De verwoestende verantwoordelijkheid van een enkeling of een paar enkelingen

Het was een tijdje na het uitbreken van het schandaal rond Sihame El Kaouakibi. Ik sprak met een andere sociale ondernemer die klaagde dat hij merkte hoe mensen hem nu minder geloofden. Het stak hem erg dat de gedrag van die enkeling heel erg afstraalde op de hele sector.

Het is een mechanisme dat we vaak zien. Van de rellen in Brussel die afstralen op een hele bevolkingsgroep over de schandalen in de kinderdagverblijven tot de verhalen die recent opdoken over onderwijs. Behalve de directe slachtoffers, leidt een hele groep mensen ongewild en onterecht gezichtsverlies. Die enkelingen hebben een verwoestende verantwoordelijkheid, maar het is een illusie te denken dat dergelijke daders ooit helemaal zullen verdwijnen. Laten we dus ook naar de perceptiekant kijken.

Het is wellicht iets menselijks, maar hoe ga je met dergelijke beeldvorming om? Misschien door ook de mooie voorbeelden genoeg te tonen? Misschien maar slecht nieuws verkoopt nu eenmaal meer (online) kranten en mooie voorbeelden gaan fout als ze net gezien worden als een uitzondering, waardoor ze een negatief beeld kunnen versterken.

Misschien kan net het gewone, “het leven zoals het is”, hier een meest gezonde tegenstem zijn.

Of gewoon wij als publiek die beseffen dat negatief nieuws vaak toch wel een uitzondering is, dat kan ook.

Een gedachte over “De verwoestende verantwoordelijkheid van een enkeling of een paar enkelingen

  1. De gekende grove veralgemeningen zijn uitermate schadelijk. Ze tonen wantrouwen en dikwijls racisme; ze hinderen integratie en ze maken soms vijanden van mensen die eerder bondgenoten kunnen zijn.

    Maar ligt de zaak niet nog complexer maakt doordat veel vertegenwoordigers van de ruimere Marokkaanse gemeenschap jarenlang hard kritiek gaven op elk ernstig onderzoek naar de groepsspecifieke motieven van dat zwaar wangedrag van de kleine groep die geweld gebruikt én op veel doelgerichte maatregelen daartegen? Voor hen was enkel ‘uitsluiting’ en gedrag van de anderen de grote oorzaak van geweld – maar daarmee kan men natuurlijk nooit verklaren waarom zoveel andere allochtone groepen die vergelijkbare achterstand kennen (zoals Turken) of nog meer (mensen uit Subsaharaanse Afrika) nauwelijks geweld gebruiken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.