Het lijkt een ver verleden al waren er tijdens de zomer ook weer opstoten. De COVID-19-pandemie zorgde bij het begin van dit decennium wereldwijd voor ongekende verstoringen in vrijwel elk aspect van het dagelijks leven, en zeker ook in het onderwijs. Vanaf maart 2020 werden wereldwijd scholen massaal gesloten om de verspreiding van het virus tegen te gaan, wat leidde tot een snelle en vaak chaotische overgang naar online en hybride onderwijsvormen. Hoewel deze maatregelen noodzakelijk waren om de volksgezondheid te beschermen, hebben ze ontegenzeggelijk hun tol geëist op het gebied van onderwijs. Een recent meta-analyse onderzocht de impact van de pandemie op de leerprestaties van leerlingen en studenten.
Het onderzoek, uitgevoerd door Nathan Storey en Qiyang Zhang verzamelden data uit verschillende studies die de leerprestaties van studenten vóór en tijdens de pandemie meten. Het doel van het onderzoek was om te bepalen in hoeverre COVID-19-gerelateerde schoolsluitingen de leerprestaties van studenten hebben beïnvloed en om te onderzoeken welke groepen studenten het zwaarst zijn getroffen.
De resultaten van de meta-analyse zijn zorgwekkend. Gemiddeld gezien verloren studenten 0,21 standaarddeviaties in hun leerprestaties tijdens de pandemie. Dit verlies is aanzienlijk en benadrukt de ernst van de situatie. De onderzoekers merken op dat hoewel de verliezen zowel in lezen als wiskunde zichtbaar zijn, er geen statistisch significant verschil is tussen de twee vakken. Dit betekent dat studenten over de hele linie verliezen hebben geleden, ongeacht het onderzochte vakgebied.
Een van de interessante aspecten van het onderzoek is de analyse van hoe leerverliezen verschillen tussen verschillende groepen studenten. De onderzoekers vonden dat jongere leerlingen, met name in de lagere schoolklassen, meer leerverlies ondervonden in lezen dan oudere leerlingen. Voor wiskunde daarentegen bleken middelbare scholieren de grootste verliezen te hebben geleden. Deze bevindingen suggereren dat leeftijd en ontwikkelingsniveau een rol spelen in hoe goed leerlingen met de verstoringen van de pandemie konden omgaan, wellicht ook gelinkt aan hoe nieuw iets was om te leren of hoe complex de leerstof.
Het onderzoek laat ook zien dat de impact van de pandemie verschilt per land. In de Verenigde Staten, waar scholen gemiddeld langer gesloten waren dan in veel Europese landen, was het leerverlies groter. Dit verschil kan gedeeltelijk worden verklaard door de langere periode van onderwijsverstoringen die Amerikaanse studenten hebben ervaren. Daarnaast bleek dat het type toets dat werd gebruikt om de leerprestaties te meten, invloed had op de gemeten leerverliezen. Studenten presteerden slechter op gestandaardiseerde toetsen dan op formatieve of adaptieve toetsen, wat erop wijst dat de manier waarop we leren meten ook van invloed kan zijn op de resultaten die we zien.
De bevindingen van dit onderzoek hebben belangrijke implicaties voor beleidsmakers in het onderwijs. Het is duidelijk dat er aanzienlijke inspanningen nodig zijn om het leerverlies als gevolg van de pandemie te herstellen. Evidence-based interventies, zoals gerichte bijlesprogramma’s en extra ondersteuning voor kwetsbare leerlingen, kunnen helpen om de opgelopen achterstanden te verkleinen stellen de onderzoekers. Bovendien moeten beleidsmakers kritisch nadenken over hoe ze het best de voortgang van leerlingen kunnen meten, vooral in tijden van crisis.
Net als elke onderzoek heeft ook dit zijn beperkingen. Het onderzoek is gebaseerd op kortetermijngegevens, en de lange termijn effecten van de pandemie op het onderwijs moeten nog worden onderzocht. Bovendien kunnen de resultaten zijn beïnvloed door publicatiebias, wat betekent dat de werkelijke omvang van het leerverlies mogelijk nog groter is dan de cijfers suggereren.
Terwijl de wereld zich langzaam herstelt van de pandemie, blijft het volgens de onderzoekers essentieel om aandacht te besteden aan de blijvende impact op het onderwijs. Scholen en onderwijsinstellingen moeten zich blijven aanpassen en inspelen op de behoeften van leerlingen om ervoor te zorgen dat niemand blijvend benadeeld wordt door de verstoringen die COVID-19 heeft veroorzaakt.
Abstract van het onderzoek:
Despite increasing evidence calculating the extent of COVID learning loss, few researchers have attempted to collect and examine the evidence through meta-analysis. To fill this gap, our meta-analysis seeks to explore the existing research regarding the effects of COVID on learning in reading and mathematics. Our findings illustrate that the learning loss was real and significant compared to previous school years. Applying our rigorous inclusion criteria informed by best evidence synthesis methodology, we identified 30 eligible studies. On average, meta-regression results showed that students lost 0.21 (p = .006) standard deviations of learning during the pandemic school closures. Moderator analysis further showed none of the group comparisons (i.e., subject, grade levels, country and test-type) are statistically significant. In the final section of this article, we provide recommendations for educational policymakers to address this challenge.