Vrije schoolkeuze, inschrijvingssystemen en spanning

Het is een spannende week voor ons gezin. Onze oudste zoon mag binnenkort naar het eerste middelbaar en we wonen in Gent dus dat betekent dat we voor vorige week vrijdag onze voorkeuren moesten opgeven en dat we komende vrijdag te horen krijgen in welke school onze zoon mag ingeschreven worden.

Wat is goed? Wel, we moesten niet kamperen in de vrieskou. Wat is minder goed? De infodagen van scholen waren bijna allemaal op dezelfde dag, waardoor het fysiek onmogelijk was deze allemaal te bezoeken. Verder weten we natuurlijk niet welke school het van onze keuzes het zal worden en wat als geen van de opgegeven keuzes het wordt?

In tegenstelling met het inschrijvingssysteem bij het lager onderwijs, wordt nu geen rekening gehouden met afstand, maar worden plaatsen random toegewezen, rekening houdend met de volgorde van voorkeuren. Hier hoorde ik wel al behoorlijk gemor over van mensen die quasi naast een school wonen. En als ouder kijk je best vooruit, welke school zou goed kunnen zijn voor kind 2 en 3, want zij krijgen voorrang op de school waar kind 1 zit.

Maar er is meer. Niet elke school is gelijk qua zorg, invulling van keuzevakken, aanbod van buitenschoolse activiteiten, enzovoort. Als je zoon muzikant is, dan blijkt de ene school een orkest te hebben (yeah), en de andere scholen niet (Papa, hier wil ik niet naartoe). Dit is natuurlijk heel particulier en kan nooit de ultieme schoolkeuze bepalen, maar terwijl er veel gemeenschappelijk is, viel vooral de rijkdom van verscheidenheid tussen scholen op wat kiezen voor een school sowieso al niet makkelijk maakt.

Het is nu af te wachten welke school het wordt voor onze zoon, maar ruimer bekeken wordt het af te wachten wat vrijdag voor veel ouders gaat brengen. Krijgen de meeste mensen hun eerste keuze, zal er weinig gemor zijn. Is dit niet het geval, dan kan je de krantenkoppen van zaterdag wellicht al raden. Ondertussen hoor ik bij ouders al verschillende wilde verhalen.

Maar we mogen 1 ding niet vergeten? Dergelijke inschrijvingssystemen wijzen vooral op een onderliggend capaciteitsprobleem. Na de basisscholen zijn nu de secundaire scholen aan de beurt. Daarnaast is er de discussie rond de dubbele contigentering en sociale mix die vandaag de kranten haalt. En die capaciteitsproblemen? Die gaan nog lang niet weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s