In de wereld van het onderwijs en psychologie wordt veel waarde gehecht aan interventies die kinderen en jongeren helpen ontwikkelen, zowel op korte als liefst ook op lange termijn. Maar, recente studies wijzen op een zorgwekkend fenomeen: de effecten van deze interventies vervagen vaak na verloop van tijd. Dit fenomeen, bekend als ‘fadeout’, werpt belangrijke vragen op over de effectiviteit van onderwijsinterventies en hun vermogen om blijvende veranderingen teweeg te brengen in de ontwikkeling van kinderen. Een nieuwe meta-anlyse onderzocht dit fenomeen. In het bijzonder zijn er zorgen over hoe deze ‘fadeout’ van invloed is op zowel cognitieve vaardigheden (zoals taal, wiskunde en intelligentie) als sociale-emotionele vaardigheden (zoals zelfregulatie en sociale interactie).

De meta-analyse van Hart en collega’s (2024), probeert te begrijpen of de effecten van interventies op sociale-emotionele vaardigheden langer aanhouden dan die op cognitieve vaardigheden. Dit is belangrijk omdat sociale-emotionele vaardigheden vaak worden gezien als cruciaal voor het succes op de lange termijn, zowel in persoonlijke relaties als in de beroepswereld.

In hun meta-analyse bekeken ze 86 verschillende gerandomiseerde gecontroleerde studies (RCT’s), die gezamenlijk 56.662 deelnemers omvatten. Deze studies werden geselecteerd uit acht eerder gepubliceerde meta-analyses en richtten zich op interventies die kinderen van de vroege kindertijd tot adolescentie omvatten. De onderzoekers checkten in hoeverre de impact van een interventie op het moment van afronding (post-test) de impact op lange termijn (follow-up) kon voorspellen.

Een van de meest opvallende bevindingen van het onderzoek is dat de impact van interventies op zowel cognitieve als sociale-emotionele vaardigheden doorgaans afneemt in de loop van de tijd. Dit gold vooral voor interventies die aanvankelijk grote effecten hadden. Interessant genoeg bleek uit het onderzoek dat de effecten op sociale-emotionele vaardigheden niet langer aanhielden dan die op cognitieve vaardigheden. In sommige gevallen leken cognitieve vaardigheden zelfs een iets grotere kans te hebben om op lange termijn behouden te blijven.

Een onverwachte bevinding was dat kleinere initiële effecten van interventies vaak tot meer duurzame resultaten leidden. Dit suggereert dat interventies die bescheiden, maar betekenisvolle veranderingen teweegbrengen, op de lange termijn mogelijk effectiever zijn dan interventies die een grote, maar kortstondige impact hebben. Misschien is dit iets wat in de toolkit van de EEF en Leerpunt kan bekeken worden!

De bevindingen van dit onderzoek hebben belangrijke implicaties voor zowel de theorie als de praktijk van onderwijsinterventies. Ten eerste suggereren de resultaten dat beleidsmakers hun verwachtingen over de langetermijneffecten van interventies wellicht moeten temperen. Hoewel sommige interventies zeker positieve resultaten op lange termijn kunnen hebben, is het onwaarschijnlijk dat deze effecten uitsluitend te wijten zijn aan de directe impact van de interventie op cognitieve of sociale-emotionele vaardigheden.

Daarnaast benadrukken de resultaten het belang van doorlopende ondersteuning na de initiële interventie. Aangezien de effecten van interventies in de loop van de tijd kunnen afnemen, is het cruciaal dat kinderen en adolescenten blijvende kansen krijgen om de vaardigheden die ze hebben geleerd verder te ontwikkelen en te versterken.

Abstract van het onderzoek:

Researchers and policymakers aspire for educational interventions to change children’s long-run developmental trajectories. However, intervention impacts on cognitive and achievement measures commonly fade over time. Less is known, although much is theorized, about socialemotional skill persistence. The current meta-analysis investigated whether intervention impacts on social-emotional skills demonstrated greater persistence than impacts on cognitive skills. We drew studies from eight pre-existing meta-analyses, generating a sample of 86 educational RCTs targeting children from infancy through adolescence, together involving 56,662 participants and 450 outcomes measured at post-test and at least one follow-up. Relying on a meta-regression approach for modeling persistence rates, we tested the extent to which post-test impact magnitudes predicted follow-up impact magnitudes. We found that post-test impacts were equally predictive of follow-up impacts for cognitive and social-emotional skills at 6- to 12- months follow-up, indicating similar conditional persistence rates across skill types. At 1- to 2- years follow-up, rates were lower and, if anything, cognitive skills showed greater conditional persistence than social-emotional skills. A small positive follow-up effect was observed, on average, beyond what was directly predicted by the post-test impact, indicating that interventions may have long-term effects that are not fully mediated by post-test effects. This pattern of results implied that smaller post-test impacts produced more persistent effects than larger post-test impacts, and social-emotional skill impacts were smaller, on average, than cognitive skill impacts. Considered as a whole, intervention impacts on both social-emotional and cognitive skills demonstrated fadeout, especially for interventions that produced larger initial effects. Implications for theory and future directions are discussed.