Een nieuw onderzoek dat ik indirect via Daniel Willingham ontdekte kijkt op een alternatieve manier naar de link tussen armoede en cognitie. Dergelijke linken leggen kunnen tot verhitte discussies leiden tot zelfs verwijten van racisme. Maar dit onderzoek werpt een ander licht. Wat als de omstandigheden van armoede je denkmogelijkheden beperken? De onderzoekers komen uit op een effect van armoede op het IQ van mensen dat vergelijkbaar is met het effect van een nacht doorsteken namelijk een verlies van 13 punten.

De basisidee is dus dat armoede zoveel mentale kracht vergt, dat er weinig over blijft voor andere denkactiviteiten, waardoor ze al snelle foute beslissingen nemen die hen bijvoorbeeld in armoede houden.

The Washington Post vatte de 2 experimenten samen waarop de onderzoekers hun conclusies baseren:

As part of the study, researchers conducted experiments on two groups of subjects: low- and middle-income shoppers in a mall in New Jersey, and sugar cane farmers in rural India.

In the mall experiment, shoppers underwent a battery of tests to measure IQ and impulse control. However, half the participants were first given a “teaser” question — what they would do if their car had broken down and needed $1,500 worth of repairs — designed to put a pressing financial concerns at the forefront of their thoughts.

In India, researchers tested the cognitive capacity and decision-making of farmers before the sugar cane harvest, when they were most strapped for money, and afterwards, when they had fewer financial woes.

The results showed that people wrestling with the mental strain of poverty suffered a drop of as much as 13 points in their IQ — roughly the same found in people subjected to a night with no sleep.

Het onderzoek kan geen basis zijn om sterke conclusies te trekken voor het onderwijs, maar het lijkt wel een argument voor de stelling van Masschelein en Simons in hun meest recente boek dat school een plaats moet zijn waar jongeren even hun thuissituatie achter zich kunnen laten.

Abstract van het onderzoek:

The poor often behave in less capable ways, which can further perpetuate poverty. We hypothesize that poverty directly impedes cognitive function and present two studies that test this hypothesis. First, we experimentally induced thoughts about finances and found that this reduces cognitive performance among poor but not in well-off participants. Second, we examined the cognitive function of farmers over the planting cycle. We found that the same farmer shows diminished cognitive performance before harvest, when poor, as compared with after harvest, when rich. This cannot be explained by differences in time available, nutrition, or work effort. Nor can it be explained with stress: Although farmers do show more stress before harvest, that does not account for diminished cognitive performance. Instead, it appears that poverty itself reduces cognitive capacity. We suggest that this is because poverty-related concerns consume mental resources, leaving less for other tasks. These data provide a previously unexamined perspective and help explain a spectrum of behaviors among the poor. We discuss some implications for poverty policy.