Wat is een MOOC en waarom zouden proffen hier schrik voor moeten hebben?

Eerst de eerste vraag, wat is een MOOC? Een definitie kan zijn:

a massively open online course (MOOC) is a model for delivering learning content online to virtually any person—with no limit on attendance—who wants to take the course. (lees hier meer, 7 dingen die je moet weten over MOOC’s)

We hebben het hier al over enkele voorbeelden gehad, bijvoorbeeld de MOOC’s aan Stanford en recenter de samenwerking tussen MIT en Harvard. De term is zo nieuw, dat de Nederlandstalige Wikipedia op moment van schrijven nog geen lemma heeft en dat MOOC’s zelf nog niet voorkomen op de Hype Cycle van Gartner uit 2011.

Ondertussen beginnen de commentaren op Mooc’s op te duiken in de Amerikaanse pers. Sommigen zien er de ultieme democratisering in van het onderwijs, Friedman noemt het een echte revolutie. Maar her en der duiken er negatieve, (schrik)reacties op, check hier of hier. Insider Higher Education wijt er een heel artikel aan. Hoe effectief is het leren? Hoe verandert de rol van lokale professoren? Hoe zit het met het menselijk contact? Worden lokale universiteiten dan gewoon plaatsen waar je testen kan afleggen?

Zelf denk ik dat MOOC’s, samen met open source artikels, wel degelijk zullen schudden aan hoe de universiteiten vandaag werken, maar ze zullen (lokale) universiteiten niet overbodig maken. Ik denk wel dat het belangrijk is dat lokale universiteiten gaan nadenken hoe ze zelf een relevante MOOC zouden kunnen aanbieden (beste Nederlandstalige universiteiten, hier zit een PR-potentieel), maar vooral hoe ze met de MOOC’s van anderen kunnen omgaan in hun eigen curriculum.