Het voorbije weekend organiseerd in Amsterdam Happy Chaos een debatavond over hoe jongeren op zoek zijn naar een nieuwe vorm van gezag. Onder andere in De Morgen van vandaag staat hierover een artikel (spijtig genoeg nog niet online).

Opvallend is dat de journalist zich in de krant verwondert hoe deze generatie van jonge twintigers, die door anderen net grenzeloos bevonden worden, nu op zoek zijn naar nieuwe machtstructuren.

In een stuk dat Happy Chaos voor de Volkskrant schreef gaat men hierin zelfs behoorlijk ver:
“Jongeren zouden lak hebben aan gezag. Maar de gezagscrisis is een erfenis van hun ouders. Zij eisen herstel.”

“Dit proces van democratisering en bevrijding heeft onze generatie veel gebracht. Maar tegelijkertijd werd ook de afbrokkeling van gezag in gang gezet. Het schoppen tegen de gevestigde orde leidde tot de verdachtmaking van alle vormen van autoriteit. Het creerde een groot wantrouwen onder burgers. Politici, bedrijfstakken en andere machthebbende instanties waren toch zakkenvullers en dienaars van gevestigde belangen? Complete bedrijfstakken zagen wij falen, met bijbehorende Nobelprijswinnaars en al.” (bron)

Ten eerste wijkt dit niet echt af van wat in het boek de Grenzeloze generatie staat, ze beschrijven zelf ook (en enkele van hun gasten) hoe jongeren op zoek zijn naar houvast nadat vorige generaties opvoedingsonzeker zijn geworden. Anderzijds is het codewoord ook wel net  ‘nieuw’.

Nee, het betekent namelijk niet teruggaan naar een jaren 50 waarin veel vrijheden ontbraken, maar het is wel een soort gepast omgaan met die vrijheden, het is wel vragen naar meer structuur.

Misschien zijn jongeren neo traditionals ipv wat we al eerder zagen traditionals. Ze zijn behoudsgezinder, conservatiever, als je per se wil iets rechtser, maar geven aan alles toch een eigen ietwat andere invulling dan de Babyboomers en zeker de generatie X.