Op de Westtown-Thornbury Elementary School zitten leerlingen in de klas van  Robbi Giuliano niet meer op stoelen, maar op ballen. In plaats van stil te moeten zitten, is wiebelen nu gewoon normaal.

Een van de drijvende krachten achter dit idee is John Killbourne, professor bewegingsleer aan de Grand Valley State University in Allendale. Hij stelt dat de ballen er voor kunnen zorgen dat beter leren (bron)

Dit is een leuk nieuwsbericht, maar in zo een situatie ben ik zeer geneigd om direct op zoek te gaan naar de wetenschappelijke evidentie voor de stelling van de professor, waarbij ik vaststel dat de man in geen jaren gepubliceerd heeft. Er zou een studie gepubliceerd zijn in 2009, Kilbourne, J. (2009). Sharpening the Mind Through Movement: Using Exercise Balls as Chairs in a University Class. National Association for Kinesiology & Physical Education in Higher Education, 20(1), 10-15.

Maar ik slaagde er niet in om deze te lokaliseren online. Vond er wel een paar citaten uit die me doen vermoeden dat het vooral over zelfrapportage gaat.

Dus nog maar wat verder gezocht naar evidentie voor het beter leren.

Ik vond een studie die aantoont dat het mogelijks wel tot meer beweging kan zorgen, wat niet slecht is, maar geen invloed onderzocht op leren. Een andere paper gaat over de positieve effecten voor aandacht bij kinderen met ADHD.

Maar naast enkele papers van studenten, voorlopig niet veel meer gevonden (ik gebruikte zowel stability ball(s) als yoga ball(s) als zoektermen in combinatie met bijvoorbeeld learning).

Dus voorlopig: getuigen van leuke ervaringen, mogelijks positieve ervaringen op beweging en aandacht bij kinderen met ADHD, maar ik sta open voor onderzoek tot beter leren bewijst.