Vandaag staat er een bericht in de Nederlandse Volkskrant dat de aandacht van elke lerarenopleider wel moet trekken:

“Een groep van 59 Rotterdamse basisscholen wil pabo Thomas More kopen. Met een eigen beroepsopleiding hoopt de Rotterdamse Vereniging Katholiek Onderwijs betere leerkrachten klaar te stomen voor de moeilijke Rotterdamse schoolpraktijk.”

Voorzitter Frie van Os van de RVKO stelt: ‘We hebben op onze scholen een best moeilijke groep kinderen, vaak uit achterstandssituaties. Wij willen dus pabo-studenten die heel bewust voor het vak van onderwijzer in een grote stad kiezen.’

De stap naar zelf opleiden ligt dan volgens hen voor de hand.

Het is een boeiende stap, ogenschijnlijk tegen veel trends in, maar volgens mij eerder enkele trends bevestigend. Laat me even een beetje freewheelen.

Het lijkt in strijd met de trend van steeds grotere samenwerkingsverbanden, rationaliseren en samengooien. Tegelijk is er in Nederland een steeds grotere roep dat de grenzen van dit model bereikt zijn. We hebben de verschillende schandalen rond diploma’s gehad, een groeiende Nederlandse publieke opinie dat bij dergelijke grote organisatie de financiële middelen niet naar de core-business gaat en vragen bij de kwaliteit van de uitstroom. (zie ook het artikel gisteren over hoger onderwijs als economische bubbel)

Deze laatste reden, daling van kwaliteit, wordt in het artikel impliciet genoemd, maar wordt dan vooral gelinkt aan het belang van het lokale. Het is een voorbeeld van hoe na centralisatie, er een nood gevoeld worden tot meer decentralisatie. Dat de overheid en de andere hogescholen hier niet voor staan te springen, is niet onverwacht. Nu, het ligt in feite wel in een trend die in andere sectoren steeds meer courant wordt, instaan voor de eigen (verder)opleiding van hun werknemers.

Andere hogescholen zullen misschien nu vooral schrik hebben voor de band met stagescholen. Ik vraag me vooral af hoe deze constructie kan aanslaan bij studenten. Het zou best wel eens een goed argument kunnen zijn om voor deze opleiding te kiezen. Anderzijds, op de langere termijn, vraag ik me af of de basisscholen hun interesse niet zullen verliezen in ‘hun’ pabo als ze genoeg leerkrachten hebben.

In het huidige onderwijslandschap in Vlaanderen zie ik een dergelijke stap nog niet snel gebeuren, maar het is boeiend om te volgen. 1 ding wel nog, toen ik zelf in de ‘normaalschool’ zat, was deze onderdeel van een grote scholengemeenschap waarbij de studenten slechts de speelplaats moesten oversteken voor een oefenles. Billy Preston zou zingen ‘we go round in circles’…