Vond deze video van de BBC via Larry Ferlazzo. De video blijkt al drie jaar oud te zijn, maar relatief weinig bekeken dus deel ik hem ook nog maar even hier.
“From the Super Bowl to feel-good, beautifully crafted Christmas campaigns, advertising is particularly good at attaching emotions to brands. Luckily Robert Heath from the University of Bath is on hand to explain how advertisers use our emotions to influence our subconscious minds – and more importantly how to resist them.”
Sinds een zekere rijke mens Twitter kocht, twijfelen steeds meer mensen of ze er al dan niet blijven. Ik merk aan mijn statistieken dat er wel degelijk mensen verdwijnen. Zelf heb ik ook al getwijfeld, maar de waarheid is dat veel van de trafiek naar deze blog komt via Twitter – ik blijf volharden met de naam.
Wel ben ik al een tijdje actief op de twee alternatieven die in Europa ook mogelijk zijn, Mastodon en Bluesky. Op Mastodon ben ik al een tijdje, Bluesky nog maar relatief recent.
Wat zijn nu mijn ervaringen met de alternatieven? Wel, ik merk dat ik Mastodon niet zo veel check, maar sinds ik er startte, werd de functionaliteit beter. Zo is de integratie met WordPress zeer handig. Maar tegelijk is de app die ik gebruik niet zo handig en blijft de look en feel minder. Toch stop ik er niet, omdat enkel zeer gewaardeerde wetenschappers enkel daar te volgen zijn op dit moment.
Bluesky ziet er veel beter uit, en terwijl de mogelijkheden veel minder zijn, is het intuïtiever en zie ik er meer interacties zoals ooit toen Twitter begon. Ik merk dat ik er wel degelijk vaker blijf hangen. Ik mis het plannen van posts of de integratie met WordPress. Ik merk wel dat het vooral een Nederlands onderonsje is op dit moment, met oa de NOS al actief.
Wat ik de voorbije week met zowel Bluesky en Mastodon merkte is dat een post wel degelijk opgepikt kan raken en behoorlijk viraal kan gaan. Dit wil wellicht zeggen dat er in beide gevallen een actieve community kan ontstaan. Bluesky is nog steeds bewust traag aan het groeien, met invites only. Misschien een slimme strategie. Journalisten kunnen ondertussen wel zonder invite een account krijgen, maar voor hen zal het cruciaal zijn dat hun onderwerpen er ook zitten. Ik vermoed/hoop dat als Mastodon en Bluesky, als twee gelijkaardige benaderingen van online berichten-service, een integratie kennen, dat een zeker Elon wellicht uitgespeeld is. Maar vooralsnog is dat niet het geval. Dus crosspost ik op de drie platformen.
Ik onderhoud al een tijdje een muziekblog waar ik dagelijks een leuk muziekfragment deel. Gisteren twijfelde ik enorm of het een post was voor de muziekblog of deze blog. Uiteindelijk werd het de eerste, maar crosspost ik de blog nu naar hier omdat er wel degelijk een link is met onderzoek en populaire cultuur.
De baas van Twitter kondigde het natuurlijk met een tweet aan:
Lijkt logisch, zeker omdat hij eerder al aangaf dat hij zich ergerde aan bots of aan opgeblazen gebruikerscijfers. Maar… accounts kunnen om verschillende redenen al jaren inactief zijn. Mensen kunnen er op uitgekeken zijn, het platform bewust links laten liggen, of… er gewoon niet meer zijn. De voorbije jaren heb ik ook verschillende kleppers op Twitter weten sterven.
Facebook heeft een hele procedure ondertussen voor bij een overlijden van een gebruiker. Ondertussen heeft Musk wel aangegeven dat de accounts niet zomaar zullen verdwijnen maar gearchiveerd zullen worden:
Maar blijkbaar is het vooral de bedoeling om accounts vrij te kunnen geven. En dit maakt het wellicht nog pijnlijker: wat als opeens een naam/nick/account van iemand die gestorven is, opeens door iemand anders weer ’tot leven’ wordt gebracht?
Misschien lijkt het een klein stormpje, naast alle anderen zaken waar het platform door aan het gaan is, maar wel eentje die mensen echt pijn kan doen.