Er is momenteel in de NY-Times een hevig debat bezig rond de invloed van computers, internet, ipad,… op onze hersenen.

In feite startte het al in april met de stelling dat Powerpoint onze echte vijand is (klik hier), maar vorig weekend kwam er een lang artikel ‘Hooked on Gadgets, and Paying a Mental Price‘ met daarin als kern:

“Scientists say juggling e-mail, phone calls and other incoming information can change how people think and behave. They say our ability to focus is being undermined by bursts of information.”

Ons brein kan niet meer focussen en daarom kunnen we al deze informatie niet aan.

Vrijdag stond er een antwoord van een van mijn favoriete onderzoekers in de zelfde krant, Steve Pinker (lees zeker wat hij over onderwijs vindt). Enerzijds wijdt hij dit alles aan een soort ‘moral panic’, maar naast het zalven slaat hij in 3 heerlijke slotparagrafen:

”

Yes, the constant arrival of information packets can be distracting or addictive, especially to people with attention deficit disorder. But distraction is not a new phenomenon. The solution is not to bemoan technology but to develop strategies of self-control, as we do with every other temptation in life. Turn off e-mail or Twitter when you work, put away your Blackberry at dinner time, ask your spouse to call you to bed at a designated hour.

And to encourage intellectual depth, don’t rail at PowerPoint or Google. It’s not as if habits of deep reflection, thorough research and rigorous reasoning ever came naturally to people. They must be acquired in special institutions, which we call universities, and maintained with constant upkeep, which we call analysis, criticism and debate. They are not granted by propping a heavy encyclopedia on your lap, nor are they taken away by efficient access to information on the Internet.

The new media have caught on for a reason. Knowledge is increasing exponentially; human brainpower and waking hours are not. Fortunately, the Internet and information technologies are helping us manage, search and retrieve our collective intellectual output at different scales, from Twitter and previews to e-books and online encyclopedias. Far from making us stupid, these technologies are the only things that will keep us smart.” (lees hier het volledige artikel)

Deze laatste verdediging kan pijn doen bij sommigen, maar ik denk dat hij meer dan een punt heeft, ook rond het feit dat het onderwijs voor diepgang en analyse zorgt of moet zorgen.

Meer argumenten van andere auteurs kun je nog lezen in het voorlopig laatste artikel in de discussie: ‘The Defense of Computers, the Internet and Our Brains‘ .