Als je alle berichten volgt over de hervormingen over het secundair onderwijs, merk ik dat veel experts samengevat worden onder de noemer pedagogen (soms ook pedagoochelaars of erger). Maar het grappige is dat er slechts een klein aantal van de personen effectief pedagogen zijn. Hieronder volgt een poging om even alle expertises en groepen die zich in het debat roeren in een overzicht te gieten.

• Onderwijskundigen: “Onderwijskunde is een wetenschap die leren, opleiden en ontwikkelen in onderwijs en bedrijfsleven wil beschrijven, begrijpen en verklaren.” Deze wetenschappers leveren daarmee een bijdrage aan de verbetering van het onderwijssysteem en opleidings- en leertrajecten. (bron)

• Pedagogen: “Pedagogiek of opvoedkunde is de studie van de manier waarop volwassenen (ouders, opvoeders, onderwijzers) jeugdigen grootbrengen met een bepaald doel. Meer specifiek voor het onderwijs bestudeert (onderwijs)pedagogiek onderwijsmethoden, inbegrepen de doelen die daarin dienen te worden gesteld, en de manier waarop deze doelen bereikt kunnen worden.” (bron) Meer dan in de onderwijskunde wordt ook het waarom van onderwijs bekeken (zie ook ethici).
  Je hebt ook nog orthopedagogen (hoor je minder in het debat).
  Zeer relevant, maar komt niet zo vaak meer voor zijn mensen die aan vergelijkende pedagogiek doen, zij vergelijken de onderwijssystemen in verschillende landen of regio’s. Dit gebeurt momenteel vaak in de media, maar eerder door onderwijssociologen (zie verder).

• (vak)Didactici: Deze onderzoeken specifiek het lesgeven of de methodes om les te geven, vaak specifiek voor een bepaald vakgebied.

Maar dit zijn dus niet de enigen, want verder heb je:

• Onderwijssociologen zoals Dirk Jacobs en Mieke Van Houtte richten zich op de studie van de structuren en de processen die de onderwijskansen van jongeren bepalen.
• Economen zoals Geert Noels of de medewerkers van een denktank als het Itinera instituut moeien zich in de discussie omdat onderwijs natuurlijk een economische impact heeft. Voor sommigen ligt de nadruk nu zelfs te veel op het economische, en dan roeren pedagogen zich, maar ook…
• Ethici (zoals dit weekend Bart Pattyn) en moraalwetenschappers behoren tot een tak van de filosofie die zich bezighoudt met de kritische bezinning over het juiste handelen. In algemene zin probeert ethiek de criteria vast te stellen om te kunnen beoordelen of een handeling als goed of fout kan worden gekwalificeerd, en om de motieven en consequenties van deze handeling te kunnen evalueren. (bron)
• Cognitieve psychologen staan onder andere stil bij hoe mensen leren. “De cognitieve psychologie is de tak van de psychologie die zich met cognitie bezighoudt, dus met al die psychische processen die te maken hebben met zaken als begrip, kennis, herinneringen en geheugen, probleemoplossen en informatieverwerking.” (bron)

En natuurlijk heb je de verschillende beleidsmensen (politici, de koepelorganisaties, maar ook de voorzitters van de associaties van universiteiten en hogescholen,…), directeurs, leerkrachten of vertegenwoordiging van leerkrachten (vakbonden, vakverenigingen,…), ouders en ouderverenigingen en leerlingen (ook scholierenkoepel).

Veel van deze groepen hebben een vertegenwoordiging in de Vlaamse Onderwijsraad, VLOR:

De Vlor is de strategische adviesraad voor het beleidsdomein Onderwijs en Vorming.

Vertegenwoordigers uit het hele onderwijslandschap en van de sociaal-economische en sociaal-culturele organisaties overleggen in de Vlor over het onderwijs- en vormingsbeleid. Op basis daarvan geeft de Vlor adviezen aan de Vlaamse minister bevoegd voor Onderwijs en Vorming en aan het Vlaams Parlement.

Om zicht te krijgen op wie er bij de VLOR aan tafel zit, dit overzicht:

Ik durf niet beweren dat dit lijstje volledig is, wie ontbreekt?