Zelden zo zenuwachtig geweest toen mijn jeugdboek uitkwam. Zat daar wel iemand op te wachten? Het hielp ook niet dat ik een boek had geschreven voor een doelgroep die nog nauwelijks leest.
Maar vrijdag kreeg ik langs twee wegen te horen dat in september, dus na 4 maanden, het 1000ste exemplaar werd verkocht. Aan alle 1000 kopers dank en veel leesplezier, aan de volgende 1000? Idem!
De komende maanden ga ik onder andere op Boektopia en in Oostende uit het boek voorlezen. Kan het door een drukke agenda niet vaak doen, maar kijk er nu al naar uit. Maandag rondde ik het inlezen van het boek af voor de Luisterpunt-bibliotheek en was zo fijn om weer met Max, Joris en Mila op stap te gaan.
Nee, ik heb het niet over een of ander WK met allemaal mannen die achter ballen aanlopen op ontiegelijke uren, maar wel over de verkiezing van het onderwijsboek van het jaar! Deze prijs werd zaterdag uitgereikt op ResearchED. Wij waren genomineerd met Bijna Alles Wat Je Moet Weten Over Lesgeven, maar… noch Liese, noch Jeroen, noch ikzelf konden erbij zijn. Daarom namen we het onderstaande filmpje op (drie maal raden wie de Paul is in de video).
Dank aan iedereen die voor ons heeft gestemd! Dank ook aan de duizenden die al het boek kochten (en hopelijk ook al lazen). Je schrijft om gelezen te worden, maar het is en blijft altijd een gok of dat ook effectief zal gebeuren. Grappig moment woensdag toen ik van de trein stapte in Gent Dampoort en er net iemand opstapte met het boek letterlijk in de hand. Ik heb haar maar veel leesplezier gewenst.
Bij Buck FM gaf ik enkele weken geleden, voor een live publiek, mijn eerste interview over mijn jeugdboek “De Schaduw van de Raaf”.Het voelde een beetje onwennig en toch ergens hoor ik nu dat ik meer dan behoorlijk enthousiast was…
Ik was er ook niet alleen, integendeel:
De zomervakantie nadert snel en de derde editie van BUCK.FM LIVE staat dan ook in het teken van heerlijke vakantielectuur. Stefan en Florence ontvingen in het gezellige Koetshuis van Hotel De Briel auteurs Pedro De Bruyckere en Jasmien Vandermeeren, terwijl Yana Vandendriessche (UGent) onze nieuwe minidocu toelichtte en daar had ook Evelien Jonckheere van het Huis van Alijn nog wel iets over te vertellen.
Elk gesprek is oprecht boeiend. Mijn interview start rond minuut 42.
Ik ben een man van de wetenschap. Kwalitatief, kwantitatief, meta-analyses. Je leest er hier bijna dagelijks over. Altijd op zoek naar een beter antwoord, steeds dichter proberen te komen bij de waarheid, goed beseffende dat we die wellicht nooit volledig zullen kennen.
Maar waarom die ene van je houdt, of erger nog: waarom die ene niet van je houdt? We kunnen vermoedens hebben, correlaties vinden en modellen bouwen, maar uiteindelijk houdt de wetenschap het ook daar vooral op hypotheses.
Of waarom pedagogen zo graag moeilijke woorden gebruiken. Subjectificatie bijvoorbeeld. Of performativiteit. Of pedagogische tact. Dat zijn ongetwijfeld belangrijke concepten, maar de vraag waarom we ze niet gewoon “mens worden”, “alles moeten meten” of “gezond verstand” noemen, blijft voorlopig onbeantwoord.
Misschien heeft het te maken met identiteit. Misschien met academische tradities. Misschien met een diepgewortelde behoefte om een eenvoudig idee van voldoende lettergrepen te voorzien. Misschien is het een overlevingsstrategie. Als niemand begrijpt wat je zegt, kan ook niemand je tegenspreken. Al blijken andere pedagogen daar verrassend weinig moeite mee te hebben.
En dan zijn er nog de echt moeilijke vragen. Waarom schreef Charles meer dan dertig jaar geleden iets in zijn dagboek over Linda en een Raaf? Waarom houdt Joris niet van paprikachips? En waarom is er een vrachtwagen vol plastic flamingo’s onderweg naar het station?
Daar heeft de wetenschap voorlopig geen antwoord op. Mila wellicht wel. Maar die denkt er nog even over na.
Toen ik, als in een heerlijke koortsdroom, begon met schrijven aan “De Schaduw van de Raaf” besefte ik al snel dat ik een keuze zou moeten maken. Niet over de plot, niet over de personages, maar over iets nog fundamentelers: wat wil ik dat een lezer meeneemt als het boek uit is?
Het antwoord dat ik zonder verpinken gaf, is mogelijk onverwacht voor een jeugdboek van een pedagoog: namelijk niets. Of preciezer: niets dat ik zelf bepaal.
Geen grote blogpost, al komt er wel later deze week er een aan, maar even een korte boodschap: je kan het eerste hoofdstuk van De Schaduw van de Raaf nu al lezen en wel hier!
Nu deelde Yvonne een derde poster, meer bepaald over de multimediaprincipes van Richard Mayer. Mensen die al mijn lezingen bijwoonden of les van me kregen zullen veel herkennen…
Onlangs was het de dag van de vrouwelijke wetenschapper. Ik deelde opnieuw mijn post over mijn persoonlijke heldin Hedy Lamarr. Maar via Kottke.org ontdekte ik nu ook Elizebeth Smith Friedman, aka The Codebreaker.
Ik kreeg gisteren van mijn uitgever deze uitnodiging. Ik kreeg ook de nieuwste drukproef, maar die ga ik natuurlijk niet hier delen. Maar het ziet er goed uit :). Voor de snelle beslissers: gratis ticket.
Van kennis tot klaspraktijk: inspiratiedag voor leraren
Kom naar de leerkrachtendag op Boektopia op dinsdag 28 oktober.
Het wordt een namiddag vol vernieuwende inzichten en praktische tips
voor motiverend, effectief en kansrijk onderwijs. Drie topexperts brengen hun wetenschappelijk onderbouwde inzichten rechtstreeks naar de klaspraktijk. Je ontdekt hoe je een motiverend leerklimaat creëert, wat écht werkt in de klas en hoe een kennisrijk curriculum bijdraagt aan gelijke kansen voor alle leerlingen.
Daarbij is er ook ruimte om ervaringen uit te wisselen met collega’s en nieuwe inspiratie op te doen voor je eigen lespraktijk.
We bieden een gratis toegangsticket voor Boektopia aan iedereen die intekent om deze lezingen bij te wonen. Er zijn slechts 100 plaatsen en tickets, dus wacht niet te lang. Inschrijven kan via de link hieronder. Daags vooraf ontvang je een ticket dat enkel 28 oktober toegang geeft tot Boektopia.
Dinsdag 28 oktober,
13.30u – 16.00u
Boektopia – Kortrijk Xpo, Zaal 1
Meer info over Boektopia vind je hier.
Zelden zo zenuwachtig geweest toen mijn jeugdboek uitkwam. Zat daar wel iemand op te wachten? Het hielp ook niet dat ik een boek had geschreven voor een doelgroep die nog nauwelijks leest.
