Dit is een eerste deel van 4 blogposts over onderwijs in de stad. Ik wil eerst beginnen met een reeks van opvallende cijfers die de uitdagingen van onderwijs in de stad (en buiten de stad zoals je zal merken) duidelijk maken.

Dit is een overzicht van de geboortes in een land van het begin tot nu:

In deze grafiek zie je beide wereldoorlogen en de babyboom van de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw en ook de meer recente babyboom van de laatste 10 jaar. Een babyboom met gevolgen voor onderwijs:

Het is een verhaal van vergrijzing, maar als je deze cijfers bekijkt van de gemiddelde leeftijd in Vlaanderen versus enkele steden dan zie je dat het verhaal niet zo eenvoudig is:

Je ziet er de algemene vergrijzing in de steeds ouder worden Vlaamse bevolking maar een spectaculaire daling van de gemiddelde leeftijd in Schaarbeek. Zelf in Antwerpen en Gent zie in je in 2011 al een kleine knik gemaakt worden, terwijl Vlaanderen steeds ouder blijft worden.

Dit wordt ook versterkt door de trek naar de stad als je naar deze kaart van België kijkt waarin men de evolutie bekijkt van de bevolkingsdichtheid tussen 2001 en 2011:

Je ziet op deze kaart een oudere bevolking ontstaan in krimpregio’s zoals de blauwe plekken in West-Vlaanderen (en mispak je niet, de aangroei aan de kust is ook een sterke verouderingsgolf met een gemiddelde leeftijd in 2011 van 46 jaar) en een sterke aangroei van de verstedelijkende driehoek Brussel, Antwerpen, Gent.

Maar die aangroei brengt ook meer diversiteit met zich mee, als we kijken naar een grafiek die ik al eerder bracht:

En voor mensen die vertrouwd zijn met Brussel, deze grafiek toont de verwachte evolutie in aangroei kinderen tot 2020, waarbij vooral opvalt dat het de arme wijken zijn die een groei in kinderen krijgen. Want mispak je niet, Brussel is een van de rijkste steden ter wereld qua inkomen van de bevolking, maar de rijkdom is er een zeer ongelijk.

(bron)

Conclusies van deze eerste post:

• De toekomst van het onderwijs lijkt ook in Vlaanderen divers en stedelijk.
• Maar tegelijk komt de vraag: wat te doen met onderwijs in krimpregio’s met een sterk verouderende bevolking. Sluit je hier scholen, dan versnel je wellicht ook het proces van krimp en kan er sowieso voor zorgen dat de kwaliteit van de scholen daar onder druk komen te staan.