Waarom vernieuwingen in het onderwijs traag gaan…

Ben in mijn hoofd al een tijdje bezig met de voorbereiding voor een lezing op de komende barcamp in Antwerpen. Ik werd vriendelijke gevraagd om het te hebben over onderwijs van de toekomst, hoe het zal veranderen, mijn mening over 21st century skills.

Het grappige is dat constant een tekening terug kwam die de nogal fantastisch prof. Frank Simon ooit aan het bord bracht.

De stelling die hij naar voor bracht was dat er meer sprake is van continuïteit dan revoluties in het onderwijs. Op het macroniveau zie je heel veel vernieuwingsideeën, deze sijpelen door naar het mesoniveau, maar wat er in de klas eigenlijk gebeurd, verandert traag. Voor de reacties komen, ja er zijn genoeg mensen die voorop lopen, en echt ingrijpend proberen vernieuwingen in de klas door te voeren, maar in dit geval bekijken we het ruim en over een zeer lange periode. Ook belangrijk, een dergelijke uitspraak is in feite neutraal bedoeld, want of dit goed al dan niet slecht is, werd in het midden gelaten.

Het was daarom geen pessimistische uitspraak, gewoon een historische pedagogisch concept.   Dit kan verkeerd begrepen worden, alsof er in het onderwijs nauwelijks ooit iets verandert. Dit is wel het geval, maar dan zo:

“De vele vernieuwingen wijzigen niet de school, maar die school zet de veranderingen naar haar hand. Ze transformeert ze dus naar haar eigen grammatica, haar formele regels voor het klas- en schoolbehouden.”

Terug, het is geen oproep tot onverschilligheid, a la ‘als er dan toch niets verandert‘, in de les kwam het meer naar voor als een oproep tot realistische verwachtingen, achteraf bekeken was het beetje een antifrustratie-les.

Een baanbrekende onderzoeker op dit vlak is Larry Cuban. Ik was hem helemaal vergeten, ik beken, maar hij was een van de inspiraties voor de tekening. Hij deed baanbrekend werk door als een van de eersten aan  klasethnologie te doen.

De man heeft blijkbaar sinds een jaar een blog, hier op wordpress, gun hem even een bezoekje.

De rest van het verhaal is voor Barcamp.

4 gedachten over “Waarom vernieuwingen in het onderwijs traag gaan…

  1. Pingback: Presentatie Barcamp Antwerpen: over onderwijsvernieuwing en 21st century skills (uit de Middeleeuwen) « Is het nu generatie X, Y of Einstein?

  2. Pingback: Games in de klas om bij te leren, niet spelen maar ontwerpen « Is het nu generatie X, Y of Einstein?

  3. Pingback: Onderwijs hervormen, een catch 22? Een persoonlijke commentaar. « X, Y of Einstein? – De Jeugd Is Tegenwoordig

  4. Pingback: Leerkrachten wacht(en) niet « X, Y of Einstein? – De Jeugd Is Tegenwoordig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.