Jezelf zijn op Facebook doet je beter voelen? (onderzoek)

Een beetje een apart onderzoek dat gepubliceerd werd in Nature Communications. Waarom apart? Voor de eerste studie in de paper van Bailey et al. gebruikte men data van meer dan 10500 Facebookgebruikers die de toepassing MyPersonality hadden toegelaten, een toepassing die ondertussen door Facebook verbannen is omdat ze niet correct omgingen met databeveiliging. Deze data van de persoonlijkheidstest werd vervolgens gecombineerd met informatie over hun likes, posts,… Deze laatste data werd gebruikt om in te schatten hoe authentiek de gebruikers waren in zichzelf presenteren aan de buitenwereld via het sociale media platform. Deze eerste studie toonde een correlatie tussen hoezeer je jezelf authentiek toonde op Facebook en meer tevreden zijn over je leven. Maar een correlatie is natuurlijk nog geen causaal verband.

Daarom deden de onderzoekers een tweede studie waarbij ze 90 proefpersonen vroegen om gedurende twee weken op een specifieke manier berichten te plaatsen of dingen te liken. De ene week moesten ze dit zo authentiek mogelijk doen, de andere week moesten ze dit doen op een soort van geïdealiseerde versie van zichzelf. Deze laatste manier was dus zoals ze zouden willen zijn, eerder dan hoe ze echt zijn. Wat bleek: na de week jezelf zijn in je posts, bleken de deelnemers zich beter te voelen dan na de geïdealiseerde week, wat een causaal verband suggereert.

BPS Digest heeft wel nog een bedenking, zoals je altijd beperkingen hebt bij onderzoek:

But why people behave the way they do on social media should be considered in further research. People may have different motivations for self-idealising online, which could affect how they feel while doing so. If you’re not self-aware and feel you’re simply sharing things that really do authentically reflect who you are, does that have the same impact on wellbeing as actively deviating from your real self-view? It’s also unclear whether posting authentically is actually any better than not posting at all.

Abstract van het onderzoek:

Social media users face a tension between presenting themselves in an idealized or authentic way. Here, we explore how prioritizing one over the other impacts users’ well-being. We estimate the degree of self-idealized vs. authentic self-expression as the proximity between a user’s self-reported personality and the automated personality judgements made on the basis Facebook Likes and status updates. Analyzing data of 10,560 Facebook users, we find that individuals who are more authentic in their self-expression also report greater Life Satisfaction. This effect appears consistent across different personality profiles, countering the proposition that individuals with socially desirable personalities benefit from authentic self-expression more than others. We extend this finding in a pre-registered, longitudinal experiment, demonstrating the causal relationship between authentic posting and positive affect and mood on a within-person level. Our findings suggest that the extent to which social media use is related to well-being depends on how individuals use it.

Waar spreken we af? Zoom, Meet, Teams,… en nu is er ook de nieuwe Messenger

De voorbije Corona-maanden zijn bepaalde platformen behoorlijk populair geworden, of beter worden bepaalde tools veel meer gebruikt. Voor iemand zoals ik die op meerdere plekken werkt en met veel verschillende organisaties  nu moet online vergaderen kan dit tot een behoorlijke wildgroei leiden.

Tools die ik de voorbije week gebruikt heb die allemaal an sich zowat hetzelfde doel hebben:

  • Zoom
  • Google Meets
  • Teams
  • Hopin (deze was nieuw)
  • Slack
  • Skype
  • FaceTime
  • Facebook Messenger
  • (en ook nog ouderwets bellen, dat laatste deed deugd)

Voordien had ik nog ook Webinarjam, Discord,… Verschillende van deze tools zoals Slack en Teams verwachten in feite ook dat je de site of app open laat staan voor snelle communicatie, wat ik niet doe want ik ook nog af en toe kunnen werken. Mensen die me op Twitter volgen weten dat ik een koele minnaar ben van Teams waarvan ik de ontwikkelaars een plaats in hel toegewenst heb. Google Meets wordt steeds beter, Zoom had privacy-issues maar verslaat nog steeds de meeste anderen voor online meetings en webinars, Slack is de meest eenvoudige voor snelle samenwerking. En dan komt deze week Facebook met een pak nieuwe functionaliteiten in Messenger, maar je kan moeilijk van iedereen eisen dat ze een Facebook-account hebben. Teams is wellicht populair omdat het binnen de Office 360 omgeving, maar elke tool lijkt op een of meerdere domeinen punten te scoren en op andere dan weer minder goed te functioneren of bepaalde diensten niet eens aan te bieden. Daarom heb ik zelf het gevoel dat er nog steeds geen killer-app bestaat.

En ook al gemerkt dat veel mensen IRL erg beginnen missen?

Mooi en zeer handig voor zowel onderzoekers en studenten: connected papers

Gisteren verscheen een nieuwe tool die ik zelf, denk ik, veel ga gebruiken en zal aanraden aan mijn studenten: connected papers. Een kern van wetenschappelijk werk is verder te bouwen op eerder werk of dat eerder werk te nuanceren of te weerleggen. Hierdoor zijn wetenschappelijke werken met elkaar verbonden via de referenties. Connected Papers probeert nu die connecties te visualiseren én praktisch te maken.

Zo ziet een visualisatie er uit:

Behalve dat je zo verbanden kan zien, wordt het voor mij nog leuker met de twee knoppen linksboven.

Aan de hand van ‘Prior works’ kan je zien welke artikels meest geciteerd werden door de verschillende artikels in de grafiek. Zo ontdek je de belangrijkste oerbronnen die je best toch even ook als oorspronkelijke bron leest.

Maar je kan ook zien naar welke afgeleide bronnen er het meest verwezen wordt in de grafiek en die wellicht de meer relevante recente werken zijn in je onderzoeksdomein:

Wordt dit de toekomst van copy/paste?

Het is voorlopig maar een demo, maar wat Cyril Diagne gisteren de wereld in stuurde, ziet er wel zeer cool uit en lijkt wel een echt toepassing van augmented reality:

Mijn kleine truc om toch slides achter mij te projecteren tijdens live webinars uitgelegd

Vanmiddag gaf ik een live lezing voor ResearchEDHome die later vandaag ook nog op YouTube verschijnt. Ik wou heel graag dezelfde stijl hanteren van tijdens de tutorials die we filmden met de PO-raad, het Lerarencollectief en ResearchED Nederland, maar ik had van alle technologische mogelijkheden enkel… een green screen en de webcam van mijn laptop. Eerder deze week had ik op een website van een krant gezien hoe Bart De Wever tijdens de gemeenteraad grapjes uithaalde door zijn achtergrond in Zoom aan te passen en dat bracht me op een idee. Als de Antwerpse burgemeester dit snel kon doen, moest mij dit ook lukken.

Stap 1: ik maakte een presentatie in Powerpoint zoals ik altijd doe.

Stap 2: ik exporteerde deze als aparte afbeeldingen naar een map:

Stap 3: ik maakte een tweede presentatie met de achtergrond die ik zou gebruiken als achtergrond voor mijn online lezing op elke slide en importeerde in verkleinde versie de afbeelding op elke slide:

Stap 4: ik exporteerde deze presentatie weer als aparte afbeeldingen naar een nieuwe map en laadde vervolgens alle afbeeldingen in Zoom voor virtuele achtergronden:

 

Tijdens mijn presentatie liet ik dit scherm openstaan en kon ik gewoon de slide kiezen bij mijn verhaal zonder weinig afleiding.

Je zal de eerste stap (aparte presentatie) wellicht overbodig vinden, maar ik wou de presentatie sowieso ook nog delen op Slideshare en dan is het handiger dat ik die zonder achtergrond had.

 

Google Earth geeft je nu ook nieuwe creation tools (en er is ook NASA-nieuws van Google)

Als ik de titel herlees, lijkt het also Google je een eigen wereld laat bouwen, maar nee, het gaat natuurlijk over de Google Earth toepassing waarmee je nu ook zelf verhalen, kaarten,… kan bouwen.

Maar er is meer. Google viert ook 60 jaar NASA met NASA’s Visual Universe (en het ziet er echt verbluffend uit!):

To celebrate 60 years of NASA and 50 years of Project Apollo, the Google Arts & Culture Lab has created NASA’s Visual Universe – an experiment drawing on NASA’s vast image archive.

Using NASA’s public API, we explored 127,000 historic images stretching back to 1915, and analyzed them using machine learning – bringing surprising and interactive results.

We especially used Google Cloud Natural Language to extract keywords and information from the archive.

Explore NASA’s rich history of discoveries, missions, and science, search a term, and discover more about the world’s favorite space agency.

De Hype Cycle voor onderwijstechnologie 2019

Met alle korrels zout te nemen die er bij horen, maar kan me bij verschillende zaken wel iets voorstellen.

Wat mij vooral opvalt: hoe weinig er aan het klimmen is en hoeveel technologie er richting het gat van de desillusie gaat, een soort van weergave van een mogelijke tech-lash, ook in onderwijs?