In TES magazine staat een interview met David Geary. De man heeft een behoorlijk invloed gehad op oa de cognitive load theory met zijn theorie over soorten kennis.

Primaire kennis zoals taal en gezichtsherkenning, is aangeboren en ontwikkelt zich automatisch zonder formeel onderwijs. Geary noemt dit “folk psychology”: het vermogen om lichaamstaal te lezen, sociale groepen te begrijpen en mentale kaarten te maken. Deze kennis is geëvolueerd over miljoenen jaren en is diepgeworteld in onze hersenen.

Secundaire kennis, zoals lezen en wiskunde, is daarentegen een recente culturele uitvinding. Volgens Geary is er “onvoldoende tijd geweest voor de evolutie om het brein aan te passen aan lezen of wiskunde”. Dit betekent dat kinderen meer moeite hebben om deze vaardigheden te leren omdat ze niet biologisch zijn voorgeprogrammeerd. Ze vereisen bewuste inspanning en formeel onderwijs om te worden verworven.

Een belangrijke boodschap voor leraren is dat leren van secundaire kennis niet natuurlijk verloopt. Geary benadrukt: “Je moet het brein trainen om iets te doen waarvoor het niet is ontworpen – dat is soms saai, maar noodzakelijk.” Dit maakt duidelijk dat, hoewel kinderen van nature nieuwsgierig zijn, ze voor vakken zoals wiskunde of natuurkunde meer begeleiding nodig hebben.

Het begrijpen van deze verschillen kan het onderwijs helpen om effectievere strategieën te ontwikkelen. Het inzetten van cognitieve wetenschap in de klas kan bijvoorbeeld helpen om cognitieve overbelasting te voorkomen door leerstof op te delen en stap voor stap aan te bieden.

Ten slotte waarschuwt Geary dat de cognitieve wetenschap van leren niet mag worden verworden tot een nieuwe onderwijshype. Hij stelt dat “hoe we leren zeer complex is en nog niet volledig begrepen wordt”.