In de media duikt het Teach First programma nu op, en ook op deze blog schreef ik er al een post over. Het leuke aan het bijhouden van een blog zoals deze, zijn de vele reacties die ik krijg via verschillende kanalen.

In dit geval kreeg ik 2 soorten reacties: mensen die het direct hier ook willen invoeren, maar ook reacties die iets voorzichtiger zijn en me de tip gaven om ook even naar de Amerikaanse versie te kijken en te zien dat niet alles zo mooi is als je denkt.

Nu, voor alle duidelijkheid, het Teach For America is een succes dat op veel plaatsen geroemd wordt, maar opvallend: in deze open brief die dit weekend in de Huftington Post gepubliceerd werd, wordt het project genoemd als een van de redenen waarom de job van leerkracht niet meer serieus genomen wordt.

Als je op zoek gaat naar kritische stemmen over het Amerikaanse onderwijs kom je al snel bij Diane Ravitch terecht, en zij somde de gevaren op van dit project:

• het is zeker in de VS een druppel op een hete plaat,
• het lost niet het probleem op dat jonge leerkrachten binnen de kortste keren de job verlaten (zie ook deze blogpost wat daar wel bij kan helpen),
• maar vooral: welk signaal geef je als een inhoudelijk toptalent binnen de 5 weken een even goede leerkracht zou kunnen worden als iemand die er jaren voor studeerde? En is dat ook wel zo?

Dit laatste argument komt ook bij de brief in de Huftington Post terug.

Ben ik nu tegenstander van het project? Absoluut niet, maar het is cruciaal ook de bedenkingen mee te nemen als we zoiets hier willen opstarten.

*update*: vergeet ik nog een belangrijke vraag die ik via twitter kreeg: hebben niet alle leerlingen recht op toptalent? Waarbij impliciet verwezen wordt naar het selecteren van leerkrachten zoals in Finland.