Nieuwe cijfers, oude les: multitasken werkt niet

Een van de meest geciteerde artikels van Paul Kirschner en mezelf ging onder andere over een simpele maar hardnekkige misvatting: dat we kunnen multitasken. Het antwoord is en blijft nee – al voelt het soms alsof we het wél kunnen. In werkelijkheid zijn we gewoon snel aan het schakelen tussen taken, en dat schakelen kost meer dan we denken. Intussen is er een nieuwe meta-analyse verschenen die deze kwestie opnieuw onder de loep neemt, specifiek in een academische context: wat doet media multitasking – dus studeren terwijl je ook je berichten checkt, scrollt of YouTube opent – met je schoolresultaten?

De studie bundelt elf recente onderzoeken uit verschillende landen en komt tot een duidelijk maar genuanceerd antwoord: hoe meer studenten zich laten afleiden door digitale media tijdens het studeren, hoe lager hun resultaten. Het gaat om een negatieve correlatie van r = -0.25. Niet dramatisch groot, maar wel consistent. Of je nu een student bent die tijdens het blokken toch snel even Instagram opent, of een docent die zich afvraagt waarom je klas zo afgeleid lijkt: dit cijfer is relevant.

Wat ik interessant vond, is dat de onderzoekers ook kijken naar de enorme spreiding in de resultaten. De ene studie vindt een sterkere impact dan de andere. Dat is op zich geen probleem – het hoort bij meta-onderzoek – maar het zegt ook iets: context doet ertoe. Leeftijd, motivatie, zelfregulatie, het soort media… alles kan meespelen. En daar zit misschien nog wel de grootste winst voor vervolgonderzoek.

Het idee dat multitasking schadelijk is, is ondertussen breed aanvaard. Maar tegelijk blijven we het massaal doen. In de klas, in de trein, aan de keukentafel. Vaak omdat we denken: “Dit is hoe jongeren (van 7 tot 77) nu eenmaal werken.” Of erger: “Ik kan het prima combineren.” Deze meta-analyse herinnert ons eraan dat die overtuiging niet klopt. Zelfs als je denkt dat je met half oog toch nog wel een PowerPoint kan volgen, blijkt uit de cijfers dat je leerwinst daalt.

Voor wie met jongeren werkt – of er zelf een is – zit er in dit onderzoek een heldere boodschap. Digitale media zijn niet neutraal. Hun constante beschikbaarheid nodigt uit tot afleiding. En die afleiding heeft een prijs. Wie echt wil leren of presteren, zal bewust moeten kiezen voor focus. Meldingen uit. Tabs dicht. Aandacht aan.

Ik blijf erbij: multitasken is een mythe. En deze studie toont nog maar eens aan waarom.

Abstract van de meta-analyse:

Academic media multitasking specifically refers to the phenomenon where students or academics divide their attention between learning-related activities, such as studying or reading scholarly material, and non-learning activities like texting friends, checking social media, or browsing unrelated websites. Studies confirm a negative correlation between media multitasking and academic achievement, with some reporting small to moderate effects or no correlation at all. This topic is particularly important today due to the pervasive use of media among younger generations and its impact on attention, focus, academic performance, and cognitive load. This meta-analysis aimed to quantitatively integrate individual correlational studies and draw general conclusions about the relationship between academic media multitasking and academic achievement. The sample comprised studies published in English scientific journals from 2010 to the present, with methodological characteristics matching the context of this analysis. A total of 11 studies were included in the final analysis. Correlation coefficients were used as a measure of effect size, with both fixed and random effects models applied to calculate the overall measure of effect size. The quality of the included studies was assessed, and potential publication bias was examined using a symmetry graph and Trim and Fill analysis. The results confirmed a low-intensity negative correlation between digital multitasking and academic achievement with a weighted average correlation coefficient of r=−0.252 (fixed effects model) and r=−0.246 (random effects model) and high heterogeneity (I² = 93.98%) among the studies, suggesting variability in the findings. The present meta-analysis also revealed high heterogeneity among the studies, suggesting variability in the findings. This heterogeneity opens avenues for exploring potential mediating relationships or covariates that impact why students engage in digital multitasking.

2 gedachten over “Nieuwe cijfers, oude les: multitasken werkt niet

  1. Pingback: De negen uitdagingen van effectief lesgeven volgens Stephen Chew | X, Y of Einstein?

  2. Pingback: Waarom je schermtijd ertoe doet: aandacht, slaap en multitasken

Geef een reactie