik zag ook hoe drie jaar onderzoek op een sisser leek af te lopen door het virus. Ik zag studenten achter een scherm verdwijnen. Ik zag mensen dichtbij en veraf ziek worden. Ik zag mensen voorgoed verdwijnen. Ik zag vooral veel te veel mensen niet meer van dichtbij. Soms leek het dat alles wat ik leuk vind, verboden werd en soms lijkt dit eeuwig zo te blijven.

Er waren vooral ook de vele verhalen die ik te horen kreeg van mensen die smeekten voor een oplossing. Ik zie de berichten die binnenkomen via Teacher Tapp en zeker ook via WADDIST. Ik begon hierdoor steeds meer een allergie te krijgen voor cynisme. Trouwens evenzeer voor uitdrukkingen zoals ‘het nieuwe normaal’.

Misschien herken je het, misschien niet, maar dit alles zorgde bij mij voor een quasi constant gevecht tussen ratio en hart.

Als ik nu terugkijk, zie ik vooral een langgerekte race. Inderdaad, een marathon.
En man, wat ben ik moe. Ik heb een heel sterk vermoeden dat ik hierin niet alleen ben.

Deze week stelde ik uitzonderlijk zelf een vraag via Teacher Tapp Vlaanderen, ik beken.
Het was deze:


Ik vroeg het niet omdat ik zelf overweeg om te stoppen.

Alhoewel.

Ik heb wel twijfels gehad. Af en toe, soms, zo rond 5u ’s ochtends.

Kan ik nu zeggen dat de marathon bijna voorbij is?

Eerlijk? Nee.

Ik hoop dat we de komende weken steeds meer ademruimte zullen krijgen. Yep, ik schreef weken, ik blijf een optimist.

Maar ik blijf ook een rationele optimist, dus ik blijf ook de uitdagingen zien. En we gaan de komende jaren in onderwijs nog heel veel werk hebben door Corona. En inderdaad, ik schreef ‘we’, het is nu eenmaal geen 5 uur ’s ochtends als ik dit schrijf.

Mensen, hou je gezond. Krijg ons samen gezond, fysiek én mentaal.

Hopelijk tot snel ergens onderweg.

Een goede schooldirecteur levert 3 maanden leerwinst op

Dit weekend stond ik met anderen in De Telegraaf in een artikel over de 8,5 miljard euro die de Nederlandse overheid wil investeren in onderwijs om de leerachterstanden weg te werken. Ik waarschuwde daarin dat het gevaar bestaat dat ongewild dit de ongelijkheid tussen scholen kan vergroten omdat het leidinggevend vermogen van scholen enorm kan verschillen. We weten al langer dat de directie een grote invloed kan hebben op het leren van kinderen, en een nieuwe review-studie van de Vanderbilt Universiteit en de Wallace Foundation waarin twintig jaar onderzoek geanalyseerd werd, bevestigt dit terug.

Wat zijn de belangrijkste conclusies van deze review studie:

  • Studies using new data and methods show that the importance of principals may not have been stated strongly enough in earlier work, given the magnitude and scope of principals’ impacts on students and schools.
  • A principal in the 75th percentile of effectiveness yields an increase in student learning in reading and math of about three months, nearly as much as the four months of increased learning generated by a teacher at the 75th percentile, but across an entire school. The principal’s effects on students are largely indirect, coming in good measure through teachers, with the principal influencing factors including teacher hiring and development as well as the conditions for sound learning.
  • Evidence links four domains of principal behaviors to positive outcomes for students and schools—and they include but go beyond engagement with instruction.
  • The principalship needs continued reorientation toward educational equity.
  • Given the strength and scope of the impact of an effective principal, investing in successful strategies is likely to have a very large payoff.
  • We need renewed attention to supporting a high-quality principal workforce.

Voel jij jezelf een goede leraar?

We kregen de voorbij maand heel veel suggesties binnen voor vragen bij Teacher Tapp Vlaanderen. Soms is een vraag zo eenvoudig dat het bijna geniaal is: Voel jij jezelf een goede leraar. Het is een vraag die Nele instuurde.
De resultaten zijn als volgt:

Maar hoe eenvoudig de vraag ook wegleest, ik had er zelf behoorlijk veel moeite mee om te antwoorden. “Ja” zou de waarheid geweld aangedaan hebben. Meestal wel – wat ik uiteindelijk koos – is een niveau dat ik na jaren bereikt heb, Meestal niet is een niveau waar ik vandaan kom.

Dat quasi niemand van de respondenten “nee” antwoordt, geeft hoop. Althans de respondenten van de app geven aan op hun plaats te zitten in de job.

Het heeft misschien inderdaad iets met leeftijd te maken, als je kijkt naar de opsplitsing waarbij de groep die “ja” antwoordde groter wordt met de leeftijd.

Let wel: de vraag ging hier over je een goede leraar voelen, niet over een goede leraar zijn. Deze laatste vraag zou nog een veel moeilijkere vraag zijn om te beantwoorden. Wat is namelijk goed? En hoe kan je dit te weten komen? Over die vraag zijn al zoveel artikels en boeken geschreven. Na een poging tot samenvatten van al dat werk, besloot Dylan Wiliam in zijn meest recente boek dat het misschien de foute vraag is. Als het toch zo moeilijk is om dit in te schatten en we sowieso leraren tekort hebben, waarom proberen we dan niet gewoon alle leraren die er zijn zo veel mogelijk te verbeteren?

P.S.: heb jij zelf ook zulke vragen? Stuur ze in via deleraardenkt.be of anoniem via de app. Btw, maak gerust ook collega’s warm om vragen in te sturen of mee te doen met Teacher Tapp!

Hoe zou het nog zijn met TED?

De titel van deze blogpost is misschien een beetje onbedoeld gemeen, want TED bestaat nog steeds. Er verschijnen quasi dagelijks nog steeds video’s en er worden nog steeds (virtuele) conferenties georganiseerd, maar tegelijk lijkt de invloed van TED buiten de eigen community de laatste jaren kleiner te worden.

Toen we ons eerste mytheboek geschreven hadden kregen we zoveel vragen over bijvoorbeeld Ken Robinson dat we wel een hoofdstuk moesten toevoegen bij de update. Ondertussen is de man gestorven, Mitra met pensioen en zie je niet vaak meer een TED-talk die de (online) wereld verovert omdat die massaal gedeeld wordt.

We hebben een hele groep sprekers gehad die al dan niet terecht claimden dat ze een TED-spreker waren, maar ik zie steeds minder dit label opduiken om mensen te overtuigen dat iemand een topspreker zou zijn. De golf van kritiek die TED kreeg, is ook al een tijdje verstomd. Zeker in het begin van het vorig decennium las je regelmatig dat het vaak te elitair was, dat sprekers op moesten draven als circusclowns voor een duur betalend publiek en dat wetenschap vaak ondergeschikt werd aan een straf verhaal. Nu lijkt TED niet meer belangrijk genoeg om er veel kritiek op te hebben.

Zelfs deze heerlijke parodie is ondertussen ook al bijna vijf jaar oud:

Je ziet nog wel af en toe het wereldbeeld van TED opduiken als er een nieuwe edupreneur opstaat of nieuwe onderwijsvernieuwende ideeën gelanceerd worden die vaak al een paar decennia meegaan. Maar ook hier lijkt de motiverende en mobiliserende kracht te verminderen, ook al is de polarisering zeker in de Angelsaksische wereld nog steeds zeer levendig.

Zelf heb ik gemengde gevoelens bij TED. Ik leerde het voorbije decennium enkele TEDx organisatoren kennen en merkte bij hen vuur en de passie en dat is mooi. Tegelijk maakte ik ook ooit een TEDxEducation mee in Brussel waar mijn maag omdraaide van het elitaire en wereldvreemde gedoe. Het ging door op een dure privé-school en de verhalen leken uit een wereld te komen die ver van de dagelijkse realiteit stond. Terwijl ik verschillende video’s heb gedebunked, kwam ik ook zeker al interessante inzichten tegen.

Maar wie weet verandert alles weer na een volgende TED Global…

Dit duistere verhaal uit de pedagogiek houdt me al jaren bezig

Het moet ergens tijdens de begindagen van mijn doctoraatswerk geweest zijn, toen ik Rousseau en ik las van Maarten Doorman. Terwijl de invloed van deze Franse filosoof en pedagoog moeilijk kan onderschat worden – zie onder andere dit artikel dat ik over die invloed schreef – komt hij uit het werk van Doorman over als een man van 12 stielen en 13 ongelukken en wellicht niet de meest aangename man ter wereld. En dan is er nog dat ene detail…

Lees verder

En nu? Over de eindtermen.

Wat ik zaterdag allemaal als toekomst schetste is uitgekomen: Katholiek Onderwijs Vlaanderen stapt naar het grondwettelijk hof omdat ze het niet eens zijn met de nieuwe eindtermen.

De belangrijkste vraag vandaag is wellicht: en nu?

Twee woorden, maar moeilijk te beantwoorden, omdat er verschillende vragen onder schuil gaan.

Gaan ze gelijk krijgen? Terwijl ze sterke troeven hebben, zoals bijvoorbeeld het advies van de Raad van State, is dit niet 100% zeker. Juridische experts zien de kansen eerder fifty fifty of een dubbeltje op zijn kant. Ik ben geen jurist, en tegelijk het grondwettelijk hof zijn geen pedagogen of onderwijskundigen. Stel je voor dat het Katholiek Onderwijs geen gelijk krijgt… Dan ligt het Vlaamse onderwijs voorgoed in een andere plooi. Dat de andere koepels en netten geen graten zien in de nieuwe eindtermen helpt niet.

Wat op de werkvloer? Veel scholen zijn al langer bezig dit voor te bereiden. Zelfs katholieke scholen kregen van hun koepel al voorlopige leerplannen op basis van de huidige eindtermen. Het Grondwettelijk Hof heeft 3 maanden te tijd voor een antwoord. Dan zijn we april/mei. Veel kan er dan niet meer veranderd worden. Zelfs als het een schrapping of schorsing zou worden, dan bestaat de kans dat de meeste scholen wel degelijk de huidige eindtermen zullen invoeren. Het lijkt me trouwens ook niet ondenkbaar dat sowieso het controlemechanisme van de praktijkcommissie bij een negatieve uitslag naar voor zal geschoven worden als oplossing en dan heeft de politiek toch nog gewonnen.

Wat vooral opvalt is dat de oude breuklijnen vandaag terug open en bloot liggen. Niet die tussen 1 partij en 1 koepel, maar tussen een groot stuk van de politiek en 1 koepel en tussen koepels en netten onderling. Terwijl de voorbij 10 maanden er zeer hard en goed is samengewerkt rond Corona, liggen nu de kaarten echt wel anders.

Waarom? Toen de eindtermen ingevoerd werden, was de tussenstap een soort van toegeving tav de oorspronkelijke bedoeling van Luc Van den Bossche om zo de koepels en netten toch nog inspraak te laten houden. Daarom werden vaak eindtermen in elke ontwikkelingsstap vager en dus de invloed van koepels en netten aanwezig. Toen al wou de politiek hun macht kortwieken, terwijl er ook op sommige plaatsen gedroomd werd (en nog steeds wordt) van slechts 1 net.

En nu lijkt het wel alsof die oude strijd dus een nieuwe fase is ingegaan…

Een leraar is niet meer

Gisteren kreeg ik een berichtje via Facebook met de vraag of ik mijn mailadres wou geven omdat er nieuws was rond A. Van Haverbeke dat men mij graag zou bezorgen. Direct wist ik over wie het ging. De A staat voor Arseen en het was mijn leraar Nederlands in het college van Eeklo veel te lang geleden. Ook begreep ik al snel dat het nieuws wellicht niet goed was, wat de doodsbrief enkele minuten later in mijn mailbox spijtig genoeg bevestigde.

Er zijn verschillende redenen waarom ik mijn leraar niet zal vergeten. Toen ik in de tweede helft van het secundair onderwijs les van hem kreeg, viel hij op door zijn manier van les geven. We kregen film en tv-fragmenten te zien die we samen analyseerden. Hij moedigde ons echt gemeend aan, ik herinner me nog goed ‘je kan het, doe het’.

Hij was ook bibliothecaris in Eeklo, waar ik hem vaak na school terugzag. Ken je dat verhaal van Tom Lanoye over het jongetje dat alle boeken van de wereld uitlas, dat was ik.

Maar er is een moment waar ik tijdens het maken van mijn doctoraat vaak moest terugdenken. Het was tijdens de reis naar Londen. AC/DC op de radio. Thunderstruck. En opeens had de hele bus door dat onze vriendelijke, wat stijve en zeer zeker slimme leraar mee zat te headbangen. Een leraar bleek een mens. Niet ook maar een mens, maar zeer zeker een mens.

Ik leerde uit mijn eigen onderzoek hoe belangrijk informele momenten zoals deze kunnen zijn op wat er gebeurt in de formele klasmomenten. Ik gebruikte dit voorbeeld om het te illustreren.

Ik heb hem nog verschillende keren teruggezien bij voorstellingen in Eeklo. Altijd fijn.

Vaarwel meneer van Haverbeke en bedankt!

Een aparte kostprijs van de pandemie?

Misschien herken je dit? Mensen waarvan je het nooit verwachtte, blijken op de tijdlijn op je sociale media of in gesprekken bepaalde complottheorieën aan te hangen. Hun straffe uitspraken vallen je op, terwijl je dit nooit eerder in hun zag of van hen hoorde.

Los van het feit dat je familie, vrienden en kennissen minder ziet in het echt, wat relaties sowieso onder druk kan zetten, vraag ik me af wat dergelijke situatie zal betekenen na corona. Ik las hierover al in buitenlandse media dat het fenomeen zich behoorlijk voordoet bij polariserende thema’s zoals bijvoorbeeld de laatste verkiezingen in de VS en natuurlijk dus ook de pandemie. Je vindt legio tips om hier mee om te gaan.

Het is perfect mogelijk dat alles dan weer koelt zonder blazen, maar toch kan ik me inbeelden dat er tijdens deze periode wonden geslagen werden hierdoor die relaties verlegd hebben.