Gaming. Veel ouders zien het als een nutteloze tijdsbesteding, bedrijven associëren het met luiheid en gebrek aan ambitie, en toch… gamen zou misschien toch verborgen potentieel hebben. Uit een recente kwalitatieve studie door Mina Beigi, Mostafa Ayoobzadeh & Melika Shirmohammadi blijkt dat bepaalde hobby’s, zoals massive multiplayer online games (MMO’s), niet alleen als ontspanning dienen, maar ook een verrassend positieve impact kunnen hebben op het werkleven van spelers, weliswaar volgens henzelf.

De stereotype gamer – een asociale, verveelde jongvolwassene – lijkt een hardnekkig beeld. Toch laat deze studie zien dat gamers denken belangrijke vaardigheden te ontwikkelen. Denk aan strategisch plannen, probleemoplossend denken, en zelfs teamleiderschap. Het ironische is dat juist in een wereld van fictieve queesten en virtuele bazen, spelers stillen te leren hoe ze reële werkuitdagingen moeten aanpakken.

Wat tegelijk wel blijft wringen is de maatschappelijke blik op gamen. Een groot deel van de gamers durft hun hobby niet openlijk te bespreken, laat staan dat ze het vermelden in een sollicitatiegesprek. Waarom? Omdat de culturele stigma’s rondom gamen nog steeds sterker zijn dan de erkenning van de waarde ervan. Het is jammer, want hier ligt een goudmijn aan onbenutte talenten.

Er is nog een ander aspect: balans. Hoewel de positieve resultaten voor de bevraagde gamers evident zijn, geldt dat te veel gamen problematisch kan worden. Verslavingsgedrag en sociaal isolement blijven risico’s, en dit onderzoek laat zien hoe belangrijk het is om een grens te trekken. Toch hoeft deze nuance de waarde van gamen niet te overschaduwen. Hobby’s, mits in gezonde proporties, vormen een onverwachte brug tussen vrije tijd en productiviteit.

Abstract van de studie:

Online gaming is stereotypically associated with negative outcomes, partially due to social stigmas. Given the large population of massive multiplayer online (MMO) gamers, in this qualitative study, we explored if and how gaming resulted in positive outcomes by enriching employees’ work. To do so, we interviewed 23 employed adults with extensive gaming experience. Our analysis revealed that MMO gaming resulted in several learning outcomes that were directly related to general workplace skills. We categorised these learning outcomes as affective (i.e. viewing work as solvable puzzles, developing self-confidence, developing self-awareness), behavioural (i.e. leading and working with a team, coaching and developing others, developing social connections, conflict resolution), and cognitive (i.e. gaining knowledge; goal setting, strategising, and planning; adaptability and agility; and problem-solving). Also, we highlighted the social and individual factors that played a role in how learning outcomes were transferred from gaming to work. Our findings broaden the limited scholarship on employee enrichment experiences, extending our understanding of how an individual’s hobby, as an understudied and critical part of the nonwork domain, is associated with the work domain. Our study challenges the common negative stereotypes about gamers and advocates the potential enrichment of workplace skills resulting from gaming during nonwork time.