Een paar maanden geleden schreef ik deze blogpost. De aanleiding was het artikel van Weidlich, Gašević, Drachsler en mijn goede vriend en collega Paul Kirschner met als premise dat we misschien de verkeerde vragen stellen over ChatGPT in het onderwijs. We vragen ons vooral af wat het kan, niet wat het doet met leren. En enkele dagen geleden stelde ik een andere vraag: is de evidentie eigenlijk wel goed genoeg?

Intussen verscheen een nieuwe systematische review in Teaching and Teacher Education (Turmuzi, Azmi & Kertiyani, 2025). Ze onderzochten twintig empirische studies over ChatGPT in het wiskundeonderwijs, gepubliceerd tussen 2023 en 2025. En eerlijk: de resultaten lezen als een illustratie van beide eerdere blogposts En nee, ik schrijf dit niet omdat ik per se gelijk wil krijgen. Integendeel.

De auteurs concluderen dat ChatGPT vooral wordt gebruikt om snelle feedback te geven en om studenten extra oefeningen te bieden, vooral in algebra en statistiek. In 70% van de studies werkt dat goed. Leerlingen krijgen meer onmiddellijke feedback en voelen zich ondersteund. Maar het loopt mis zodra het om complexere redeneringen gaat, Denk dan aan calculus, probleemoplossend denken, het waarom achter de berekening.

Nog opvallender is wat men níét onderzoekt. In 65% van de studies ging het om percepties van studenten of leraren, niet om de effectieve leerresultaten. Slechts een handvol gebruikte een degelijk experimenteel design. En bijna allemaal waren de experimenten en bijhorende steekproeven klein: meestal minder dan tachtig deelnemers. Statistische kracht? Nauwelijks. Lange termijn? Onbekend.
De auteurs noemen dat netjes ‘een ontwikkelingsfase van het onderzoeksveld’, maar feitelijk bevestigt het wat ik eerder schreef: de hype is sneller dan de data.

Interessant genoeg raakt de review ook aan het stuk van april. De meeste studies onderzoeken ChatGPT als tool en niet als leeromgeving. Ze meten of het model juiste antwoorden geeft, maar niet wat er cognitief gebeurt bij de leerling. Wordt begrip verdiept? Wordt kritisch denken gestimuleerd, of net uitgeschakeld omdat het antwoord zo snel komt? Die vragen blijven grotendeels liggen.

Wie deze review leest, ziet dus vooral wat we nog niet weten. En dat is niet erg. Integendeel, het is waardevolle informatie. Want het helpt ons om de volgende generatie studies beter op te zetten: met grotere steekproeven, echte leeruitkomsten, en aandacht voor wat ChatGPT doet met motivatie, autonomie en denkproces.

Tot die tijd blijft de conclusie dezelfde: ChatGPT kan nuttig zijn in de klas. Zeker als je het inzet als hulpmiddel voor feedback of oefening. Maar het verandert niets aan het fundamentele principe van goed onderwijs: leren is een menselijk proces dat tijd, begeleiding en reflectie vraagt.

De volgende stap is hopelijk niet nóg een studie die laat zien dat ChatGPT handig kan zijn voor huiswerk, maar onderzoek dat uitlegt wanneer het werkt, voor wie en waarom. En dat zijn volgens mij geen verkeerde vragen.