Wat ik belangrijk vind in dit stuk van Kris Van den Branden hoe de orïenteringsfuntie en spiegelfunctie van een centrale toets (waar ik ook persoonlijke bedenkingen bij heb) elkaar kunnen tegenwerken:

Het gebruik van het eindexamen als hét doorslaggevende argument om te beslissen over de doorstroom van een individuele leerling naar het secundair onderwijs druist volledig in tegen het gebruik van datzelfde eindexamen om de eigen onderwijskwaliteit te verbeteren. Want wie doorstroombeslissingen laat afhangen van dat ene eindexamen, breekt de bredere evaluatiecultuur van het eigen schoolteam af, en richt de blik te eenzijdig op de leerling (en wat die wel of niet kan) en niet op het eigen onderwijs.