Waar spreken we af? Zoom, Meet, Teams,… en nu is er ook de nieuwe Messenger

De voorbije Corona-maanden zijn bepaalde platformen behoorlijk populair geworden, of beter worden bepaalde tools veel meer gebruikt. Voor iemand zoals ik die op meerdere plekken werkt en met veel verschillende organisaties  nu moet online vergaderen kan dit tot een behoorlijke wildgroei leiden.

Tools die ik de voorbije week gebruikt heb die allemaal an sich zowat hetzelfde doel hebben:

  • Zoom
  • Google Meets
  • Teams
  • Hopin (deze was nieuw)
  • Slack
  • Skype
  • FaceTime
  • Facebook Messenger
  • (en ook nog ouderwets bellen, dat laatste deed deugd)

Voordien had ik nog ook Webinarjam, Discord,… Verschillende van deze tools zoals Slack en Teams verwachten in feite ook dat je de site of app open laat staan voor snelle communicatie, wat ik niet doe want ik ook nog af en toe kunnen werken. Mensen die me op Twitter volgen weten dat ik een koele minnaar ben van Teams waarvan ik de ontwikkelaars een plaats in hel toegewenst heb. Google Meets wordt steeds beter, Zoom had privacy-issues maar verslaat nog steeds de meeste anderen voor online meetings en webinars, Slack is de meest eenvoudige voor snelle samenwerking. En dan komt deze week Facebook met een pak nieuwe functionaliteiten in Messenger, maar je kan moeilijk van iedereen eisen dat ze een Facebook-account hebben. Teams is wellicht populair omdat het binnen de Office 360 omgeving, maar elke tool lijkt op een of meerdere domeinen punten te scoren en op andere dan weer minder goed te functioneren of bepaalde diensten niet eens aan te bieden. Daarom heb ik zelf het gevoel dat er nog steeds geen killer-app bestaat.

En ook al gemerkt dat veel mensen IRL erg beginnen missen?

Mooi en zeer handig voor zowel onderzoekers en studenten: connected papers

Gisteren verscheen een nieuwe tool die ik zelf, denk ik, veel ga gebruiken en zal aanraden aan mijn studenten: connected papers. Een kern van wetenschappelijk werk is verder te bouwen op eerder werk of dat eerder werk te nuanceren of te weerleggen. Hierdoor zijn wetenschappelijke werken met elkaar verbonden via de referenties. Connected Papers probeert nu die connecties te visualiseren én praktisch te maken.

Zo ziet een visualisatie er uit:

Behalve dat je zo verbanden kan zien, wordt het voor mij nog leuker met de twee knoppen linksboven.

Aan de hand van ‘Prior works’ kan je zien welke artikels meest geciteerd werden door de verschillende artikels in de grafiek. Zo ontdek je de belangrijkste oerbronnen die je best toch even ook als oorspronkelijke bron leest.

Maar je kan ook zien naar welke afgeleide bronnen er het meest verwezen wordt in de grafiek en die wellicht de meer relevante recente werken zijn in je onderzoeksdomein:

Wordt dit de toekomst van copy/paste?

Het is voorlopig maar een demo, maar wat Cyril Diagne gisteren de wereld in stuurde, ziet er wel zeer cool uit en lijkt wel een echt toepassing van augmented reality:

Mijn kleine truc om toch slides achter mij te projecteren tijdens live webinars uitgelegd

Vanmiddag gaf ik een live lezing voor ResearchEDHome die later vandaag ook nog op YouTube verschijnt. Ik wou heel graag dezelfde stijl hanteren van tijdens de tutorials die we filmden met de PO-raad, het Lerarencollectief en ResearchED Nederland, maar ik had van alle technologische mogelijkheden enkel… een green screen en de webcam van mijn laptop. Eerder deze week had ik op een website van een krant gezien hoe Bart De Wever tijdens de gemeenteraad grapjes uithaalde door zijn achtergrond in Zoom aan te passen en dat bracht me op een idee. Als de Antwerpse burgemeester dit snel kon doen, moest mij dit ook lukken.

Stap 1: ik maakte een presentatie in Powerpoint zoals ik altijd doe.

Stap 2: ik exporteerde deze als aparte afbeeldingen naar een map:

Stap 3: ik maakte een tweede presentatie met de achtergrond die ik zou gebruiken als achtergrond voor mijn online lezing op elke slide en importeerde in verkleinde versie de afbeelding op elke slide:

Stap 4: ik exporteerde deze presentatie weer als aparte afbeeldingen naar een nieuwe map en laadde vervolgens alle afbeeldingen in Zoom voor virtuele achtergronden:

 

Tijdens mijn presentatie liet ik dit scherm openstaan en kon ik gewoon de slide kiezen bij mijn verhaal zonder weinig afleiding.

Je zal de eerste stap (aparte presentatie) wellicht overbodig vinden, maar ik wou de presentatie sowieso ook nog delen op Slideshare en dan is het handiger dat ik die zonder achtergrond had.

 

Google Earth geeft je nu ook nieuwe creation tools (en er is ook NASA-nieuws van Google)

Als ik de titel herlees, lijkt het also Google je een eigen wereld laat bouwen, maar nee, het gaat natuurlijk over de Google Earth toepassing waarmee je nu ook zelf verhalen, kaarten,… kan bouwen.

Maar er is meer. Google viert ook 60 jaar NASA met NASA’s Visual Universe (en het ziet er echt verbluffend uit!):

To celebrate 60 years of NASA and 50 years of Project Apollo, the Google Arts & Culture Lab has created NASA’s Visual Universe – an experiment drawing on NASA’s vast image archive.

Using NASA’s public API, we explored 127,000 historic images stretching back to 1915, and analyzed them using machine learning – bringing surprising and interactive results.

We especially used Google Cloud Natural Language to extract keywords and information from the archive.

Explore NASA’s rich history of discoveries, missions, and science, search a term, and discover more about the world’s favorite space agency.

De Hype Cycle voor onderwijstechnologie 2019

Met alle korrels zout te nemen die er bij horen, maar kan me bij verschillende zaken wel iets voorstellen.

Wat mij vooral opvalt: hoe weinig er aan het klimmen is en hoeveel technologie er richting het gat van de desillusie gaat, een soort van weergave van een mogelijke tech-lash, ook in onderwijs?

Google lanceert plagiaatchecker voor onderwijs zonder eigenaar te worden van je teksten

Google kondigde net originality reports aan, een tool om na te gaan of de taken van je leerlingen wel origineel genoeg zijn om eigen werk te kunnen zijn. De tool wordt een onderdeel van Google Classroom, maar ook van het ook al nieuwe Google Assignments, een takentool die ontworpen lijkt voor leerkrachten die Google Classroom niet gebruiken.

Het belangrijkste is wellicht deze passage – die haaks staat op sommige andere plagiaat-software:

Your content belongs to you and your students

Student work that has been scanned with the tool is not retained or owned by Google. We search for what’s publicly available on the web. In the future, we plan to add an option for schools to have a private repository of student submissions – that they own – so instructors can see peer-to-peer matches.