Lectuur op zaterdag: fake op MTV, Fake Blue Whale Challenge en investeer in Lego (en meer)

De weekendbijlage bij deze blog:

 

Lectuur op zaterdag: leerstoornissen herbekeken, prebunking en intimiteitscoördinatoren (en meer)

De weekendbijlage bij deze blog:

En tot slot dit:

Veel lectuur op zaterdag: Pippi Langkous, wetenschap en reclame, nieuw replicatieslachtoffer en motivatie (en meer)

De eerste weekendbijlage van het jaar:

Tot slot: hoe men vroeger filmtrucages deed:

Lectuur op zaterdag: tweetalig Down, beste memes, beste cartoons en het betere nieuws

De extra lange, laatste weekendbijlage van het jaar:

Tot slot, een oproep van Ionica Smeets:

 

Een TED-talk over hoe kennis drie belangrijke denkfouten kan verslaan

De vorige keer dat ik hier een TED-talk plaatste reageerde iemand op Twitter dat ze bedenkingen hadden bij TED. Dat is geen nieuws: ik ook. In ons mytheboek fileerden we twee van de meest bekende TED-talks ooit. TED is geen wetenschappelijke conferentie. Maar dat wil niet zeggen dat de informatie per definitie fout is.

Deze talk door J. Marshall Sheppherd is een vrij mooie uitleg over drie bekende denkfouten (of zijn het er in feite twee?) die mensen maken en hoe kennis hier een antwoord kan op zijn. Als je helemaal in verwarring wil raken, lees je verder onder de video nà het bekijken van de video. Ook als je wil weten waarom ik net iets tussen haakjes toevoegde.

Video bekeken? En moedig of nieuwsgierig? Het gaat ten eerste over de confirmation bias. Bij het posten van deze video vroeg ik mezelf af of ik hier nu ook niet zelf net die denkfout maak. Veel van wat Shepherd stelt, ben ik het wel degelijk mee eens. Het is de reden waarom we Paul, Casper en ikzelf in het nieuwe mytheboek dat in februari verschijnt Evidence-Based Education ook als mythe bespreken. Het is belangrijk kritisch te zijn voor waar je meest in gelooft.

Tegelijk kan het ook zijn dat ik wel degelijk aan Dunning Kruger lijd, zodat ik niet eens door heb dat ik fout ben en ik foutief denk dat ik er veel van af weet…

Of wacht: misschien is er toch iets. Ik ben het namelijk niet zo eens met zijn omschrijving van cognitieve dissonantie aan de hand van de twee voorbeelden die hij geeft die volgens mij eerder op extra voorbeelden van Dunning Kruger lijken of op voorbeelden van wat in deze link beschreven wordt. Om echt cognitieve dissonantie te zijn, ontbreekt mijns inziens het element dat men er zelf (onbewust?) moeite mee heeft dat je als intelligentie mens aan bijgeloof doet en daarom een verantwoording zoekt en daarna je gedrag ook aanpast.

Oef, blijf ik toch nog kritisch ;).

Lectuur op zaterdag: achterstand, het beste zoeken is zinloos, lente vs autocratie (en meer)

De weekendbijlage bij deze blog:

Tot slot, meer dan twee uur Xander De Rycke

 

Psychologisch onderzoek heeft wellicht een WEIRD probleem

Hoe representatief is psychologisch onderzoek? Na alle berichten over de replicatiecrisis in psychologie, vermoeden misschien enkele lezers dat ik nu over een te kleine steekproef zal beginnen, maar nee, het probleem is ook WEIRD. Wat is WEIRD? De meeste proefpersonen in de huidige onderzoeken komen uit Western, Educated, Industrialised, Rich Democracies. Waarbij je de vraag kan stellen hoe representatief bevindingen uit deze specifieke doelgroep kunnen zijn voor bijvoorbeeld een arme bevolking in Somalië.

Ik botste op dit fenomeen door een nieuwe post op BPS Digest over een onderzoek geleid door Mostafa Salari Rad waarbij men alle artikel uit 2014 en de laatste drie edities ui 2017 van Psychological Science scande op de gebruikte steekproef. Wat stellen de onderzoekers vast in de artikels uit 2014: “57.76% were drawn from the US, 71.25% were drawn from English-speaking countries (including the US and UK), and 94.15% … sampled Western countries (including English-speaking countries, Europe, and Israel).” Dit verbeterde nauwelijks in de steekproef uit 2017.

De onderzoekers stellen niet enkel het fenomeen vast, maar bieden ook suggesties, die je mooi samengevat hier kan terugvinden.

Abstract van het onderzoek:

Two primary goals of psychological science should be to understand what aspects of human psychology are universal and the way that context and culture produce variability. This requires that we take into account the importance of culture and context in the way that we write our papers and in the types of populations that we sample. However, most research published in our leading journals has relied on sampling WEIRD (Western, educated, industrialized, rich, and democratic) populations. One might expect that our scholarly work and editorial choices would by now reflect the knowledge that Western populations may not be representative of humans generally with respect to any given psychological phenomenon. However, as we show here, almost all research published by one of our leading journals, Psychological Science, relies on Western samples and uses these data in an unreflective way to make inferences about humans in general. To take us forward, we offer a set of concrete proposals for authors, journal editors, and reviewers that may lead to a psychological science that is more representative of the human condition.

Lectuur op zaterdag: arme millennials, Lego en familiespelletjes, Ryan Gosling en meer

Een nieuwe maand, een nieuw weekend, een nieuwe weekendbijlage bij deze blog:

Tot slot: ik hield van La La Land, maar was Ryan Gosling echt zelf piano aan het spelen?