Hoe een school de vakantie (en mogelijk het jaar) van meer dan 300 leerlingen verpestte (en de onderliggende problemen)

Het is een groot verhaal in Nederland: 354 leerlingen van de Maastrichtse VMBO-scholen te horen dat hun eindexamens afgekeurd zijn omdat de school er een warboel van heeft gemaakt.

De uitleg van de directeur:

Dit is erg, dit is heel erg. Concreet heeft minister Arie Slob op basis van de inspectie moeten beslissen dat deze kinderen niet kunnen slagen dit jaar. De verhalen die nu naar buiten komen over deze school zijn niet van de poes, met vakken die nooit gegeven werden, docententekorten, organisatorische rampen,…

Dat het slecht gaat op een school is erg, maar er zit elementen onder dit verhaal die alles nog veel pijnlijker maken.

Door schaalvergroting en fusies zijn quasi alle scholen in dat deel van Limburg onderdeel van dezelfde scholengroep LVO, geleid door een bestuursvoorzitter Postema die ook nog wel wat andere jobs te doen heeft:

Het probleem is dat noch leerlingen, noch leerkrachten in feite kunnen ontsnappen. Je kan niet naar een andere school voor jouw richting gaan, of het moet naar België zijn. Je kan niet in een andere scholengroep werken, of je moet verhuizen. En dan ben je geneigd je mond te houden.

Dat is probleem 1, wat een gevaarlijke cocktail wordt als je probleem 2 er bij neemt. De scholengroep is zelf verantwoordelijk voor de kwaliteitscontrole. Dit is iets wat meer en meer opgang maakt in het onderwijs, ook bijvoorbeeld in het Vlaamse hoger onderwijs. De hogescholen en universiteiten monitoren zelf de kwaliteit van de opleidingen ter vervanging van de vroegere visitaties. Op instituut-niveau wordt wel nog controle gedaan.

Er kwamen wel klachten en na schijnbaar lang aandringen (zie NRC-artikel in een van de vorige links) is de school wel op de vingers getikt, maar kwaliteitscontrole door een organisatie die zijn zaken niet op orde heeft, is geen kwaliteitscontrole. Dat de directies de laatste tijd nogal moeten wisselen, doet daar ook geen goed aan.

Dat brengt ons bij probleem drie. Deze scholengroep had en heeft grote plannen rond innovatie, maar lijkt hierbij ondertussen het eigenlijke werk niet op orde te hebben.

In deze situatie lijken er enkel maar verliezers. De oproep en petitie om de leerlingen toch hun diploma te geven, kan de minister niet volgen. Het zou de diploma’s van alle andere kinderen onmiddellijk devalueren. De oproep van Postema om niet de kinderen maar de school te straffen, is mooi maar hypocriet wegens veel te laat. Zoals ik al eerder aangaf lijken de docenten hier ook vooral mee slachtoffer en ik heb extra te doen met de interimdirecteur die er pas werkt en dit allemaal op zijn bord krijgt.

Ondertussen zag ik op Twitter verschillende docenten die aanbieden een stuk van hun vakantie op te geven om de leerlingen te examineren om toch te kunnen slagen. Misschien zit hier een uitweg, maar juridisch zal het goed moeten worden uitgeplozen.

Maar het is vooral nu het moment bij uitstek om na te denken over schaalgrootte, kwaliteitsborging, lerarentekorten en te beseffen dat onderwijs een vak is. En dat geldt voor alle lagen in de structuur…

4 gedachten over “Hoe een school de vakantie (en mogelijk het jaar) van meer dan 300 leerlingen verpestte (en de onderliggende problemen)

  1. Je kunt er natuurlijk van alles bijhalen en dat zal ook allemaal wel waar zijn maar dat maakt de analyse van deze zaak m.i. nodeloos ingewikkeld. Bovendien kun je je afvragen in welk detail een bestuur zijn directeuren op de vingers moet kijken. Ik neem aan dat men mensen aanneemt die men om een boodschap kan sturen en die in een zekere autonomie moeten kunnen opereren.

    Ik zie het zo: het Programma van Toetsing en Afsluiting (PTA) van het schoolexamen mag, binnen de kaders van de wet, door de school/de leraren zelf worden opgesteld. Het moet vóór 1 oktober aan de leerlingen kenbaar worden gemaakt zodat zij weten waar ze aan toe zijn. Vervolgens moet je je daar natuurlijk wel aan houden. Hoe moeilijk is dat? Dat is een kwestie van professionaliteit van de leraar die los staat van de kwaliteit van je bestuur, een zaak die je in orde kunt hebben ook als je bestuur een jaar met vakantie gaat.

    Ik zie dan ook niet dat de docenten medeslachtoffer zijn. Verder hoort een directeur te weten hoe precair de organisatie van het eindexamen is. Een interimdirecteur hoort in te kunnen schatten of hij berekend is op de taak die hij aanvaardt. In de wet staat: de rector/directeur is verantwoordelijk voor het eindexamen.Ik zou zeggen prioriteit 1.

    Dat wil overigens niet zeggen dat ik enige sympathie koester voor de bovenschoolse organisatie, plannenmakerij, salarissen e.d.. maar dat is een andere zaak.

  2. Pingback: Pedro de Bruyckere analyseert de onderliggende problemen van de afgekeurde vmbo-examens – Stichting Beroepseer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.