We weten al jaren dat de relatie tussen een leraar en een leerling een grote rol speelt in hoe goed die leerling het doet op school. Ik deed er zelf nog (deels) onderzoek naar. Maar wat gebeurt er als een kind les krijgt van dezelfde leraar voor een tweede keer? Wat doet dat met hun prestaties en gedrag? Een recente studie laat zien dat herhaalde leraar-leerlingcombinaties zorgen voor betere cijfers, minder spijbelen en minder schorsingen.

Voor een EdWorkingPaper die ik vond via Dylan Wilam keken Leigh Wedenoja en colega’s naar gegevens uit Tennessee en ontdekten ze dat leerlingen die een leraar opnieuw kregen, gemiddeld beter presteerden en zich beter gedroegen dan leerlingen die steeds nieuwe leraren hadden. Het effect was klein, maar consistent: testresultaten gingen omhoog en de kans op verzuim en strafmaatregelen daalde. Vooral jongens met een migratieachtergrond profiteerden van een tweede jaar bij dezelfde leraar.

Wat hier interessant aan is? Dit gebeurt in de praktijk vaker dan je denkt, maar meestal per ongeluk. In sommige scholen geven leraren les in meerdere klassen of schuiven ze mee naar een hogere groep. Dat betekent dat sommige leerlingen zonder planning dezelfde leraar twee keer krijgen. Toch blijkt uit het onderzoek dat zelfs deze onbedoelde herhaling al een positief effect heeft. Het doet de vragen stellen wat er zou gebeuren als scholen dit bewust zouden inzetten!

De onderzoekers vergeleken de voordelen van een herhaalde leraar met de impact van andere onderwijsmaatregelen. Een extra jaar met dezelfde leraar heeft ongeveer hetzelfde effect op schoolprestaties als een forse sprong in lerarenkwaliteit. En dan hebben we het nog niet eens over het sociale aspect: leerlingen die hun leraar al kennen, voelen zich veiliger in de klas, weten wat ze kunnen verwachten en hebben een betere band.

Een interessante vondst is dat niet alleen de ‘herhaalde’ leerlingen hiervan profiteren, maar ook hun klasgenoten. In klassen waar veel leerlingen hun leraar al kennen, zijn de resultaten voor iedereen beter. De verklaring? Leraren hebben minder tijd nodig om routines uit te leggen – terug iets dat al vaker geweten werd – en kunnen sneller inspelen op wat leerlingen nodig hebben.

Wat kunnen we hieruit leren? Scholen zouden vaker moeten nadenken over ‘looping’—het bewust laten terugkeren van dezelfde leraar bij een groep leerlingen.

Abstract van het onderzoek:

We examine the dynamic nature of student-teacher match quality by studying the effect of having a teacher for more than one year. Using data from Tennessee and panel methods, we find that having a repeat teacher improves achievement and decreases absences, truancy, and suspensions. These results are robust to a range of tests for student and teacher sorting. High-achieving students benefit most academically and boys of color benefit most behaviorally. Effects increase with the share of repeat students in a class suggesting that classroom assignment policies intended to promote sustained student-teacher relationships such as looping may have even larger benefits.