Gisteren stond er een interessant onderzoek in de nieuwsbrief van BPSDigest. Nieuwsgierigheid is een cruciale motor achter het leren van jonge kinderen. Maar na de leeftijd van zes jaar, neemt de werking van die motor af. Hoe dit vast te houden?

In het onderzoek “Where Should I Search Next? Messages Embedded in Storybooks Influence Children’s Strategic Exploration in Turkey and the United States” werd door Julie Vaisarova en haar collega’s onderzocht hoe verhalen in prentenboeken kunnen bijdragen aan het stimuleren en vasthouden van deze nieuwsgierigheid en het promoten van strategisch verkennen van de omgeving door kinderen. Nieuwsgierigheid drijft kinderen om de wereld om hen heen te onderzoeken en nieuwe informatie te verzamelen, wat een positieve invloed heeft op hun cognitieve ontwikkeling en academische prestaties. Dit onderzoek richtte zich op het verkennen van de vraag of verhalen met een expliciete focus op nieuwsgierigheid kinderen kunnen aansporen om hun verkenningen strategischer in te richten.

In het onderzoek werden kinderen tussen de 3 en 6 jaar uit zowel de Verenigde Staten als Turkije willekeurig toegewezen aan twee verschillende groepen. De eerste groep hoorde een verhaal waarin nieuwsgierigheid werd aangemoedigd. Het hoofdpersonage van het verhaal werd geconfronteerd met onzekerheid en leerde hier strategisch mee om te gaan door zijn verkenningen uit te breiden en flexibel te reageren op nieuwe informatie. De boodschap was duidelijk: nieuwsgierigheid en het omarmen van het onbekende zijn essentieel om te leren en te ontdekken. In de tweede groep hoorden de kinderen een meer traditioneel verhaal, waarin het volgen van regels en instructies centraal stond, zonder nadruk op het actief zoeken naar nieuwe mogelijkheden of informatie.

Na het voorlezen speelden de kinderen een virtueel spel waarbij ze moesten zoeken naar verborgen zeedieren in vijf verschillende viskommen. De vraag was of de kinderen die het nieuwsgierigheidsverhaal hadden gehoord, zich anders zouden gedragen tijdens het spel. De resultaten waren veelbelovend: de kinderen die het nieuwsgierigheidsverhaal hadden gehoord, verkenden meer kommen, maakten sneller keuzes en pasten hun gedrag aan op basis van wat ze tijdens hun zoektocht ontdekten. Ze leerden strategischer te denken, waarbij ze de kans op succes in elke kom afwogen en hun nieuwsgierigheid gebruikten om effectiever te zoeken.

Wat dit onderzoek bijzonder maakt, is dat de resultaten consistent waren over beide culturen. Zowel Turkse als Amerikaanse kinderen reageerden op dezelfde manier op het nieuwsgierigheidsverhaal. Dit suggereert dat verhalen met een focus op nieuwsgierigheid en strategisch denken universeel effect kunnen hebben op het gedrag van jonge kinderen, ongeacht hun culturele achtergrond.

De bevindingen laten zien dat verhalen een krachtig middel kunnen zijn om de nieuwsgierigheid van kinderen te stimuleren en hen te helpen om hun verkenningsgedrag te verfijnen. Verhalen die onzekerheid presenteren als iets positiefs en nieuwsgierigheid aanmoedigen, kunnen bijdragen aan een bredere en diepere leerervaring. Het onderzoek onderstreept het belang voor ouders en opvoeders om bewust te kiezen voor verhalen die niet alleen vermaken, maar ook nieuwsgierigheid opwekken en kinderen leren om strategisch met hun omgeving om te gaan.

Abstract van het onderzoek:

Despite the vital role of curiosity-driven exploration in learning, our understanding of how to enhance children’s curiosity remains limited. Here, we tested whether hearing a strategic curiosity story with curiosity-promoting themes (e.g., strategically approaching uncertainty, adapting flexibly to new information) versus a control story with traditional pedagogical themes (e.g., following rules, learning from others) would influence children’s strategic exploration across two cultures. Three- to 6-year-olds from the United States (N = 138) and Turkey (N = 88) were randomly assigned to hear one of these stories over Zoom, before playing a game in which they searched for sea creatures across five fish tanks. All tanks had the same number of hiding spots but varied in the number of creatures they contained. Time was limited and children could not return to prior tanks, pushing them to allocate search effort strategically. Results indicated that across both countries, children in the strategic curiosity condition explored the virtual “aquarium” more broadly; they moved through tanks more rapidly than children in the control condition and were more likely to explore all five tanks before time ran out. Children in the strategic curiosity condition also showed relatively more strategic search, adapting their search based on the likelihood of finding creatures in each tank. While further research is needed to pinpoint which elements of our stories produced differences in search behavior and whether they did so by enhancing or inhibiting children’s strategic exploration, storybooks appear to be a promising method for shaping children’s exploration across multiple countries.