Moeten we stoppen met het geven van gouden sterren aan kinderen voor goed werk? Zal gamified learning intrinsieke motivatie doden? Deze vragen voeden al tientallen jaren debatten in het onderwijs. Sommigen beweren dat beloningen de motivatie stimuleren, terwijl anderen waarschuwen dat ze de natuurlijke leergierigheid van een kind kunnen ondermijnen. Maar wat als de waarheid niet zo zwart-wit is? Een nieuwe studie van Bardach en Murayama daagt – opnieuw – deze rigide denkwijze uit en laat zien dat beloningen niet universeel goed of slecht zijn. In plaats daarvan hangen hun effecten af ​​van wanneer en hoe ze worden gebruikt.

De mythe van het one-size-fits-all-antwoord

Jarenlang hebben psychologen gedebatteerd over de vraag of externe beloningen (stickers, geld, cijfers) de motivatie helpen of schaden. Sommige onderzoeken suggereren dat beloningen intrinsieke motivatie – de vreugde van leren omwille van het leren zelf – onderdrukken door mensen te laten focussen op de beloning in plaats van op de activiteit zelf. Anderen vinden dat beloningen betrokkenheid en inspanning kunnen aanmoedigen, vooral wanneer ze gekoppeld zijn aan prestaties in plaats van louter deelname.

Deze nieuwe studie betoogt dat beide perspectieven waardevol zijn, maar het grotere plaatje missen. In plaats van te vragen of beloningen goed of slecht zijn, zouden we ons moeten afvragen wanneer ze nuttig zijn en wanneer ze in de weg zitten.

De motivatietransformatie

Een van de belangrijkste inzichten van de studie is het idee van motivatietransformatie. Extrinsieke beloningen kunnen dienen als een springplank voor betrokkenheid, met name voor studenten die in eerste instantie niet gemotiveerd zijn. Stel je een student voor die niet om wiskunde geeft. Als je ze een kleine beloning aanbiedt voor het voltooien van problemen, beginnen ze misschien alleen voor de prijs te werken. Maar naarmate ze verbeteren en voldoening ervaren in het oplossen van problemen, kan hun motivatie verschuiven van extern (de beloning) naar intern (het plezier van leren). Met andere woorden, de beloning brengt ze binnen, maar het lesgeven houdt ze daar.

Echter, het continu voorhouden van beloningen voor studenten kan averechts werken als studenten eenmaal betrokken zijn. Als ze leren alleen met beloningen gaan associëren, kunnen ze zich mentaal afmelden als de beloningen verdwijnen. Dit verklaart waarom sommige onderzoeken vinden dat beloningen de motivatie op de lange termijn ondermijnen.

Gamification en leren: een tweesnijdend zwaard?

Het onderzoek gaat ook in op gamification: het gebruik van spelelementen zoals punten, badges en klassementen in het onderwijs. Sommigen vrezen dat deze beloningen de oprechte interesse in leren zullen ondermijnen. De onderzoekers suggereren echter dat gamification kan werken als het nieuwsgierigheid opwekt en een pad biedt naar intrinsieke motivatie.

Een geschiedenisspel dat leerlingen beloont met badges voor het ontdekken van feiten over oude beschavingen kan bijvoorbeeld een positieve feedbackloop creëren. De leerling begint voor de badge, maar blijft omdat hij of zij echt van leren houdt. De truc is om ervoor te zorgen dat het spel exploratie aanmoedigt in plaats van leerlingen alleen maar beloningen te laten najagen.

De belangrijkste conclusie: beloningen zijn niet de vijand, misbruik wel

Dit onderzoek pleit sterk voor het overstijgen van het simplistische argument dat ‘beloningen slecht zijn’. In plaats daarvan suggereert het een genuanceerdere benadering:

Gebruik beloningen om de eerste betrokkenheid te stimuleren, vooral bij onwillige leerlingen. Verschuif de focus geleidelijk van externe beloningen naar interne tevredenheid.
Vermijd het te veel vertrouwen op beloningen als studenten al gemotiveerd zijn.
Ontwerp gamified leerervaringen die nieuwsgierigheid stimuleren in plaats van alleen maar punten najagen.

Kortom, beloningen zijn een hulpmiddel – op zichzelf niet goed of slecht. Zoals elk hulpmiddel hangt hun effectiviteit af van hoe we ze gebruiken. Dus laten we, voordat we stickers en badges verbieden, eens kijken hoe ze studenten kunnen helpen om de vreugde van leren te ontdekken.

Abstract van het onderzoek:

Background

A vast amount of research has examined how extrinsic rewards influence motivation in learning. Whereas some studies have indicated that rewards are beneficial for increasing students’ motivation, others have argued that rewards undermine motivation, especially so-called intrinsic motivation.

Method

We conducted a narrative review, building on the reward-learning framework of knowledge acquisition. We argue that the two perspectives do not actually contradict each other and that researchers should look beyond the simple dichotomy of whether rewards are good or bad for motivation.

Results and conclusions

Rewards may be conceptualized as either extrinsic incentives (i.e., extrinsic rewards) or internal positive feelings that arise from the learning process or from knowledge acquisition itself (i.e., intrinsic rewards). Importantly, the reward-learning framework of knowledge acquisition suggests the possibility of motivation transformations in that extrinsic rewards can serve as an “entry point” for engagement, thus helping students start up the positive feedback loop of internally rewarding learning processes. However, once such a positive feedback loop has been established, extrinsic incentives could interrupt the process, potentially undermining long-term engagement. We outline several mechanisms that may transmit motivation transformations and related future research directions. Our discussions are enriched with references to gamification and educational videogames.