Het is een berichtje dat hier al een tijdje open staat en ik blijf er over twijfelen. Larry Rosen pleit namelijk om af en toe een pauzemoment in de lessen in te passen waarin leerlingen even hun sms-jes of Facebookberichten kunnen lezen. Hij vindt zelf dat jongeren zich op school te vaak afvragen wie er nu iets gestuurd heeft en dat ze daardoor in de lessen niet meer opletten.

Rosen is eerder negatief over de gevolgen van alle technologie en publiceert er een nieuw boek over, iDisorder, Hij vermoedt dat dat al onze gadgets en applicaties ons veranderen in mensen met ‘obsessive-compulsive disorders’ en het ‘attention-deficit syndrome’.

Los van dat feit, is het iets waar je over kan nadenken. Ik zie verschillende voor- en nadelen. Enerzijds is wat hij beschrijft wel correct, de meeste gsm-gebruikers zijn direct nieuwsgierig wat de trilling of (erger) biep van hun toestel nu weer betekent. Anderzijds moeten leerlingen ook leren dat er plaatsen zijn waar dit niet kan (ik moet opeens aan een dergelijk volwassen voorbeeld denken).

De pauzes tussen de lessen lijken me sowieso een goed moment, maar misschien praten ze dan beter met de medeleerlingen die er effectief zijn. Hoe zit het ook met het gebruik van nieuwe media als een backchannel, zeker in grote groepen interessant?

Als je zoiets inlast, moet je wellicht ook streng optreden als iemand het dan wel in een GSM-vrij moment doet?

Zeer veel bedenkingen in verschillende richtingen, dus ik ben er nog niet uit. Wat denken jullie?