De voorbije weken sprak ik met enkele honderden jongeren van 18-19 jaar (allemaal leerkrachten in spe) en telkens vielen een paar dingen op, slechts enkelen zitten niet op Facebook, slechts enkelen zitten wel op Twitter, de meeste zaten ooit op Netlog, maar de meerderheid nu niet meer. Dit was geen wetenschappelijke onderzoek, voor alle duidelijkheid, maar deze tendensen waren quasi unaniem bij deze welbepaalde toekomstige beroepsgroep.

En misschien nog opvallender: ze schrikken van geolokatietools als Foursquare, Gowalla en Facebook Places. Ze zien het als een brug te ver en uit de discussies bleek dat ze niet dachten het ooit te gebruiken.

Ik denk het echter wel. Zeker nu Facebook gisteren aankondigde hoe ze hun Places technologie willen open stellen voor externe ontwikkelaars, concreet betekent dit dat iedere app informatie, foto’s,… aan de places databank kan toevoegen en dat elke applicatie ook de data uit die databank zal kunnen aanspreken. (bron)

Hierdoor zal het nog makkelijker worden om kortingsbonnen of loyaliteitsacties gebaseerd op aanwezigheid te organiseren. Een winkel maakt een Facebookapplicatie, of gewoon zelfs een app voor de telefoon waar places onder schuilgaat, waardoor je na 10 bezoeken automatisch een korting krijgt bij het 11de bezoek, moet kunnen.

Dergelijke acties hebben het voordeel dat vrienden van deze trouwe klant zo weten dat hij of zij een trouwe klant is.

Van zodra er dergelijke voordelen mee gemoeid zijn, gaan de zelfde jongeren die net nog vrij radicaal nee zijn, op zijn minst twijfelen. Privacy is gewoon een ruilmiddel geworden?