Minister Pascal Smet is in zijn geliefde Brazilië en verbaasde sommige mensen met uitspraken over de universiteit van de toekomst: “Professoren worden rocksterren in de uniefs van de toekomst.”

Ik ga de onvriendelijkheden op Twitter hier niet herhalen, maar de man kan volgens mij wel degelijk een punt hebben. De vraag is echter of we hier al dan niet blij mee mogen zijn.

Kijk bijvoorbeeld naar de Universiteit van Nederland, geen ‘echte’ universiteit in de oude betekenis, maar een initiatief van onder andere Alexander Klöpping waarbij bekende en/of steengoede docenten een les geven in een hippe plaats die vervolgens online aangeboden wordt. De missie van deze universiteit is duidelijk: De beste hoogleraren van Nederland geven gratis college op internet. Elke werkdag komt er een nieuw college online, en elke week een nieuwe hoogleraar.

Het ligt in feite in het verlengde van wat TED.com al langer doet, maar dan enkel met top-docenten. Het past in wat we zien met MOOC’s.  De essentie van MOOC’s zit al in de naam verborgen: ze zijn gericht op een groot publiek (massive), liefst gratis (open), het gebeurt online en het is een cursus (course).

Ik formuleerde al eerder bedenkingen bij MOOC’s. Ik wil graag een van mijn bedenkingen herhalen, namelijk de hoop dat door deze manier van werken meer mensen toegang krijgen tot informatie en hogere studies:

“De laatste bedenking slaat specifiek op het verhoopte democratiserend effect. Vorig jaar wees Andrew Keene er al op dat MOOC’s net een zeer ondemocratisch neveneffect kunnen opleveren. Hij voorspelde pessimistisch een wereld waarin de massa vrij goedkoop online les kan volgen. Hij ging er hierbij al van ut dat het al snel niet meer gratis zal zijn vanwege de vorige bedenking. Tegelijk zal dan enkel de elite nog het luxeproduct kunnen betalen dat contactonderwijs dan zal worden. Hij sprak duidelijk met een Angelsaksische bril, maar het is een duidelijke waarschuwing.”

De kans dat in een wereld waarin proffen rocksterren blijken enkel mensen met VIP-tickets een masterclass in levende lijve mogen bijwonen is niet onrealistisch. Dit fenomeen bestaat in feite al langer, de vraag is echter wat als dit het normale zou worden?

Oja, in mijn lectuur op dinsdag lijst staat nog een belangrijke opmerking: de didactiek in deze kan soms wel zeer ouderwets/achterhaald blijken.