Dit is het vierde en laatste deel van mijn reeks over onderwijs en de stad. Gisteren had ik het al over hoe je leerkrachten kan aantrekken en vooral houden en bleek een van de grote uitdagingen de diversiteit te zijn. Brussel is een van de rijkste steden ter wereld, maar gisteren bleek nog uit een Unicef-rapport dat 1 op 3 kinderen in Brussel in armoede opgroeien. In onze eerste aflevering bleek al hoe divers ook bijvoorbeeld de thuistaal kan zijn in de steden in vergelijking met het platteland.

Maar hoe geef je dan les in de stad?

Volgens mij (gebaseerd op de literatuurverwijzingen in de tekst) zijn volgende punten zeer belangrijk:

• begrijp je leerlingen en ken hun achtergrond. De beginsituatie inschatten is sowieso steeds belangrijk, maar de beginsituatie van leerlingen in een stedelijke context kunnen vaak extra ver afstaan van de leefwereld van de leerkracht. Hier interesse intonen en vooral ook proberen te begrijpen is een belangrijk vertrekpunt. (bron) Check ook Iedereenleerkracht.be met een aansluitend antwoord op de vraag hoe anderstalige leerlingen betrekken in de les. Men spreekt ook van een “intercultureel sensitieve leraar die zich rekenschap geeft van maatschappelijke en sociale kwesties die impact kunnen hebben” en bijhorende werkvormen: “cultureel responsieve klasactiviteiten zijn instructional scaffolding, begeleide en informele groepsdiscussies, observatie van het sociale en leergedrag van leerlingen in alle klassituaties, zelfevaluatie van de leerlingen en interactief onderwijzen.” (bron)
• Notie hebben van ‘Taalontwikkelend leren’ of ‘taalgericht vakonderwijs’
  
  
• Klasmanagement is belangrijk, zeker ook in de stedelijke context, maar net hiervoor is kennis van de beginsituatie cruciaal. Het besef dat bepaalde (disciplinaire) ingrepen net statusverhogend kunnen werken, noopt andere aanpakken die bijvoorbeeld minder publiek zijn te hanteren. (bron)
  Een video van TV-Klasse over lesgeven in Molenbeek en klasmanagement:
  
  Check ook dit artikel met 8 aanbevelingen.

Dit is maar een kleine aanzet, net zoals deze hele reeks. Het is vooral belangrijk dat én meer kennis opgebouwd wordt én dat deze tot bij de leerkrachten komt (zoals we gisteren al aangaven in opleiding én in ondersteuning).

Tegelijkertijd bestaat het gevaar dat het in de verf zetten van de verschillen, net de onzekerheid (om niet het woord angst te gebruiken) voor lesgeven in de stad nog meer zal versterken. In de basis is er trouwens heel veel gemeen. Het gaat over kinderen in een klaslokaal die willen bijleren van een leraar. Het is belangrijk te beseffen dat het welbevinden volgens de JOP-monitor in de stad gemiddeld iets lager ligt dan buiten de stad, maar dat deze gemiddeld nog steeds hoog scoort. Meer nog, scholen erven het welbevinden van buiten de school.