Terwijl muziek en gitaren veel van mijn culturele leven bepalen, zou ik niet zijn wie ik ben zonder boeken. Ik ben het kindje dat alle boeken wou lezen (en veel ook las), zoals in het verhaal van Tom Lanoye (zie ook de 5 eerder excentrieke boeken die mijn leven veranderd hebben)

Het grappige is: ik droomde nooit ervan om auteur, laat staan schrijver te worden. Auto designer? Ja. Striptekenaar? Eventueel. Muzikant: zeer zeker. Leraar, ook. Pedagoog? Uiteindelijk.

Ondertussen bestaan er heel veel boeken met mijn naam op de kaft en spreken mensen er mij over van Afrika tot Amerika, tot Japan toe.

Maar een bekentenis: tot voor kort schreef ik niet graag boeken. Liedjes wel. Maar boeken. Ik deed het, maar gewoon als een taak. Als een job die erbij kwam.

Helena vertelde deze week nog tegen vrienden dat ze me in jaren niet zo blij zag als op de momenten dat ik bezig was met mijn jeugdboek. En ik denk dat ze gelijk heeft.

Maar ik denk nu vooral dat ik blij ben om het werk verder te zetten van al die schrijvers die mij zoveel mooie momenten bezorgd hebben. Er bestaat een mooie uitdrukking in het Engels die me steeds meer leidt in het leven: Pay it forward. Dit is het principe waarbij je een goede daad niet direct aan de gever terugbetaalt, maar doorgeeft aan iemand anders.

Ik kan je op de dag van het boek nog niet mijn boek laten lezen. Maar op deze pagina proef je misschien wel al iets van de stijl. En op deze pagina kun je heel veel puzzelstukjes vinden die iets vertellen over het boek.