Een tijdje geleden las ik dit essay van Mel Hogan. Hierin stelt ze dat AI wordt gepromoot als de technologie die onze toekomst zal veranderen, maar achter deze belofte schuilt een complexe realiteit vol uitdagingen. In haar stuk benadrukt ze dat termen zoals “kunstmatige intelligentie” vaak gebruikt worden om de echte impact van AI te verdoezelen. Grote bedrijven en investeerders creëren een hype rondom AI, maar richten zich meer op de potentiële toekomstige voordelen dan op de directe problemen die AI veroorzaakt. Daarbij horen thema’s als energieverbruik, klimaatimpact, en de manier waarop data gebruikt wordt.

Een groot deel van de AI-hype komt volgens Hogan voort uit de ideeën van wat ze zogenaamde longtermisten noemt. Dit zijn mensen die zich zorgen maken over bedreigingen voor de lange termijn, zoals de mogelijke uitroeiing van de mensheid door AI. Deze focus op abstracte risico’s zorgt er echter voor dat concrete, huidige problemen – zoals de milieu-impact en sociale ongelijkheden – minder aandacht krijgen. Bovendien worden deze visies vaak gedreven door rijke tech-magnaten die een sterke invloed uitoefenen op hoe AI wordt ontwikkeld en ingezet.

De term “kunstmatige intelligentie” roept het beeld op van een autonome, mensachtige intelligentie, terwijl de technologie vaak niet meer is dan geavanceerde algoritmes en machinale leerprocessen. Deze misleidende terminologie versterkt de hype, maar zorgt er ook voor dat het publiek niet goed begrijpt wat AI eigenlijk is en wat de werkelijke risico’s zijn.

Critici wijzen op de grote milieu-impact van AI. Het trainen van AI-modellen vergt immense hoeveelheden energie en water, wat leidt tot een hoge uitstoot van CO2. Er zijn voorbeelden waarbij het trainen van één model evenveel koolstofuitstoot genereerde als vijf auto’s gedurende hun totale levensduur. Deze cijfers tonen hoe destructief de technologie kan zijn voor het milieu. (zie ook deze post)

Er worden pogingen gedaan om AI ‘groener’ te maken, zoals door kleinere datasets te gebruiken of efficiëntere data-opslagmethoden toe te passen. Maar critici stellen dat deze oplossingen vaak niet meer zijn dan doekjes voor het bloeden; zolang de focus blijft liggen op steeds grotere en krachtigere AI-modellen, blijft de technologie inherent schadelijk voor het milieu.

Hogan concludeert dat AI, zoals het nu bestaat, een “hot mess” is: een chaotische en misleidende combinatie van hype, technologie, en milieu-impact.