Als het in China en Frankrijk regent…

Door internationale vergelijkingen weten we al een tijdje dat de Aziatische landen ons behoorlijk verslaan in onderwijsprestaties. Vaak vergeten we dit liever met het idee dat deze kinderen wellicht ongelukkiger zijn (niet altijd het geval) of dat er heel veel bijles is. Dat laatste klopt, maar er is wellicht meer aan de hand. Enkele jaren geleden deed de BBC een experiment door leraren naar de UK te laten overvliegen om daar een school om te vormen op Aziatische leest. De resultaten waren duidelijk: de leerlingen presteerden beter en vooral de ouders waren positief verrast door hoe hun kroost zich anders gedroeg.

Nu passeerde er gisteravond een bericht op De Morgen waarvan ik me afvroeg of het navolging zou kunnen krijgen.

Het Chinese ministerie van Onderwijs heeft bevestigd dat het verbod op smartphones in scholen van kracht blijft. Op 15 januari werden telefoons er verboden voor leerlingen jonger dan vijftien jaar. Dat meldt het staatspersagentschap Xinhua.

Dit is ondertussen al een paar jaar het geval in Frankrijk. De reacties gisteren die ik ontving toen ik het bericht deelde op sociale media, waren alvast positief. Wat denken jullie?

4 gedachten over “Als het in China en Frankrijk regent…

    • Moeilijke vraag omdat oa de verwachtingen van ouders belangrijk bleken bij Aziatische gezinnen in het buitenland.
      Maar belangrijke elementen lijken:
      – Structuur, routines en daardoor ook duidelijkheid
      – Hoge verwachtingen
      – aandacht voor kennis en memoriseren
      Dit laatste lijkt haaks te staan op aandacht voor probleemoplossend vermogen waar ze nochtans goed op scoren in testen zoals PISA (men spreekt soms over de Aziatische of Chinese paradox).

  1. Dag Pedro, Ik kan zeker bevestigen dat de smartphone een plaag is.Ondanks het verboden is hem uit te halen zoeken leerlingen constant manieren om er af en toe naar te piepen. Zelfs bij volwassenen moet ik regelmatig vragen smartphones weg te stoppen. Ook is er vaak veel onbegrip voor deze regel (ook bij volwassenen!) Men heeft het gevoel dat het allemaal geen kwaad kan ondanks het feit dat het uiterst nadelig effect voor de aandacht bewezen is. zie bv”Brein” van Theo Compernolle .Ik geef les in de muziekschool en zie in sommige klassen een zeer nadelig sociaal effect. Voor en na de les of tijdens de pauze grijpen velen zo vlug mogelijk naar die smartphone en zo wordt geen echte klasgroep gevormd. In andere klassen met wel interactie is die groepsvorming vaak uiterst motiverend voor de leerlingen. Een regel van boven af opgelegd lijkt me ook aangewezen. Dan spreek ik nog niet van het gevaar van smartphones op de fiets. Op mijn korte rit naar mijn werk zie ik altijd minstens 3 kinderen op hun fiets bezig met de smartphone, wat mij uiterst gevaarlijk lijkt. Men lijkt niet goed de gevaren van de smartphone te (willen?)beseffen. ik wil de voordelen ervan ook niet kwijt : het lijkt me gewoon dat er nog een hele weg is af te leggen op dat vlak.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.